Szpital Królowej Wiktorii w Montrealu
Nazwa angielska

Royal Victoria Hospital

Data założenia

1893

Państwo

 Kanada

Położenie na mapie Montrealu
Położenie na mapie Kanady
Położenie na mapie Quebecu
45°30′30″N 73°34′53″W/45,508261 -73,581450
Strona internetowa

Szpital Królowej Wiktorii (ang. Royal Victoria Hospital) popularnie nazywany "Royal Vic" jest szpitalem afiliowanym przy Uniwersytecie McGill w Montrealu. Położony jest na zboczu wzgórza Mont Royal nieopodal kampusu uniwersyteckiego w dzielnicy Ville Marie. Zaprojektowany został w stylu neogotyckim przez Henry'ego Snella, a budowę ukończono w 1893 roku. W dniu 26 kwietnia 2015 roku szpital został przeniesiony do nowych pomieszczeń w innej części miasta, nie podjęto jeszcze decyzji, jak istniejące budynki będą wykorzystane.

Historia

Szpital Królowej Wiktorii powstał w 1893 roku dzięki donacji dwóch szkockich imigrantów, którzy w 1887 roku przeznaczyli milion dolarów kanadyjskich na budowę szpitala i zakupili dziesięć akrów gruntu pod jego budowę na zboczu wzgórza Mont Royal. Fundatorzy zastrzegli, że zarówno budynki szpitalne, jak i grunt, na którym się znajdują, będą na zawsze służyły celom leczniczym. Intencją filantropów było, żeby Royal Vic był miejscem leczenia na wielkim kontynencie amerykańskim wszystkich pacjentów, niezależnie od ich rasy czy wyznania. Początkowo w szpitalu pracowało 150 osób, w tym 14 lekarzy.

Szpital zyskał stopniowo ogólne uznanie jako znaczący ośrodek nauczania i praktyki medycznej. W 1920 roku stał się ośrodkiem badawczym Uniwersytetu McGill, a w 1929 roku dr Wilder Penfield założył Montrealski Instytut Neurologiczny, położony w bezpośrednim sąsiedztwie szpitala. W 1958 roku wykonano w szpitalu pierwszy w Brytyjskiej Wspólnocie Narodów udany przeszczep nerki. Obecnie szpital jest częścią Centrum Zdrowia Uniwersytetu McGill.

Założenia architektoniczne szpitala były inspirowane nowogotyckim stylem Królewskiego Szpitala w Edynburgu, najstarszego szpitala w Szkocji wybudowanego w 1729 roku. Plan szpitala pozostawał pod wpływem pomysłów Florencji Nightingale jako szpital pawilonowy, w którym pomieszczenia dla chorych zaprojektowano tak, aby zapobiegać rozszerzaniu się zakażeń. Pierwszą część budynków szpitalnych ukończono w 1893 roku.

Architektura

Szpital został zaprojektowany przez szkockiego architekta Henry'ego Snella, znanego specjalistę w dziedzinie projektowania szpitali. Zbudowany został z lokalnego kamienia wapiennego i charakteryzuje się obecnością elementów krenelażowych, romantycznych wieżyczek i krużganków położonych na narożach pawilonów mieszczących oddziały kliniczne i chirurgiczne.

Kolejne skrzydła szpitala budowano w tym samym stylu architektonicznym. Hotel dla pielęgniarek otwarto w 1905 roku, oddział położniczy w 1920, kolejne pawilony w latach 50. XX wieku, a ostatni budynek, mieszczący nowoczesny oddział intensywnej terapii w 1993 roku.

Pawilon Herseya

Pawilon Herseya jest jednym z pierwszych hoteli dla pielęgniarek, specjalnie w tym celu wybudowanym w 1905 roku. W 1997 roku został określony jako pomnik historii narodowej Kanady w uznaniu jego roli dla kształcenia i rozwoju profesjonalnego pielęgniarek.

Nowe umiejscowienie szpitala

26 kwietnia 2015 roku Szpital Królowej Wiktorii został przeniesiony do nowych budynków, wybudowanych na zasadzie partnerstwa publiczno-prywatnego. Budowa trwała pięć lat. Nowy szpital jest wyposażony w najnowsze technologie medyczne, np. pierwszy w Kanadzie robot radiochirurgiczny typu Cyberknife.

Znani lekarze

  • Ppłk John McCrae – lekarz, poeta oraz żołnierz w I wojnie światowej, chirurg w czasie bitwy o Ypres.
  • Norman Bethune – wynalazca przenośnego urządzenia do transfuzji krwi; działacz lewicowy, uczestnik hiszpańskiej wojny domowej i wojny chińsko-japońskiej
  • Wilder Penfield – neurochirurg, założyciel Instytutu Neurologicznego w Montrealu
  • Martin Henry Dawson – pierwszy w historii lekarz, który dokonał zastrzyku penicyliny pacjentowi w 1940 roku
  • Arthur Vineberg – kardiochirurg, który opracował w 1948 roku metodę pośredniej rewaskularyzacji serca (zabieg Vineberga)

Przypisy

  1. 1 2 La fin du Royal Victoria. [dostęp 2015-04-26].
  2. ↑ Dictionary of Canadian Biography - Donald Alexander Smith. [dostęp 2014-12-14].
  3. ↑ Elspeth Angus interviewed by the Montreal Gazette
  4. ↑ The Royal Victoria Hospital Site. [dostęp 2016-07-07].
  5. 1 2 3 4 Neville Terry: The Royal Vic: The Story of Montreal's Royal Victoria Hospital, 1894-1994. Montreal: McGill-Queens University Press, 1994.
  6. ↑ Montreal Neurological Institute and Hospital, McGill University. [dostęp 2014-12-18].
  7. ↑ McGill University Health Centre (MUHC) Multi-Organ Transplant Program. [dostęp 2016-07-07].
  8. ↑ Royal Infirmary of Edinburgh History. [dostęp 2014-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-29)].
  9. ↑ Hersey Pavilion National Historic Site of Canada. [dostęp 2014-12-18].
  10. ↑ Planning the transfer of services to the Glen site. [dostęp 2014-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-02)].
  11. ↑ Technologies du futur dans le nouveau CUSM. [dostęp 2014-12-18].
  12. ↑ MARTIN HENRY DAWSON, GLADYS L. HOBBY. THE CLINICAL USE OF PENICILLINOBSERVATIONS IN ONE HUNDRED CASES. „JAMA”. 124 (10), s. 611-622, 1944. DOI: 10.1001/jama.1944.02850100001001. (ang.).
  13. ↑ Klinika Kardiochirurgii Dziecięcej w Krakowie. [dostęp 2014-12-17].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.