USS Robin (AM-3)

USS „Robin” w 1921 roku
Klasa

trałowiec

Typ

Lapwing

Historia
Stocznia

Todd Pacific Shipyards, Brooklyn

Położenie stępki

4 marca 1918

Wodowanie

17 czerwca 1918

 US Navy
Wejście do służby

29 sierpnia 1918

Wycofanie ze służby

9 listopada 1945

Los okrętu

skreślony 28 listopada 1945

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

normalna: 950 t
pełna: 1400 t

Długość

57,6 m

Szerokość

10,8 m

Zanurzenie

3,8 m

Napęd
1 maszyna parowa potrójnego rozprężania
2 kotły, moc 1400 KM, 1 śruba
Prędkość

13,5–14 węzłów

Zasięg

6850 Mm przy 8 w.

Uzbrojenie
2 działa kal. 76 mm L/50 (2 x I)
2 km, miny
Wyposażenie
trał mechaniczny
Załoga

85

USS Robin (AM-3)amerykański trałowiec z okresu I wojny światowej, jeden z 51 zbudowanych okrętów typu Lapwing. Okręt został zwodowany 17 czerwca 1918 roku w stoczni Todd Pacific w Brooklynie, a w skład US Navy został przyjęty 29 sierpnia 1918 roku. W 1942 roku jednostkę przeklasyfikowano na holownik. Okręt wycofano ze służby 9 listopada 1945 roku, po czym skreślono z listy floty 28 listopada 1945 roku.

Projekt i budowa

Projekt trałowców typu Lapwing powstał w 1916 roku. Początkowo miały to być uniwersalne jednostki łączące cechy trałowca i holownika, osiągające prędkość 16 węzłów (10 węzłów podczas trałowania), jednak przyjęte założenia okazały się niemożliwe do realizacji. W maju 1917 roku Sekretarz Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych zaaprobował projekt trałowca o wyporności 950 ton i prędkości 14 węzłów, składając zamówienie na 14 okrętów. Ostatecznie zamówiono 54 jednostki, z czego zbudowano 49.

USS „Robin” (Minesweeper No. 3) zbudowany został w stoczni Todd Pacific Shipyards w Brooklynie. Stępkę okrętu położono 4 marca 1918 roku, zaś zwodowany został 17 czerwca 1918 roku.

Dane taktyczno-techniczne

USS „Robin” był trałowcem o długości całkowitej 57,6 metra, szerokości 10,8 metra i zanurzeniu 3,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 950 ton, a pełna 1400 ton. Okręt napędzany był przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1400 KM, do której parę dostarczały dwa kotły Babcock & Wilcox. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13,5–14 węzłów. Zasięg wynosił 6850 Mm przy prędkości 8 węzłów.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 76 mm L/50 oraz dwóch pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm L/90. Wyposażenie trałowe obejmowało trał mechaniczny; okręt mógł też przenosić miny.

Załoga okrętu składała się z 85 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

29 sierpnia 1918 roku w Nowym Jorku USS „Robin” został wcielony do US Navy. Pierwszym dowódcą jednostki został chor. mar. (ang. Lieutenant Junior Grade) Lewis H. Cutting. Okręt operował na wodach nieopodal Nowego Jorku do 23 lutego 1919 roku, a na przełomie lutego i marca uczestniczył w Newport w testach mających na celu ulepszenie metod trałowania. 6 kwietnia 1919 roku „Robin” wyruszył w rejs do Europy, docierając 20 kwietnia do Inverness. Do września 1919 roku okręt uczestniczył w neutralizacji liczącej 70 000 min Zagrody Minowej Morza Północnego, operując z Kirkwall. 1 października jednostka wyruszyła w rejs do kraju, osiągając Nowy Jork 19 listopada. 17 lipca 1920 roku jednostce nadano oznaczenie AM-3.

Od 1920 roku przez 11 lat „Robin” używany był głównie na Wschodnim Wybrzeżu i Karaibach. Po zimowych manewrach w 1932 roku jednostkę przebazowano na Zachodnie Wybrzeże, gdzie służył od 6 marca 1932 roku do 9 kwietnia 1934 roku, bazując w San Diego. Latem 1934 roku jednostka udała się do Norfolk, ale pod koniec listopada powróciła do San Diego i operowała na tych wodach przez pozostałą część dekady.

W dniu ataku na Pearl Harbor „Robin” był w drodze na Hawaje z Johnston. Przybył do Pearl Harbor 10 października i do końca lutego 1942 roku służył jako trałowiec i statek ratowniczy. Od lutego jego zadaniem stało się holowanie celów, wyławianie torped oraz przewóz pasażerów i ładunków.

1 czerwca 1942 roku okręt został oficjalnie przemianowany na holownik, otrzymując oznaczenie AT-140. W czerwcu 1943 roku po przeprowadzeniu gruntownego remontu, USS „Robin” wyruszył w konwoju na Samoa, a 10 czerwca rozpoczął służbę w bazie morskiej na wyspie Tutuila. 13 kwietnia 1944 roku oznaczenie okrętu zmieniono na ATO-140. Operował z Tutuila do 1945 roku, przeprowadzając misje holownicze i ratownicze na wodach nieopodal wysp Ellice, Fidżi oraz Samoa. Następnie od stycznia do marca 1945 roku obszarem działania jednostki były Wyspy Marshalla i Wyspy Gilberta.

21 marca 1945 roku USS „Robin” opuścił Majuro i udał się do Stanów Zjednoczonych, osiągając San Diego 21 kwietnia. Okręt został tam wycofany ze służby 9 listopada 1945 roku, po czym skreślony z listy floty 28 listopada 1945 roku.

Uwagi

  1. Gozdawa-Gołębiowski 1994 ↓, s. 586 podaje, że długość jednostki wynosiła 57,2 metra, a zanurzenie 3 metry.
  2. Gogin 2021 ↓ podaje, że paliwem był węgiel, zaś Moore 1990 ↓, s. 154, że paliwo płynne.
  3. DANFS 2015 ↓ podaje, że załoga okrętu liczyła 78 osób.

Przypisy

Bibliografia

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: "BIRD" minesweepers (LAPWING) (1918 - 1920). Navypedia. [dostęp 2021-03-13]. (ang.).
  • Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
  • Guðmundur Helgason: USS Robin (AM 3). uboat.net. [dostęp 2021-03-13]. (ang.).
  • Jane’s Fighting Ships of World War I. John Moore (red.). London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
  • Robin I (Minesweeper No. 3). Naval History and Heritage Command, 2015-08-31. [dostęp 2021-03-13]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.