Historia

W kwietniu 1994 roku Robert Fripp, Adrian Belew, Trey Gunn, Tony Levin, Pat Mastelotto i Bill Bruford zebrali się na sesję nagraniową w Applehood Studios w Woodstock. Jej rezultatem był minialbum VROOOM, wydany w listopadzie tego samego roku. Są to najwcześniejsze nagrania King Crimson w składzie sześcioosobowym (tzw. podwójne trio). Nagrania z tamtej sesji, które nie weszly na VROOOM, ukazały się pięć lat później jako The VROOOM Sessions. Jest to przeważnie muzyka improwizowana oraz instrumentalne fragmenty, będące wypadkową doświadczeń poszczególnych muzyków.

Lista utworów

Lista i informacje według Discogs:

1.	Bass Groove	4:34
2.	Fashionable	4:59
3.	Monster Jam	8:38
4.	Slow Mellow	2:57
5.	Krim 3	3:20
6.	Funky Jam	4:57
7.	Bill & Tony	1:36
8.	No Questions Asked	3:24
9.	Adrian’s Clouds	1:39
10.	Calliope	5:58
11.	One Time	5:24
12.	Booga Looga	3:46
		51:12

Zespół

• Robert Fripp – gitara, electronika (Soundscapes)
• Adrian Belew – gitara
• Tony Levin – gitara basowa, Chapman stick
• Trey Gunn – Chapman stick
• Bill Bruford, Pat Mastelotto – perkusja (akustyczna i elektroniczna), instrumenty perkusyjne

Pozostałe informacje

• muzyka – King Crimson
• produkcja – David Singleton, Robert Fripp

Do albumu dołączona została 24-stronicowa książeczka z zapiskami Roberta Frippa, Notes From the Guitar Stool, a także niepublikowane wcześniej zdjęcia autorstwa Tony’ego Levina.

Opinie krytyków

Lindsay Planer z AllMusic jest zdania, że zrealizowane wówczas nagrania dają miłośnikom King Crimson „możliwość prześledzenia ewolucji materiału unikalnego dla tego zespołu”. Autor wyróżnił 'Monster Jam', instrumentalne wykonanie 'One Time' oraz 'Funky Jam' z solówkami Frippa, „należącymi do jego najlepszych”. Stwierdził następnie, iż „eteryczne dźwięki i surrealistyczne frazowanie” są „prawdopodobnie główną atrakcją The VROOOM Sessions”.

Natomiast Jordan Babula z magazynu Teraz Rock uważa, że albumem tym zespół „sprawił prawdziwy zawód”. Nagrania pozostawiają „uczucie pustki i niedosytu”. Wybitni muzycy nie zawsze mają – jego zdaniem – wybitne pomysły. Instrumentalne improwizacje: 'Funky Jam', 'Bass Groove' i 'Moonster Jam' określił jako „pobawione wyrazu i schematyczne”, a inne, jak: 'Krim', 'Slow Mellow' i 'Bill & Tony' – jako „wyzute z pomysłów”.