Muzycy

• Robert Fripp – gitara, electronika (Soundscapes), producent,
• Trey Gunn – Touch guitar
• Adrian Belew – gitara, śpiew, (teksty)
• Tony Levin – gitara basowa, Chapman Stick
• Bill Bruford – perkusja (akustyczna i elektroniczna), instrumenty perkusyjne (akustyczne i elektroniczne)
• Pat Mastelotto – perkusja (akustyczna i elektroniczna), instrumenty perkusyjne (akustyczne i elektroniczne)

Opinie krytyków

„VROOOM VROOOM to bardzo wartościowe wydawnictwo – świetnej jakości, z ciekawym i bogatym repertuarem” – uważa Jordan Babula z magazynu Teraz Rock. Autor zwrócił uwagę na perkusyjne utwory 'Concudrum' i 'Prism' oraz na 'Free as a Bird' The Beatles, wykonany solo przez Adriana Belew. „Zespół jest tutaj w szczytowej formie” – dodał w podsumowaniu.

„Vrooom Vrooom zawiera wiele z tej samej frenetycznej energii i nieskazitelnego brzmienia, które czekały na uczestników tych występów. Szczęśliwie duża część repertuaru skupia się na materiałach z wydanego w 1995 roku studyjnego wydawnictwa Thrak, pierwszego od ponad dekady albumu King Crimson.” – ocenia Lindsay Planer z AllMusic dodając: „Podobnie, zarówno zestaw z Mexico City, jak i z Nowego Jorku obfituje w głębokie i skądinąd staranne brzmienia, które pojawiają się zawsze, gdy zespół pracuje na pełnych obrotach wszystkich sześciu cylindrów.”.

„Dla niezorientowanych nowy album koncertowy Crimsonów to zapewne przyjemność, która ginie w natłoku materiału dostępnego obecnie w sprzedaży (...). Vroom Vroom stosuje jednak zasadę przyjemności na maksa. Crimson w tej znakomitej formie zawsze będzie najbardziej intymnym i niebezpiecznym spotkaniem, jakiego można sobie życzyć.” – uważa Chris Jones z BBC.

Roman Sokal z magazynu „Exclaim!” ocenił, że w połowie lat 90. XX wieku „formacja „podwójnego tria” jednej z najbardziej enigmatycznych grup myślących w rocku, nieustannie koncertowała, walcząc o osiągnięcie wielkości, a nawet więcej. Ten dwupłytowy dokument jest ostatecznym świadectwem ich zazębiającej się bitwy na scenie”. W podsumowaniu zauważył, iż „wystarczy posłuchać tych zestawów, by mieć dowód na to, że rzeczywiście możliwe jest rozszczepienie muzycznego atomu, bez względu na to, jak niebezpiecznie smakują mutacje, które z tego wynikają”.