ulica Skośna
Śródmieście

budynek banku ING na rogu ul. Mickiewicza i początku ulicy ks. P. Skargi
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Miejscowość

Katowice

Długość

około 100 m

Położenie na mapie Katowic
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa śląskiego
50°15′37,2″N 19°01′17,1″E/50,260322 19,021411

Ulica Skośna w Katowicach − nieistniejąca już zabytkowa uliczka w katowickiej dzielnicy Śródmieście o długości około 100 metrów.

Ulica Skośna była łącznikiem między ulicą Zamkową (obecnie aleja Wojciecha Korfantego) a ulicą Adama Mickiewicza. Była to uliczka, okrążająca Rynek od strony północno-zachodniej. Istniała ona do lat sześćdziesiątych XX wieku, kiedy to decyzją wojewódzkich władz partyjnych wyburzono zabudowania, znajdujące się w obrębie Rynku. Ulica w okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) i w latach niemieckiej okupacji Polski (1939−1945) nosiła nazwę Tiele-Winckler-Straße; w latach 1922−1939 i ponownie od 1945 do końca lat sześćdziesiątych XX wieku − ulica Skośna.

Pozostałością po ulicy jest Gmach dawnego Banku Gospodarstwa Krajowego − obecnie budynek ING Banku Śląskiego S.A. przy ulicy Adama Mickiewicza 3, na rogu z ulicą księdza Piotra Skargi. Budynek wpisano do rejestru zabytków dnia 2 maja 1978 (nr rej.: A/1237/78). Bank zbudowano w 1930, w stylu ekspresjonistycznym, według projektu Stanisława Tabeńskiego i Jana Noworyty z 1928; jego fasada jest ukośna z powodu umiejscowienia przy nieistniejącej już ulicy Skośnej, której zabudowania wyburzono w latach sześćdziesiątych XX wieku. W witrażu głównej klatki schodowej zachował się napis A 1930. Na dachu budynku umiejscowiono zegar oraz kuranty, które od 26 kwietnia 1975 wygrywały melodię "Płynie Wisła błękitna". W latach trzydziestych XX wieku miał tu także swoją siedzibę Wyższy Urząd Górniczy.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Michał Bulsa: Ulice i place Katowic. Katowice: Prasa i Książka, 2012, s. 121. ISBN 978-83-933-665-8-3. (pol.).
  2. ↑ Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993, s. 385. ISBN 83-85831-35-5.
  3. ↑ Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 51. ISBN 978-83-7729-021-7.
  4. ↑ Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 33. ISBN 978-83-7729-021-7.
  5. ↑ Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach: Rejestr zabytków w Katowicach. www.wkz.katowice.pl. [dostęp 2011-06-27]. (pol.).
  6. ↑ Michał Bulsa: Ulice i place Katowic. Katowice: Prasa i Książka, 2012, s. 124. ISBN 978-83-933-665-8-3. (pol.).
  7. ↑ Jerzy Abramski: Ulice Katowic. Zawiercie: Graf−Mar, 2000, s. 59. ISBN 83-913341-0-4.
  8. ↑ Jerzy Abramski: Ulice Katowic. Zawiercie: Graf−Mar, 2000, s. 61. ISBN 83-913341-0-4.
  9. ↑ Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 17. ISBN 978-83-7729-021-7.

Bibliografia

  • Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993. ISBN 83-85831-35-5.
  • Katowice − Informator, red. S. Adamczyk, wyd. Urząd Miasta w Katowicach, Katowice 1993, s. 21.
  • Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku, red. Ewa Chojecka, wydawca: Muzeum Śląskie, Katowice 2004, ISBN 83-87455-77-6, s. 329.
  • Górnośląskie Dziedzictwo: Nie bójmy się historii i zabytków Katowic (pol.) www.gornoslaskie-dziedzictwo.com [dostęp 2011-06-27]
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.