Szeszonk V – faraon, władca starożytnego Egiptu z XXII dynastii libijskiej, prawdopodobnie panował w latach 773–736 p.n.e. (datowanie Aidana Dodsona z 2012 roku).

Ośrodkiem jego władzy było Tanis. Był synem Pimaja. Mówi o tym stela roku 11. jego panowania, z Serapeum w Sakkarze. W czasie jego panowania odbyły się dwa pogrzeby świętych byków Apisów; jeden w 11 roku, drugi w 37. roku. Szeszonk V panował prawdopodobnie 38 lat. Prawdopodobnie to jego 38 rok panowania wspomina stela z Buto, wystawiona przez Tefnachta, władcę Sais. Tekst mówi: „38. rok panowania Jego Wysokości, Króla Górnego i Dolnego Egiptu, Pana Obu Krajów,.......,Syna Re,........”. Wraz ze śmiercią Szeszonka V nastąpił dalszy podział Delty na niewielkie księstwa i strefy wpływów. Szczególnie wzrosło znaczenie władcy Sais – Tefnachta. Być może to Tefnacht zdetronizował Szeszonka, lub, według innych ocen, dokonał tego Osorkon III. W czasie panowania Szeszonka w Tebach władzę wielkiego kapłana Amona sprawował Takelot, a w Memfis władzę kapłana w świątyni Ptaha sprawował Harsiese.

W różnych częściach Egiptu władzę sprawowali:

• Osorkon III – w Leontopolis i Tebach. Pod koniec panowania wraz z synem Takelotem III.
• Takelot III – w Leontopolis i Tebach.
• jego następca – Rudżamon wraz z Iuputem II – w Leontopolis.
• Tefnacht – w Sais.
• Pianchi – w Napacie, później w Tebaidzie oraz w części Środkowego i Dolnego Egiptu.

Jak wyglądał podział władzy w Egipcie w Trzecim Okresie Przejściowym

Tytulatura

Przypisy