Szaflary
wieś

Rynek i kościół w Szaflarach
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Powiat

nowotarski

Gmina

Szaflary

Liczba ludności (2011)

3400

Strefa numeracyjna

18

Kod pocztowy

34-424

Tablice rejestracyjne

KNT

SIMC

0466550

Położenie na mapie gminy Szaflary
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
49°25′24″N 20°01′35″E/49,423333 20,026389

Szaflarywieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Szaflary.

Położenie

Wieś królewska, położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sądeckim województwa krakowskiego, należała do tenuty nowotarskiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Szaflary.
Położona jest na pograniczu dwóch regionów geograficznych: Kotlina Nowotarska i Pogórze Bukowińskie, pod względem historyczno-etnograficznym należy do Podhala.
Przez miejscowość przechodzi łącząca Kraków z Zakopanem droga krajowa nr 47, będąca częścią Zakopianki.

Części wsi

Integralne części wsi Szaflary
SIMCNazwaRodzaj
1050170Krótkie Poleczęść wsi
1050201Osiedle Cygańskieczęść wsi
1050218Paleniceczęść wsi
1050224Podlubelkiczęść wsi
1050253Tewikielczęść wsi
1050260Zawodzieczęść wsi

Historia

W roku 1350 w Szaflarach powstała parafia św. Andrzeja Apostoła. Siedzibą parafii jest kościół św. Andrzeja Apostoła pochodzący z początku XIX wieku. W średniowieczu na terenie miejscowości znajdował się zamek, obecnie nieistniejący.

Zabytki

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego.

W Szaflarach urodził się Jakub Kazimierz Rubinkowski (1668–1749), rajca toruński i pisarz polski epoki saskiej. Ludwik Zejszner w XIX wieku tak opisywał majątek szaflarski należący do Uznańskich: jest to dwór murowany, jak i liczne domostwa folwarczne, obwiedzione przy tym białym murem wśród grup bujnych drzew, które niemało uroku dodają tej pięknej siedzibie [...] W miejscu zamku stoi teraz altana murowana [...] Ale najwspanialszy jest widok na Tatry. Z kolei Michał Bałucki, opisując wycieczkę tatrzańską w 1859 napisał o Szaflarach, że jest to jedna z najmniej wdzięcznych wiosek podhalańskich. Okolica skąpa w lasy, chaty ścieśnione i gęsto zbudowane, rzadko gdzie ocienione drzewkiem. Dwór sam w szczerym polu kawałek od lasu ponuro wygląda.

W latach 1969–1990 działała tutaj największa w Polsce wytwórnia nart Polsport Szaflary.

Kąpieliska geotermalne

W 2008 roku otwarto kompleks basenów (otwartych i krytych) „Termy Szaflary” o powierzchni 970 m² zasilanych wodą termalną z miejscowego odwiertu. W 2014 roku otwarto kąpielisko termalne z leczniczą wodą siarkową „Gorący Potok”.

Ludzie związani z Szaflarami

Zobacz też

Przypisy

  1. Wieś Szaflary w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2019-02-25], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1226 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 134257
  4. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 97
  5. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. GUS. Rejestr TERYT
  8. Historia Parafii. Parafia w Szaflarach. [dostęp 2014-10-08].
  9. Wykaz obiektów wpisanych do Rejestru Zabytków Nieruchomych Województwa Małopolskiego z uwzględnieniem podziału na powiaty i gminy [online], wuoz.malopolska.pl [dostęp 2023-12-15].
  10. Opr. Roman Hennel, Tatrami urzeczeni, SiT, Warszawa, 1979, s. 34, 41.
  11. Dr Leon Rak: Zarys ewolucji sprzętu narciarskiego.
  12. Baseny termalne w Polsce | Termy | Ranking [online], infobasen.pl [dostęp 2017-02-20].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.