ulica Pawła Stalmacha
Śródmieście

zabytkowy budynek na rogu ulic M. Skłodowskiej-Curie i P. Stalmacha
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Miejscowość

Katowice

Długość

369 m

Przebieg
0m ul. Mikołowska
140m ul. Jana Kilińskiego
250m ul. Marii Skłodowskiej-Curie
369m ul. Michała Drzymały
Położenie na mapie Katowic
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa śląskiego
50°15′12,1″N 19°00′46,9″E/50,253366 19,013021

Ulica Pawła Stalmacha w Katowicach − jedna z ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście. Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicą Mikołowską. Następnie krzyżuje się z ul. Jana Kilińskiego i ul. Marii Skłodowskiej-Curie. Kończy swój bieg przy ulicy Michała Drzymały.

Opis

Przy ul. Pawła Stalmacha znajdują się obiekty, wpisane do rejestru zabytków;

Przy ul. P. Stalmacha zlokalizowane są także inne historyczne obiekty:

  • narożna kamienica mieszkalna (ul. P. Stalmacha 16, róg z ul. J. Kilińskiego);
  • kamienica mieszkalna (ul. P. Stalmacha 18);
  • kamienica mieszkalna (ul. P. Stalmacha 20);
  • willa z ogrodem − obecnie konsulat czeski (ul. P. Stalmacha 21), wybudowana w 1927 w stylu modernistycznym;
  • kamienica mieszkalna (ul. P. Stalmacha 22);
  • kamienica mieszkalna (ul. P. Stalmacha 23);
  • kamienica mieszkalna (ul. P. Stalmacha 26).

Przy ul. P. Stalmacha swoją siedzibę mają: Związek Górnośląski (założony w 1989), przedsiębiorstwa handlowo-usługowe, kancelarie prawnicze i radcowskie.

W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 21 istniał konsulat szwedzki. W 1939 w rejonie ulic P. Stamacha i J. Kilińskiego toczyły się walki między oddziałami polskimi a żołnierzami niemieckimi.

W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) i w latach niemieckiej okupacji Polski (1939−1945) ulica nosiła nazwę Lützowstraße.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Urząd Miasta Katowice: Plan zimowego utrzymania dróg na sezon 2009/2010. www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-08-15]. (pol.).
  2. ↑ Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach: Rejestr zabytków w Katowicach. www.wkz.katowice.pl. [dostęp 2011-08-15]. (pol.).
  3. ↑ Urząd Miasta Katowice: Wartości dziedzictwa kulturowego (załącznik 1.9). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-08-15]. (pol.).
  4. ↑ Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 12. ISBN 978-83-7729-021-7.
  5. ↑ Wrzesień '39 w Katowicach.. www.dobroni.pl. [dostęp 2011-08-15]. (pol.).
  6. ↑ J. Lipońska-Sajdak, Katowice wczoraj. Kattowiz gestern, Gliwice 1995, s. 5.
  7. ↑ Plan Katowic z 1942 roku. grytzka-genealogie.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-19)]. www.grytzka-genealogie.de [dostęp 2011-08-15]
  8. ↑ Straßenverzeichnis aller Straßen von Kattowitz. www.grytzka-genealogie.de. [dostęp 2011-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-12)]. (niem.).
  9. ↑ Alle Straßen bzw. Straßennamen von Kattowitz Deutsch – Polnisch. www.grytzka-genealogie.de. [dostęp 2011-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-19)]. (niem.).
  10. ↑ Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993, s. 385. ISBN 83-85831-35-5.

Bibliografia

  • Katowice - Plan miasta, wyd. Demart SA Warszawa 2009/2010.
  • Katowice - Informator, wyd. Urząd Miasta w Katowicach, Katowice 1993, s. 10.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.