MacGowan w 1991 | |
| Imię i nazwisko |
Shane Patrick Lysaght MacGowan |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1977–2020 |
| Zespoły | |
| The Pogues | |
| Strona internetowa | |
Shane MacGowan (ur. 25 grudnia 1957 w Pembury, zm. 30 listopada 2023 w Dublinie) – irlandzki wokalista i muzyk folkowo-rockowej grupy The Pogues, aktor.
Biografia
Dzieciństwo spędził w Tipperary i od początku miał kontakt z muzyką, już w wieku trzech lat dając pierwszy domowy koncert. W wieku sześciu lat wraz z rodzicami wyemigrował do Anglii, gdzie uczęszczał do Westminster School.
W połowie lat 70. stał się częścią powstającej londyńskiej sceny punkowej, był pod wielkim wrażeniem debiutu Sex Pistols, którego koncert zobaczył w czerwcu 1976. Jego pierwszym zespołem stał się The Nipple Erectors, potem o nazwie skróconej do The Nips, który nagrał jedną płytę, Only the End of the Beginning i kilka singli.
W 1982 był jednym z założycieli grupy The Pogues, grającej pełną energii, punkową wersję irlandzkiej muzyki folkowej. Z The Pogues nagrał kilka albumów, jednak w 1991 został z niej wyrzucony z powodu nałogów. W tym czasie założył zespół The Popes, z którym nagrał album The Snake. Do The Pogues wrócił w 2001 i grał do 2014, gdy grupa zawiesiła działalność. Po 2010 występował również z własnym zespołem The Shane Gang, w której skład wchodzili muzycy irlandzkiej grupy In Tua Nua.
W 1987 wraz z Kirsty MacColl nagrał bożonarodzeniową piosenkę, Fairytale of New York, którą napisał wspólnie z Jem Finer. Wydana jako singel The Pogues dotarła do drugiego miejsca brytyjskiej listy przebojów i pozostaje jedną z ulubionych brytyjskich piosenek świątecznych.
MacGowan przez lata uzależniony był od alkoholu i narkotyków, z którymi pierwszy kontakt miał już w wieku 14 lat. Utracił też wszystkie zęby, a po złamaniu miednicy poruszał się na wózku. Na jego temat powstał w 2020 film dokumentalny, Crock of Gold: A Few Rounds with Shane MacGowan.
Wyróżnienia i ocena
W styczniu 2018 w Dublinie miał miejsce koncert z okazji 60. urodzin MacGowana. Podczas koncertu wokalista otrzymał nagrodę za całokształt twórczości, którą wręczył irlandzki prezydent, Michael D. Higgins.
W fimie „Great Hunger” z 1997, poświęconym życiu MacGowana, Bono określił go jako największego obecnie irlandzkiego kompozytora.
Filmografia
- 1987: Z piekła rodem jako Bruno McMahon
- 1987: Eat the Rich jako terrorysta
- 2004: Rozpustnik jako XVII-wieczny bard
Przypisy
- ↑ Shane MacGowan (ang.)
- 1 2 3 Shane MacGowan: Pogues singer dies aged 65 [online], 30 listopada 2023 [dostęp 2023-11-30] (ang.).
- 1 2 3 4 Shane MacGowan. Najwrażliwszy pijak świata - Artykuł biograficzny [online], 1 października 2019 [dostęp 2023-11-30] (pol.).
- 1 2 Grzegorz K. Kluska, Shane MacGowan. Buntownik bez powodu, „Tylko Rock”, listopad 2000, s. 46, ISSN 1230-2317 (pol.).
- ↑ Bardzo mocny organizm Shane'a MacGowana z The Pogues [online], Onet Kultura, 24 października 2012 [dostęp 2023-11-30] (pol.).
- 1 2 Fairytale of New York: Shane MacGowan, music and excess’, „BBC News”, 30 listopada 2023 [dostęp 2023-11-30] (ang.).
- 1 2 Łukasz Kamiński, Shane MacGowan nie żyje. Drugiego takiego rozrabiaki na muzycznej scenie nie było [online], wyborcza.pl, 30 listopada 2023 [dostęp 2023-11-30].
- ↑ Łukasz Kamiński, Pocałujcie mnie w d***. Jak niedoszły ksiądz po pijaku podbił świat [online], wyborcza.pl, 20 sierpnia 2021 [dostęp 2023-11-30].
- ↑ President Higgins presents Shane MacGowan with lifetime achievement award [online], The Irish Times [dostęp 2023-11-30] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Shane MacGowan. Najwrażliwszy pijak świata - artykuł biograficzny w serwisie Radio Cykcyk
- Shane MacGowan w bazie Filmweb
- Shane MacGowan w bazie IMDb (ang.)