Superstrat językowy – wymarły język ludności napływowej na danym obszarze lub jego ślady w mowie tubylczej, która zachowała się w dalszym użyciu. Wpływem superstratu można wyjaśnić pewne innowacje w obrębie języka pierwotnego, np. obecność w nim elementów o charakterze niesystemowym, pojawienie się nowych głosek lub zmiana sposobu ich wymowy, a także zapożyczenia i kalki językowe. Przykładem superstratu był język plemienia Franków (pochodzenia germańskiego), który zanikł, wywierając wpływ na kształt łaciny ludowej, rozprzestrzenionej w starożytnej Galii. Jako ślady superstratu niemieckiego w gwarach śląskich (słowiańskich) podaje się m.in. czasowniki trefić „spotkać” i presować „prasować”.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Jozef Mistrík, Encyklopédia jazykovedy, wyd. 1, Bratislava: Obzor, 1993, s. 427, ISBN 80-215-0250-9, OCLC 29200758 (słow.).
  2. 1 2 Superstrat językowy, [w:] Halina Karaś, Leksykon terminów i pojęć dialektologicznych, [w:] Dialekty i gwary polskie, Zakład Historii Języka Polskiego i Dialektologii UW, Towarzystwo Kultury Języka [dostęp 2019-06-06].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.