The Boatman’s Call
Wykonawca albumu studyjnego
Nick Cave and the Bad Seeds
Wydany

4 marca 1997

Nagrywany

1996

Gatunek

rock
blues

Wydawnictwo

Mute, Reprise

Producent

Flood, Nick Cave and the Bad Seeds

Oceny
Album po albumie
Murder Ballads
(1996)
The Boatman’s Call
(1997)
The Best of Nick Cave and the Bad Seeds
(1998)
Single z albumu The Boatman’s Call
  1. Into My Arms
    Wydany: 1997
  2. (Are You) The One That I've Been Waiting For
    Wydany: 1997

The Boatman’s Call – dziesiąty album studyjny wydany przez zespół Nick Cave and the Bad Seeds. Został wydany w 1997 i wciąż pozostaje jednym z najlepiej ocenianych albumów stworzonych przez Nicka Cave'a.

Nastrój albumu jest nacechowany minimalizmem oraz mrocznością muzyki. Ten album zawiera, o wiele więcej skromnych piosenek wykonywanych przez Cave'a z towarzyszeniem tylko pianina lub kilku innych instrumentów. Jest to odejście od aranżacji zespołowych zawartych na poprzednich albumach. Wiele z tekstów odnosi się do osobistych przeżyć Cave'a, a w szczególności do byłych związków uczuciowych oraz tęsknot duchowych. Niektóre z nich wydają się być jasno skierowane do matki Luka – syna Cave'a, Viviane Carneiro („Where Do We Go Now But Nowhere?”) a inne do PJ Harvey, z którą Cave miał romans („West Country Girl”, „Black Hair” oraz „Green Eyes”).

Utwory

  1. „Into My Arms” – 4:15
    • Nick Cave – śpiew, pianino
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
  2. „Lime Tree Arbour” – 2:56
    • Nick Cave – śpiew, pianino, organy Hammonda
    • Mick Harvey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – perkusja
  3. „People Ain't No Good” – 5:42
    • Nick Cave – śpiew, pianino, wibrafon
    • Mick Harvey – wibrafon
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – perkusja
    • Warren Ellis – skrzypce
  4. „Brompton Oratory” – 4:06
    • Nick Cave – śpiew, syntezator
    • Blixa Bargeld – gitara
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – marakasy
  5. „There Is a Kingdom” – 4:52
    • Nick Cave – śpiew, organy Hammonda
    • Blixa Bargeld – gitara
    • Mick Harvey – gitara akustyczna
    • Conway Savage – pianino, śpiew
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – perkusja
    • Jim Sclavunos – dzwonki
  6. (Are You) The One That I've Been Waiting For? – 4:05
    • Nick Cave – śpiew
    • Mick Harvey – gitara, organy Hammonda
    • Conway Savage – pianino
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Jim Sclavunos – perkusja
  7. Where Do We Go Now but Nowhere? – 5:46
    • Nick Cave – śpiew
    • Blixa Bargeld – gitara
    • Mick Harvey – gitara akustyczna
    • Conway Savage – pianino
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – perkusja
    • Warren Ellis – skrzypce
  8. West Country Girl – 2:45
    • Nick Cave – śpiew, pianino
    • Blixa Bargeld – pianino
    • Mick Harvey – gitara akustyczna
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – perkusja
    • Warren Ellis – skrzypce
  9. Black Hair – 4:14
    • Nick Cave – śpiew
    • Mick Harvey – organy basowe
    • Warren Ellis – akordeon
  10. Idiot Prayer – 4:21
    • Nick Cave – śpiew, organy Hammonda
    • Blixa Bargeld – gitara
    • Mick Harvey – gitara
    • Conway Savage – pianino
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – perkusja
    • Warren Ellis – skrzypce
  11. Far From Me – 5:33
    • Nick Cave – śpiew, pianino, organy Hammonda
    • Blixa Bargeld – gitara
    • Martyn P. Casey – gitara basowa
    • Thomas Wydler – perkusja
    • Warren Ellis – skrzypce
  12. Green Eyes – 3:32
    • Nick Cave – śpiew, pianino
    • Mick Harvey – gitara akustyczna
    • Jim Sclavunos – melodyka

Skład zespołu

  • Nick Cave – śpiew, pianino, organy Hammonda, syntezator, wibrafon
  • Mick Harvey – gitara akustyczna, gitara, gitara basowa, organy Hammonda, organy basowe, wibrafon
  • Blixa Bargeld – gitara, pianino
  • Warren Ellis – skrzypce, akordeon
  • Jim Sclavunos – melodyka, perkusja, dzwonki
  • Conway Savage – pianino, śpiew
  • Martyn P. Casey – gitara basowa
  • Thomas Wydler – perkusja, marakasy

Przypisy

  1. 1 2 Nick Cave & The Bad Seeds – The Boatman's Call. Discogs. [dostęp 2023-11-02]. (ang.).
  2. Nick Cave & The Bad Seeds – The Boatman's Call. Album of the Year. [dostęp 2023-11-02]. (ang.).
  3. Stephen Thomas Erlewine: The Boatman's Call – Nick Cave & the Bad Seeds / Nick Cave. AllMusic. [dostęp 2023-11-02]. (ang.).
  4. Mike Flaherty: The Boatman's Call. Entertainment Weekly. [dostęp 2023-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-17)]. (ang.).
  5. Sara Scribner: NICK CAVE & THE BAD SEEDS”The Boatman’s.... Los Angeles Times. [dostęp 2023-11-03]. (ang.).
  6. James Oldham: NICK CAVE: The Boatman's Call. NME. [dostęp 2023-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-10-02)]. (ang.).
  7. Ryan Schreiber: Nick Cave & The Bad Seeds: The Boatman's Call. Pitchfork Media. [dostęp 2023-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-08-10)]. (ang.).
  8. (red.) Nathan Brackett, (red.) Christian Hoard: The New Rolling Stone Album Guide. Wyd. 4. New York: Simon & Schuster, 2004, s. 151. ISBN 0-7432-0169-8. LCCN 2004058905. (ang.).
  9. Matt Diehl: Nick Cave: The Boatman's Call. Rolling Stone. [dostęp 2023-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-05)]. (ang.).
  10. Bernard Zuel: CD REVIEWS (Nick Cave and the Bad Seeds – The Boatman's Call. The Sydney Morning Herald. [dostęp 2023-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (1997-06-14)]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.