UK Championship
2009 2010 2011
Liczba uczestników

32

Miejsce

Telford International Centre, Telford

Zwycięzca

John Higgins

II miejsce

Mark J. Williams

Najwyższy break

143 Mark Joyce

Rozegrane mecze

31

12BET.com UK Championship 2010 – trzeci turniej rankingowy sezonu snookerowego 2010/2011. W dniach 4–12 grudnia 2010 roku miejscem jego rozegrania była hala widowiskowa Telford International Centre w Telford.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Ding Junhui, który przegrał w meczu II rundy z Markiem Allenem 8:9.

W finale powracający po sześciomiesięcznym zawieszeniu John Higgins pokonał Marka Williamsa 10-9. Dla Szkota był to 22. tytuł w karierze zdobyty w turnieju rankingowym, a zarazem trzeci w UK Championship (poprzednio w 1998 i 2000).

W Polsce turniej transmitowała stacja komercyjna Eurosport.

Nagrody

Finansowe

  • Zwycięzca: £100 000
  • II miejsce: £46 000
  • Półfinalista: £23 250
  • Ćwierćfinalista: £16 450
  • Ostatnia 16: £12 050
  • Ostatnia 32: £8 750
  • Ostatnia 48: £5 500
  • Ostatnia 64: £2 300
  • Najwyższy break kwalifikacji: £500
  • Najwyższy break w fazie zasadniczej turnieju: £5 000
  • Maksymalny break w kwalifikacjach: £1 000
  • Maksymalny break w fazie zasadniczej turnieju: £25 000


Łączna pula nagród: £625 000

Rankingowe

Zawodnicy odpadający w swoim pierwszym meczu otrzymują połowę punktów (liczba podana w nawiasach).

  • Zwycięzca: 8 000
  • II miejsce: 6 400
  • Półfinalista: 5 120
  • Ćwierćfinalista: 4 000
  • Ostatnia 16: 3040
  • Ostatnia 32: 2240 (1120)
  • Ostatnia 48: 1840 (920)
  • Ostatnia 64: 1440 (720)
  • Ostatnia 80: 1040 (520)
  • Ostatnia 96: 640 (320)

Zawodnicy

Zawodnicy rozstawieni

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Jako drugi rozstawiony został aktualny mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej (według nowych przepisów od obecnego sezonu aktualizowanego przed UK Championship):

  1. Ding Junhui (obrońca tytułu)
  2. Neil Robertson
  3. Allister Carter
  4. John Higgins MBE
  5. Mark J. Williams MBE
  6. Stephen Maguire
  7. Ronnie O’Sullivan
  8. Shaun Murphy
  1. Mark Selby
  2. Stephen Hendry MBE
  3. Graeme Dott
  4. Mark Allen
  5. Peter Ebdon
  6. Jamie Cope
  7. Mark King
  8. Marco Fu

Zawodnicy nierozstawieni

W nawiasie podano miejsce w oficjalnym rankingu:

Sędziowie

Wydarzenia związane z turniejem

  • Patrick Wallace awansował do fazy głównej turnieju rankingowego po raz pierwszy od sześciu lat.
  • Sędzia Paul Collier wrócił do prowadzenia meczów turniejów rankingowych po pięciu latach przerwy (w tym czasie wskutek nieporozumień na tle finansowym ze Światową Federacją Snookera i Bilarda Angielskiego prowadził wyłącznie mecze organizowanej przez Barry’ego Hearna, Światowej Ligi Snookera).

Przebieg turnieju

Ta sekcja będzie uzupełniana w trakcie trwania turnieju

Drabinka turniejowa

  Pierwsza Runda (Do 9 frame’ów) Druga Runda (Do 9 frame’ów) Ćwierćfinały (Do 9 frame’ów) Półfinały (Do 9 frame’ów) Finał (Do 10 frame’ów)
                                               
 Ding Junhui 9  
 Matthew Stevens 4  
   Ding Junhui 8  
   Mark Allen 9  
 Mark Allen 9
 Tom Ford 5  
   Mark Allen 9  
   Stuart Bingham 7  
 Marco Fu 9  
 Barry Hawkins 7  
   Marco Fu 2
   Stuart Bingham 9  
 Ronnie O’Sullivan 6
 Stuart Bingham 9  
   Mark Allen 5  
   John Higgins 9  
 Stephen Maguire 9  
 Ken Doherty 6  
   Stephen Maguire 9
   Mark Selby 7  
 Mark Selby 9
 Ricky Walden 6  
   Stephen Maguire 7
   John Higgins 9  
 Graeme Dott 9  
 Martin Gould 5  
   Graeme Dott 8
   John Higgins 9  
 John Higgins 9
 Stephen Lee 6  
 John Higgins 10
 Mark J. Williams 9
 Allister Carter 6  
 Mark Joyce 9  
   Mark Joyce 9  
   Judd Trump 7  
 Jamie Cope 6
 Judd Trump 9  
   Mark Joyce 7  
   Mark J. Williams 9  
 Stephen Hendry 9  
 Jimmy White 8  
   Stephen Hendry 6
   Mark J. Williams 9  
 Mark J. Williams 9
 Mark Davis 3  
   Mark J. Williams 9
   Shaun Murphy 8  
 Shaun Murphy 9  
 Patrick Wallace 5  
   Shaun Murphy 9
   Ryan Day 8  
 Mark King 8
 Ryan Day 9  
   Shaun Murphy 9
   Neil Robertson 7  
 Peter Ebdon 7  
 Andrew Higginson 9  
   Andrew Higginson 5
   Neil Robertson 9  
 Neil Robertson 9
 Rory McLeod 1  

Finał

Finał: Do 10 frame’ów
Telford International Centre, Telford, Anglia, 12 grudnia 2010. Sędzia: Brendan Moore
John Higgins
10-9 Mark J. Williams
Sesja południowa: 0-88(83), 78-1, 26-67, 45-65(65), 66(66)-60(55), 34-76, 17-66, 0-85(85)
Sesja wieczorna: 3-55, 90(90)-, 94(94)-43, 45-85(70), 135(105)-0, 16-63, 68-31, 110(76)-0, 71-69(61), 64(52)-28, 81(66)-46
105 Najwyższy break 85
1 Breaki stupunktowe 0
5 Breaki 50-punktowe 4

Breaki stupunktowe turnieju zasadniczego

Statystyki turnieju

Statystyki pierwszej rundy

Państwo Il. zawodników  % zawodników
Anglia 19 59,38%
Szkocja 4 12,50%
Walia 3 9,38%
Irlandia Północna 2 6,25%
Chiny 1 3,13%
Australia 1 3,13%
Hongkong 1 3,13%
Irlandia 1 3,13%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 11
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 5
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 233 (272)
  • Średnia liczba partii w meczu: 14,56
  • Najwyższe zwycięstwo: 9-1
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 2


Statystyki drugiej rundy

Państwo Il. zawodników  % zawodników
Anglia 6 37,50%
Szkocja 4 25,00%
Walia 2 12,50%
Irlandia Północna 1 6,25%
Chiny 1 6,25%
Australia 1 6,25%
Hongkong 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 11
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 5
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 123 (136)
  • Średnia liczba partii w meczu: 15,38
  • Najwyższe zwycięstwo: 9-2
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3


Statystyki ćwierćfinałów

Państwo Il. zawodników  % zawodników
Anglia 3 37,50%
Szkocja 2 25,00%
Walia 1 12,50%
Irlandia Północna 1 12,50%
Australia 1 12,50%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 4
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 64 (68)
  • Średnia liczba partii w meczu: 16,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 9-7
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 0

Statystyki półfinałów

Państwo Il. zawodników  % zawodników
Szkocja 1 25,00%
Anglia 1 25,00%
Walia 1 25,00%
Irlandia Północna 1 25,00%
  • Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 4
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 0
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 31 (34)
  • Średnia liczba partii w meczu: 15,50
  • Najwyższe zwycięstwo: 9-5
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

Kwalifikacje

Mecze kwalifikacyjne do turnieju UK Championship odbyły się w dniach 23–30 listopada 2010 roku w Pontin’s Centre w Prestatyn w Walii. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy zagrali w pierwszej rundzie w parach z zawodnikami rozstawionymi.

Drabinka kwalifikacji

  Runda 1
Do 9 frame’ów
  Runda 2
Do 9 frame’ów
  Runda 3
Do 9 frame’ów
  Runda 4
Do 9 frame’ów
                               
 Paul Davies 9    Matthew Couch 9    Robert Milkins 9    Matthew Stevens 9
 Patrick Einsle 7    Paul Davies 8    Matthew Couch 4    Robert Milkins 5
 Liam Highfield 9    Tony Drago 9    Tom Ford 9    Gerard Greene 2
 Kuldesh Johal 7    Liam Highfield 4    Tony Drago 6    Tom Ford 9
 Jamie Jones 9    Joe Jogia 6    Fergal O’Brien 9    Barry Hawkins 9
 Dermot McGlinchey 4    Jamie Jones 9    Jamie Jones 4    Fergal O’Brien 3
 Andrew Pagett 9    Peter Lines 9    Nigel Bond 7    Stuart Bingham 9
 Noppon Saengkham 2    Andrew Pagett 8    Peter Lines 9    Peter Lines 4
 Ben Woollaston 9    Rod Lawler 9    Anthony Hamilton 3    Ken Doherty 9
 Thanawat Thirapongpaiboon 2    Ben Woollaston 3    Rod Lawler 9    Rod Lawler 7
 Igor Figueiredo 4    Jimmy Michie 5    Alan McManus 5    Ricky Walden 9
 Liu Chuang 9    Liu Chuang 9    Liu Chuang 9    Liu Chuang 8
 James Wattana 9    Jimmy Robertson 6    Dave Harold 4    Martin Gould 9
 Kurt Maflin 4    James Wattana 9    James Wattana 9    James Wattana 8
 David Gilbert 9    Andy Hicks 8    Barry Pinches 4    Stephen Lee 9
 Issara Kachaiwong 3    David Gilbert 9    David Gilbert 9    David Gilbert 4
 Mark Joyce 9    Alfie Burden 7    Marcus Campbell 8    Steve Davis 2
 Jak Jones 7    Mark Joyce 9    Mark Joyce 9    Mark Joyce 9
 Xiao Guodong 9    Michael Judge 1    Stuart Pettman 5    Judd Trump 9
 Reanne Evans 1    Xiao Guodong 9    Xiao Guodong 9    Xiao Guodong 7
 Joe Delaney 3    Jimmy White 9    Adrian Gunnell 4    Joe Perry 6
 Adam Wicheard 9    Adam Wicheard 1    Jimmy White 9    Jimmy White 9
 James McBain 8    Bjorn Haneveer 4    Joe Swail 9    Mark Davis 9
 Simon Bedford 9    Simon Bedford 9    Simon Bedford 2    Joe Swail 7
 Patrick Wallace 9    Anthony McGill 4    Michael Holt 4    Mike Dunn 1
 Jamie O’Neill 4    Patrick Wallace 9    Patrick Wallace 9    Patrick Wallace 9
 Michael White 9    David Morris 3    Jamie Burnett 9    Ryan Day 9
 Justin Astley 6    Michael White 9    Michael White 6    Jamie Burnett 5
 Jack Lisowski 9    Matthew Selt 9    Dominic Dale 9    Andrew Higginson 9
 Zhang Anda 4    Jack Lisowski 8    Matthew Selt 6    Dominic Dale 6
 Kyren Wilson 9    Ian McCulloch 8    Rory McLeod 9    Liang Wenbo 6
 Paul Davison 6    Kyren Wilson 9    Kyren Wilson 4    Rory McLeod 9

Breaki stupunktowe kwalifikacji

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.