Wacław Fara
generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

11 sierpnia 1874
Hřensko

Data i miejsce śmierci

2 marca1954
Kraków

Przebieg służby
Lata służby

1893–1927

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

Komenda Miasta Lwów
14 Pułk Piechoty
2 Dywizja Piechoty Górskiej
Okręg Korpusu Nr X
Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych

Stanowiska

komendant miasta
dowódca pułku piechoty
dowódca dywizji piechoty
dowódca okręgu wojskowego
inspektor armii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Wacław Fara (ur. 11 sierpnia 1874 w Hřensku, zm. 2 marca 1954 w Krakowie) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys

Naukę rozpoczął w Budziejowicach. W 1893 roku ukończył w Pradze Szkołę Kadetów, a w 1900 roku – Oficerską Szkołę Piechoty. Przeszedł kolejne szczeble dowódcze w piechocie cesarskiej i królewskiej armii. W 1908 roku w stopniu kapitana był dowódcą kompanii w Brzeżanach. Następnie, do 1913 roku, wykładał taktykę w Szkole Kadetów we Lwowie. W 1914 roku ukończył kurs oficerów sztabowych w Wiedniu i do 1916 roku dowodził batalionem pospolitego ruszenia (Kaiserlich Königliche Landwehr) na froncie włoskim. Następnie pełnił funkcję komendanta Oficerskiej Szkoły Rezerwy. W 1917 roku dowodził pułkiem piechoty w Wadowicach, a w 1918 roku objął stanowisko komendanta Szkoły Kadetów we Lwowie.

Od 24 listopada 1918 roku był komendantem placu i miasta Lwów. 28 lutego 1919 roku został przydzielony do grupy pułkownika Serdy. Wziął udział w wojnie z Ukraińcami. Walczył między innymi pod Gródkiem Jagiellońskim. 7 maja 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1916 roku. Od 8 lipca 1919 roku do 1 kwietnia 1920 roku dowodził 14 pułkiem piechoty, a następnie II Brygadą Górską (XLII Brygada Piechoty), która wchodziła w skład Dywizji Górskiej (21 Dywizji Piechoty). 22 maja 1920 roku został zatwierdzony w stopniu pułkownika piechoty z dniem 1 kwietnia 1920 roku, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej.

Od 26 września 1921 roku do 9 listopada 1924 roku dowodził 2 Dywizją Górską w Przemyślu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 25. lokatą w korpusie generałów. Na stanowisku dowódcy dywizji 31 marca 1924 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski, na wniosek Ministra Spraw Wojskowych generała dywizji Władysława Sikorskiego, awansował go na generała dywizji ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 7. lokatą w korpusie generałów. W międzyczasie (od 15 listopada 1923 roku do 15 sierpnia 1924 roku) był słuchaczem I Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie.

9 listopada 1924 roku Prezydent RP mianował go dowódcą Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Jego oficerem ordynansowym był w 1924 por. Włodzimierz Łączyński. W latach 1926–1927 był inspektorem armii w Wilnie. Z dniem 31 maja 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku.

Na emeryturze osiadł w Krakowie na ul. Warszawskiej. Został osadnikiem wojskowym w kolonii Janina, gmina Skobełka, powiat horochowski.

Zmarł 2 marca 1954 roku w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera IIa-płd-wsch-narożnik).

Ordery i odznaczenia

Awanse

  • porucznik (niem. Leutnant) – 1898
  • starszy porucznik (niem. Oberleutnant) – 1900
  • kapitan I klasy (niem. hauptmann 2. Klasse) – 1903
  • kapitan II klasy (niem. Hauptmann 2. Klasse) – 1908
  • major (niem. major) – 1914
  • podpułkownik (niem. Oberstleutnant) – ze starszeństwem z 1 lutego 1916 roku
  • pułkownik
  • generał brygady – zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919
  • generał dywizji – 31 marca 1924 ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 7. lokatą w korpusie generałów

Przypisy

  1. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 54 z 17 maja 1919 roku, poz. 1679.
  2. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 53 z 15 maja 1919 roku, poz. 1643.
  3. ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 7, 614, tu jako datę urodzenia podano 10 sierpnia 1874 roku.
  4. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 29 maja 1920 roku, s. 527, tu użyto nazwy „2 Brygada Strzelców Podhalańskich”.
  5. ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 15.
  6. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku.
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 121 z 15 listopada 1924 roku, s. 673.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 63, 117.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  10. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 70.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 877.
  12. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 321.
  13. ↑ Osadnicy wojskowi – lista kompletna. kresy.genealodzy.pl. s. 44. [dostęp 2015-04-05].
  14. ↑ Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, s. 36.
  15. ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2021-11-22].
  16. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z 28 maja 1921 roku, poz. 828.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 2 „za całokształt zasług w służbie wojskowej”.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.