Superbąbel Orion–Erydan – superbąbel znajdujący się na zachodzie mgławicy Oriona. Obszar został uformowany z zapadającej się pozostałości po wybuchu supernowej, która może być związana z asocjacją Oriona OB1. Bąbel jest rozciągnięty na przestrzeni 1200 lat świetlnych i jest superbąblem najbliższym Bąblowi Lokalnemu (w którym znajduje się Słońce).

Superbąbel Orion–Eridan został odkryty w latach siedemdziesiątych XX wieku przez Carla Heilesa, za pomocą radioobserwacji w paśmie 21 cm.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ B. Aschenbach, Hermann-Michael Hahn, and Joachim Truemper: The invisible sky: ROSAT and the age of X-ray astronomy. Springer, 1998. ISBN 978-0-387-94928-4. (ang.).
  2. ↑ Robert Sanders: Bursting bubbles in the galactic disk appear to be source of hot gas permeating the Milky Way galaxy and its halo. Berkeley. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.