Tadeusz Kurnatowski
„Opolec”

Tadeusz Kurnatowski (przed 1934)
podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

16 października 1887
Dąbrowa

Data śmierci

1940

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Armia Austro-Węgier
Polska Siła Zbrojna
Wojsko Polskie,

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

OZ Kaw. „Stanisławów”

Stanowiska

dowódca ośrodka zapasowego

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Tadeusz Kurnatowski, ps. „Opolec” (ur. 16 października 1887 w Dąbrowie, zm. 1940) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 16 października 1887 roku w Dąbrowie, w rodzinie rolnika Michała i Marii z d. Narkiewicz. Ukończył sześć klas szkoły handlowej w Kielcach. W latach 1909–1913 służył w Armii Imperium Rosyjskiego.

W sierpniu 1914 roku wstąpił do 1 pułku ułanów Legionów Polskich. Awansował na stopień plutonowego. W lipcu 1917 roku wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. Od 13 maja do 23 listopada 1918 roku był uczniem klasy „E” (III) w Szkole Podchorążych Piechoty.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w szeregach 7 pułk ułanów, za co otrzymał Order Virtuti Militari. 27 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.

W 1923 pozostał w macierzystym 7 pułku ułanów. W listopadzie 1924 został przydzielony na stanowisko dowódcy szwadronu pionierów 2 Dywizji Kawalerii w Warszawie. Został awansowany na stopień majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 5 pułku strzelców konnych w Tarnowie na stanowisko kwatermistrza. W lipcu 1929 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. 24 grudnia 1929 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 23. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 15 stycznia 1936 do 31 marca 1938 był dowódcą 17 pułku ułanów wielkopolskich w Lesznie. Następnie, od 1 lutego 1938 do 1 sierpnia 1939 pełnił stanowisko dowódcy 18 pułku ułanów pomorskich w Grudziądzu.

W czasie mobilizacji został dowódcą Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Stanisławów”. Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej był internowany na Węgrzech, gdzie zmarł w 1940. Po 60 latach został ekshumowany i pochowany na cmentarzu parafialnym w Śremie (sektor 5-3-12).

Jego córką była dr Halina Kurnatowska-Służewska, lekarz (1921–2012).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-12-14].
  2. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 1.
  3. 1 2 3 Żołnierze Niepodległości ↓.
  4. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 679.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 555.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 1 września 1920 roku, s. 797.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 613.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 123 z 21 listopada 1924 roku, s. 688.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 80, 602.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 342.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 143.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 321.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 188.
  15. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 45, 72.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 142, 659.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 24 grudnia 1929 roku, s. 439.
  18. 1 2 Zmarła dr Halina Kurnatowska-Służewska. cwk.grudziadz.pl, 2012. [dostęp 2018-03-28].
  19. ↑ Tadeusz Kurnatowski. myheritage.pl. [dostęp 2018-03-28].
  20. ↑ Parafia Śrem Cmentarz Parafialny - szukaj grobów swoich bliskich. [online], sremfara.pl [dostęp 2022-01-19].
  21. ↑ Jazda Polska, Kawaleria Polska, Ułani, Fundacja na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej [online], www.cwk.grudziadz.pl [dostęp 2022-01-19].
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 32.
  23. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 414.
  24. ↑ M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  25. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 45.
  26. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 142.
  27. ↑ M.P. z 1935 r. nr 65, poz. 85 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 19 marca 1935 roku, s. 19.
  29. 1 2 Pamiętny rok 1920 (I) [online], RODM Kielce – Regionalny Ośrodek Debaty Międzynarodowej, 9 września 2020 [dostęp 2022-01-19] (pol.).
  30. 1 2 3 4 5 Na podstawie fotografii [1].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.