Szwedka w Ryglicach | ||||||||||
| Kontynent | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Państwo | ||||||||||
| Województwo | ||||||||||
| Lokalizacja | ||||||||||
| Rzeka | ||||||||||
| Długość | 22,52 km | |||||||||
| Powierzchnia zlewni |
72,95 km² | |||||||||
| Ident. PRNG |
136270 | |||||||||
| Źródło | ||||||||||
| Miejsce | Gilowa Góra | |||||||||
| Współrzędne | ||||||||||
| Ujście | ||||||||||
| Recypient | Biała (dopływ Dunajca) | |||||||||
| Miejsce | ||||||||||
| Współrzędne | ||||||||||
| ||||||||||
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego | ||||||||||
Położenie na mapie Polski | ||||||||||
Położenie na mapie województwa małopolskiego | ||||||||||
Szwedka – potok (również rzeka) w woj. małopolskim przebiegający przez gminy Ryglice oraz Tuchów. Ma długość 22,52 km i zlewnię o powierzchni 72,95 km². Szwedka jest prawobrzeżnym dopływem Białej Tarnowskiej.
Etymologia
Szwedka w swojej historii określana była kilkoma nazwami. Na mapach nanoszono ją jako Cisowy Potok lub Potok Ryglicki. Obecna nazwa potoku prawdopodobnie pochodzi od bitwy, która miała miejsce nad ciekiem podczas potopu szwedzkiego w 1656 roku. W wyniku tej potyczki Szwedzi mieli zostać zabici w potoku lub się w nim utopili.
Położenie i charakterystyka
Ciek leży w województwie małopolskim, przepływa przez gminy Ryglice oraz Tuchów. Szwedka jest potokiem górskim, ma długość 22,52 km i zlewnię o powierzchni sięgającej 72,95 km². Jest prawobrzeżnym dopływem Białej Tarnowskiej, do której uchodzi pomiędzy Tuchowem a Bistuszową.
Zgodnie ze współczesną wiedzą potok bierze swój początek pod Gilową Górą w Paśmie Brzanki. Historycznie (m.in. na tzw. Mapie Miega z lat 1779–1783 oraz mapach turystycznych publikowanych do II poł. XX w.) źródła Szwedki lokalizowano bliżej miejscowości Ryglice, pomiędzy Ostrym Kamieniem a Wielką Górą. Ciek przepływa głównie przez tereny rolnicze oraz miejscowości Ryglice, Bistuszowa i Tuchów, gdzie uchodzi do Białej.
W planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły z 2011 Szwedka była wyznaczona jako naturalna jednolita część wód powierzchniowych o kodzie RW2000122148699. Miała wówczas przypisany typ 12, czyli potok fliszowy. W ówczesnym systemie gospodarki wodnej należała do regionu wodnego Górnej Wisły i podlegała regionalnemu zarządowi gospodarki wodnej w Krakowie.
Według badań z 2019 roku stan wód Szwedki został sklasyfikowany jako zły. Jej stan chemiczny otrzymał wówczas ocenę „poniżej dobrego”, natomiast stan ekologiczny został oceniony jako umiarkowany.
Dopływami Szwedki są Rygliczanka oraz Zalasówka.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 287, ISBN 83-239-9607-5.
- 1 2 3 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 136270
- 1 2 3 4 5 6 Szwedka, [w:] Marcin Solarz, Rafał Kroczak, Hydronimy Pasma Brzanki na Pogórzu Ciężkowickim, „Onomastica”, 60, 2016, s. 333–359, DOI: 10.17651/ONOMAST.60.23 [dostęp 2022-06-05].
- 1 2 Jak zwalczyć Szwedkę? [online], Dziennik Polski, 20 lipca 2009 [dostęp 2022-06-05] (pol.).
- ↑ CHARAKTERYSTYKA JEDNOLITYCH CZĘŚCI WÓD POWIERZCHNIOWYCH – Szwedka [online].
- ↑ Rzeka Biała [online], Przywracamy Białą Tarnowską przyrodzie i ludziom, 22 stycznia 2018 [dostęp 2022-06-05] (pol.).
- 1 2 Ziemia tarnowska. Mapa turystyczna. Skala 1:100 000. Tarnów. Plan miasta w skali 1:15 000. Jacek Korpak, Wioletta Kupiec, Joanna Olender, Compass Wydawnictwo Kartograficzne „Compass”. 2016. [dostęp 2022-06-05].
- ↑ PGW Wisła załączniki, [w:] Plan Gospodarowania Wodami (PGW) dla obszaru dorzecza Wisły [zip], Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej, 2011.
- ↑ Ocena stanu jednolitych części wód rzek i zbiorników zaporowych w latach 2014–2019 na podstawie monitoringu – tabela [xlsx], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
- ↑ Pogórze Ciężkowickie i Strzyżowskie. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass, 2005. ISBN 978-83-7605-211-3.