Viktor Troicki

Viktor Troicki podczas The Boodles, 2011
Państwo

 Serbia

Data i miejsce urodzenia

10 lutego 1986
Belgrad

Wzrost

193 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

2006

Zakończenie kariery

2021

Trener

Jack Reader

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

3

Najwyżej w rankingu

12 (6 czerwca 2011)

Australian Open

3R (2011, 2015–2017)

Roland Garros

4R (2011, 2013, 2016)

Wimbledon

4R (2012, 2015)

US Open

3R (2008, 2015, 2017)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

2

Najwyżej w rankingu

49 (25 października 2010)

Australian Open

2R (2017)

Roland Garros

QF (2008)

Wimbledon

3R (2009)

US Open

2R (2012, 2016)

Strona internetowa

Viktor Troicki (ur. 10 lutego 1986 w Belgradzie) – serbski tenisista, zdobywca Pucharu Davisa z 2010 roku, olimpijczyk z Londynu (2012) i Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa

Karierę tenisową Troicki rozpoczął w 2006 roku. Początkowo grywał w turniejach z serii ITF Futures oraz ATP Challenger Tour.

Pierwszy znaczący wynik szczebla ATP World Tour zanotował w roku 2007, podczas rywalizacji w Umagu dochodząc do półfinału. Po drodze Troicki pokonał Novaka Đokovicia, jednak pojedynek o finał rozgrywek przegrał z Andreiem Pavlem. Pierwszy finał zawodów ATP World Tour Troicki rozegrał w połowie sierpnia 2008 roku w Waszyngtonie, eliminując po drodze m.in. Andy’ego Roddicka. Mecz o tytuł przegrał z Juanem Martínem del Potro.

W maju 2009 roku Troicki wraz z Janko Tipsareviciem i Nenadem Zimonjiciem zdobył Drużynowy puchar świata na ziemnych kortach w Düsseldorfie. W finale Serbowie wygrali 2:1 z Niemcami, a Troicki zdobył punkt wygrywając mecz z Rainerem Schüttlerem. Drugi finał rozgrywek ATP World Tour z udziałem Serba miał miejsce we wrześniu 2009 roku w Bangkoku. Troicki wyeliminował po drodze m.in. Jo-Wilfrieda Tsongę; przegrał z Gilles’em Simonem.

W październiku 2010 roku Troicki wygrał zawody w grze podwójnej w Bangkoku. Partnerem deblowym Serba był Christopher Kas, a w finale wynikiem 6:4, 6:4 pokonali debel Jonatan Erlich-Jürgen Melzer. Tegoż samego miesiąca Serb wygrał swój pierwszy singlowy turniej rangi ATP World Tour, na kortach twardych w Moskwie. W drodze po tytuł pokonał m.in. Jo-Wilfrieda Tsongę, a w finale Markosa Pagdatisa. Również podczas zawodów w Moskwie Serb osiągnął finał w grze podwójnej, partnerując Janko Tipsareviciowi. W finale Serbska para przegrała z Igorem Kunicynem i Dmitrijem Tursunowem.

W styczniu 2011 roku Troicki osiągnął finał zawodów w Sydney. Po drodze wyeliminował m.in. Richarda Gasqueta, jednak pojedynek finałowy przegrał z Gilles’em Simonem. W połowie października Serb dotarł do finału w Moskwie, jednak w meczu o tytuł uległ Janko Tipsareviciowi.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Zarówno z zawodów singlowych i deblowych odpadł w I rundzie, w deblu startując z Novakiem Đokoviciem.

Drugi singlowy tytuł Serb wywalczył w styczniu 2015 roku podczas turnieju w Sydney, startując z eliminacji. W spotkaniu finałowym pokonał Michaiła Kukuszkina. W czerwcu Troicki został finalistą zawodów w Stuttgarcie jedynie ulegając Rafaelowi Nadalowi.

Trzecie zwycięstwo w grze pojedynczej Troicki osiągnął ponownie w Sydney, a finałowym rywalem Serba był Grigor Dimitrow. W lutym 2016 roku grał w finale zawodów w Sofii, ale cały turniej wygrał Roberto Bautista-Agut. Latem zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro odpadając z turnieju singlowego w 1 rundzie.

W lutym 2017 Troicki został zwycięzcą turnieju gry podwójnej w Sofii partnerując Nenadowi Zimonjiciowi.

Od lutego 2008 Troicki reprezentował Serbię w Pucharze Davisa. W 2010 roku zdobył wraz z drużyną końcowy tytuł. Zespół serbski po drodze pokonał USA, Chorwację, Czechy, a w finale Francję. W rundzie z Francuzami Troicki zdobył decydujący punkt na 3:2 w rywalizacji, pokonując 6:2, 6:2, 6:3 Michaëla Llodrę.

25 lipca 2013 roku Victor Troicki został zdyskwalifikowany przez Komisję Antydopingową ITF na okres półtora roku za odmowę poddania się badaniu krwi podczas turnieju ATP World Tour Masters 1000 w Monte Carlo w 2013 roku.

W 2021 roku zakończył karierę zawodową.

Finały w turniejach ATP World Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (3–6)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 17 sierpnia 2008 Waszyngton Twarda Juan Martín del Potro 3:6, 3:6
Finalista 2. 4 października 2009 Bangkok Twarda (hala) Gilles Simon 5:7, 3:6
Zwycięzca 1. 24 października 2010 Moskwa Twarda (hala) Markos Pagdatis 3:6, 6:4, 6:3
Finalista 3. 16 stycznia 2011 Sydney Twarda Gilles Simon 5:7, 6:7(4)
Finalista 4. 23 października 2011 Moskwa Twarda (hala) Janko Tipsarević 4:6, 2:6
Zwycięzca 2. 17 stycznia 2015 Sydney Twarda Michaił Kukuszkin 6:2, 6:3
Finalista 5. 14 czerwca 2015 Stuttgart Trawiasta Rafael Nadal 6:7(3), 3:6
Zwycięzca 3. 16 stycznia 2016 Sydney Twarda Grigor Dimitrow 2:6, 6:1, 7:6(7)
Finalista 6. 7 lutego 2016 Sofia Twarda (hala) Roberto Bautista-Agut 3:6, 4:6

Gra podwójna (2–2)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Zwycięzca 1. 3 października 2010 Bangkok Twarda (hala) Christopher Kas Jonatan Erlich
Jürgen Melzer
6:4, 6:4
Finalista 1. 24 października 2010 Moskwa Twarda (hala) Janko Tipsarević Igor Kunicyn
Dmitrij Tursunow
6:7(8), 3:6
Zwycięzca 2. 12 lutego 2017 Sofia Twarda (hala) Nenad Zimonjić Michaił Jełgin
Andriej Kuzniecow
6:4, 6:4
Finalista 2. 12 stycznia 2018 Sydney Twarda Jan-Lennard Struff Łukasz Kubot
Marcelo Melo
3:6, 4:6

Przypisy

  1. Viktor Troicki Bio, Stats, and Results [online], Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-18] (ang.).
  2. Troicki wins Davis Cup for Serbia [online], 5 grudnia 2010 [dostęp 2018-01-12] (ang.).
  3. Rafał Smoliński: Ogromna kara dla Viktora Troickiego, Serb zawieszony na 18 miesięcy!. sportowefakty.pl, 2013-07-25. [dostęp 2013-07-25]. (pol.).
  4. James Buddell: Tribute: Viktor Troicki Retires From Professional Tennis. Association of Tennis Professionals, 2022-06-27. [dostęp 2022-06-28]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.