Wiesław Wernic (ur. 28 lutego 1906 w Warszawie, zm. 1 sierpnia 1986 tamże) – polski pisarz, publicysta, prozaik. Autor ponad dwudziestu książek przygodowych dla młodzieży, w większości w klimacie westernów.

Życiorys

Był synem eugenika Leona Wernica (1870–1953) i młodszym bratem Leona Leszka Mariusza (1897–1969).

Rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, by po dwóch latach przenieść się i ukończyć studia ekonomiczne w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. Przed wojną publikował m.in. w „Głosie Pracy”, „Kurierze Porannym” i „Gazecie Polskiej”, a w 1936 roku rozpoczął pracę w Polskiej Agencji Telegraficznej. W czasie okupacji hitlerowskiej działał pod pseudonimem „Woźniak”. Żołnierz powstania warszawskiego, jeniec wojenny w obozach w Austrii. Należał do redakcyjnego zespołu Biura Informacji i Propagandy przy Komendzie Głównej ZWZ – AK. W trakcie powstania warszawskiego redagował gazetę ścienną „Warszawa Walczy – Gazeta Żołnierska”. Po wyzwoleniu poświęcił się przede wszystkim dziennikarstwu: pracował w dzienniku „Rzeczpospolita”, od 1951 w Polskim Radiu, od 1953 w „Tygodniku Demokratycznym”.

Pierwsze nowele i opowiadania publikował w latach 1927–1931 na łamach czasopisma literackiego „Kwadryga”. W roku 1933 nakładem „Kuriera Porannego” ukazała się mini powieść szpiegowska Daleka przygoda. Do twórczości literackiej powrócił Wernic w połowie lat sześćdziesiątych, wydając swą pierwszą książkę Tropy wiodą przez prerię.

Jego książki opowiadają o życiu na Dzikim Zachodzie pod koniec XIX wieku. Narratorem jest doktor Jan – lekarz, alter ego autora (jego nazwisko nigdy nie pada w żadnej powieści), drugim bohaterem jest jego przyjaciel – traper Karol Gordon, zaprzyjaźniony z Indianami. Kilka dalszych postaci również pojawia się w więcej niż jednej książce, niektóre z nich są głównymi bohaterami w pojedynczych tomach, nawiązujących zawsze do głównego cyklu. Książki opisują ich przygody podczas letnich podróży w dzikie rejony Stanów Zjednoczonych, a także Kanady i Meksyku, w trakcie których stykają się m.in. z Indianami, ludźmi Zachodu, bandytami, stróżami prawa, poszukiwaczami złota, napotykają liczne niebezpieczeństwa, rozwiązują też zagadki sensacyjno-kryminalne. Akcja pierwszej pod względem chronologii wydarzeń powieści Gwiazda trapera (powieści, zwłaszcza na początku, nie powstawały w kolejności chronologicznej) rozgrywa się w latach 1874–1875, ostatnich – po roku 1890. Kilkakrotnie w powieściach pojawiały się polskie wątki – główni bohaterowie spotykali emigrantów z Polski lub ich potomków.

Ostatnia dokończona powieść, Złe miasto, wydana została już po śmierci autora. Kolejna, dwudziesta pierwsza pt. Chata Starego Niedźwiedzia była napisana w znacznej części, ale autor nie zdążył jej dokończyć. Dalszy ciąg tej książki planował dopisać syn autora – Dominik Wernic, ale do tego dotychczas nie doszło.

Pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie (aleja 8, miejsce 27). Co roku, w rocznice urodzin i śmierci, wierni fani jego twórczości zapalają tu znicze i składają kwiaty.

Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1986).

Powieści Wernica tłumaczone były na języki czeski, słowacki, niemiecki i rumuński. W Polsce sprzedano w latach 1965–1990 ogółem ponad 2 miliony egzemplarzy jego książek, a za granicą ponad 400 tys.

Twórczości Wernica poświęcone były strony fanowskie, na których powstała nieoficjalna kontynuacja serii westernowej Wiesława Wernica. Powieść stworzona przez Wojciecha Wójcika nosi tytuł Czarna Gwiazda.

Twórczość

Chronologia wydań:

Chronologia akcji:

Przypisy

Bibliografia

• Biografia pisarza. wernic.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-08)]. za www.wernic.pl [zarchiwizowana na web.archive.org]