|
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C12H11N7 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
253,26 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||
Triamteren – heterocykliczny, organiczny związek chemiczny z grupy pterydyn, stosowany jako lek moczopędny, zwiększający wydalanie jonów sodu i wody z organizmu, znosi nadmierne wydalanie potasu.
Farmakokinetyka
Związek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Początkowe działanie leku następuje po 2 godzinach i utrzymuje się przez 12–16 godzin. Jest częściowo metabolizowany w wątrobie, a częściowo wydalany przez nerki z moczem w postaci niezmienionej.
Wskazania
- nadciśnienie tętnicze
- obrzęki różnego pochodzenia
- niewydolność krążenia
- zespół Liddle’a
Działania niepożądane
- brak apetytu
- nudności
- wymioty
- biegunka
- bóle i zawroty głowy
- niedokrwistość megaloblastyczna
- kwasica metaboliczna
- wysypki skórne
Dawkowanie
Doustnie, dawkę i częstotliwość stosowania ustala lekarz. Przeciętnie dawka dobowa triamterenu wynosi od 25 do 100 mg.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Triamterene, [w:] DrugBank, University of Alberta, DB00384 [dostęp 2020-04-14] (ang.).
Bibliografia
- Farmakologia kliniczna, Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2001, ISBN 83-88063-56-1.
- Farmakologia i toksykologia, Wrocław: Wydawnictwo Urban & Partner, 2004, ISBN 83-89581-80-9.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.