Schronisko na starej pocztówce z 1905 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Pasmo | |
| Data otwarcia |
1895 |
Położenie na mapie Tatr | |
Położenie na mapie Karpat | |
| 49°11′30″N 20°00′21″E/49,191667 20,005833 | |
Watra (słow. Chata v Kôprovej doline) – nieistniejące schronisko, stojące dawniej w Dolinie Koprowej w słowackich Tatrach Wysokich. Znajdowało się w Dolinie Ciemnosmreczyńskiej, w pobliżu Ciemnosmreczyńskiej Siklawy.
Historia
W XIX wieku Dolina Koprowa nie była obiektem zainteresowań Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego, które w Tatrach budowało schroniska turystyczne. Dolina Koprowa, a szczególnie Ciemne Smreczyny i Niewcyrka, odwiedzane były głównie przez turystów polskich, którzy docierali tutaj zamkniętym obecnie szlakiem przez przełęcz Liliowe i Zawory. Dla nich w 1895 r. Towarzystwo Tatrzańskie bez zgody władz węgierskich i właścicieli terenu wybudowało niewielkie drewniane schronisko. Mówiono o nim, że jest to najlepiej ukryta koleba w Tatrach. W 1924 r. schronisko spłonęło.
W Dolinie Koprowej istniały jeszcze dwa schroniska – Schronisko Mühlmanna i Schronisko Rudolfa. Obecnie w tej dolinie nie ma żadnego schroniska turystycznego.
Opis schroniska
Watra była bardzo małym drewnianym domkiem. Miał on rozmiary zaledwie 3,5 × 2,5 m i nie posiadał drzwi. Na środku było miejsce na ognisko, dookoła którego mogło się na legowisku z cetyny przespać do 8 osób. Mimo tak trudnych warunków często korzystali z niego polscy turyści. Między innymi spała w nim Maria Curie-Skłodowska.