Uskok Kekerengu (ang. Kekerengu Fault) – uskok dekstralny (prawoprzesuwczy), położony w północno-wschodniej części Wyspy Południowej w Nowej Zelandii, wchodzący w skład systemu uskoków Marlborough, tzw. Marlborough Fault System. Powiązany z uskokiem Hope oraz uskokiem odwróconym Jordan Thrust, położonymi w południowo-wschodniej części uskoku Kekerengu.
Przebieg
Przebieg uskoku jest stosunkowo dobrze rozpoznany. Uskok Kekerengu rozpoczyna swój bieg w północnej części uskoku Hope. Uskok Kekerengu łączy się z uskokiem Hope poprzez system mniejszych uskoków: Jordan, Fidget oraz Kowhai i Fyffe. Następnie biegnie równolegle do linii wybrzeża w kierunku północnym i łączy się prawdopodobnie uskokiem Clarence, który w Cieśninie Cooka przechodzi w uskok Wairarapa.
Aktywność sejsmiczna
Badania geologiczne przeprowadzone na południowo-zachodnim brzegu strumienia McLean Stream, położonego około 600 m na zachód od zabudowań rolnych w Waiautoa sugerują, że brzeg wzdłuż strumienia przemieścił się poziomo pod wpływem trzęsienia ziemi. Na podstawie tego stanowiska badawczego średnia prędkość przemieszczania się uskok Kekerengu wynosi 3-10 mm/rok. Pojedyncze duże trzęsienie ziemi powoduje przesunięcie uskoku o około 2-5 m, a przerwa między nimi szacowana jest na okres od 200 do 1670 lat. Parametry oszacowane na podstawie tego stanowiska wydają się mało wiarygodne.
Drugie stanowisko badawcze położone było na linii pomiędzy strumieniem Heaver’s Creek a rzeką Kekerengu River, która ukazuje przebieg uskoku. Kanał oraz terasy rzeczne, które zostały utworzone przez Glencoe Stream, zostały przesunięta w wyniku trzęsienia ziemi o około 700 m. Na podstawie tego stanowiska badawczego, określono, że uskok Kekerengu przemieszcza się z prędkością 18-23 mm/rok. Uważa się, że dane z tego stanowiska są bardziej wiarygodne.
Przyjmuje się, że średnia prędkość przemieszczania się uskok Kekerengu wynosi 10-20 mm/rok, Przerwa między dużymi trzęsieniami ziemi szacowana jest na okres od 100 do 200 lat lub od 250 do 500 lat. Pojedyncze duże trzęsienie ziemi powoduje przesunięcie uskoku o około 2-5 m.
Dane historyczne sugerują, że trzęsienia ziemi w Wairarapa z 1855 roku o magnitudzie 8,2° w skali Richtera, które wystąpiło na Wyspie Północnej, mogło rozciągnąć się w kierunku południowym nawet do północnych krańców uskoku Kekerengu.
Trzęsienia ziemi w Kaikoura w 2016 roku o magnitudzie 7,8° w skali Richtera spowodowało wystąpienie ruchów skorupy ziemskiej wzdłuż uskoku, które przyczyniły się do jego pęknięcia na odcinku około 70 km (w tym 34 km pod powierzchnią wody).
Przypisy
Bibliografia
- Langridge, R. i inni: Paleoseismology and slip rate of the Conway Segment of the Hope Fault at Greenburn Stream, South Island, New Zealand. Annals of Geophysics, 2003. [dostęp 2017-08-12]. (ang.).
- Zachariasen, J. i inni: Timing of late Holocene surface rupture of the Wairau Fault, Marlborough, New Zealand. New Zealand Journal of Geology and Geophysics, 2006. [dostęp 2017-08-12]. (ang.).
- Lensen G.: Note on fault correlations across cook strait. New Zealand Journal of Geology and Geophysics, 1958. [dostęp 2017-08-14]. (ang.).
- Barrell A.: General distribution and characteristics of active faults and folds in the Kaikoura District, North Canterbury. GNS, 2015. [dostęp 2017-08-14]. (ang.).
- Rodgers, D.W.; Little T.A.: World’s largest coseismic strike-slip offset: The 1855 rupture of the Wairarapa Fault, New Zealand, and implications for displacement/length scaling of continental earthquakes. Journal of Geophysical Research, 2006. [dostęp 2017-08-13]. (ang.).
- Magnitude 7.8, Mon Nov 14 2016 12:02 AM. Geonet.org.nz.. [dostęp 2017-08-14]. (ang.).
- Huge fault rupture stretches 34km offshore from Kaikoura. Stuff.co.nz., 2016. [dostęp 2017-08-14]. (ang.).