Stefan Starnawski

Stefan Starnawski w 1929 r.
pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

31 marca 1899
majątek Dębnia

Data i miejsce śmierci

14 lipca 1980
Hammersmith

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

14 Pułk Ułanów

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Stefan Starnawski (ur. 4 lipca 1899 w majątku Dębnia, zm. 14 lipca 1980 w Hammersmith) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 4 lipca 1899 w majątku Dębnia, w gminie Niedrzwica Duża, jako syn Leona Cyriaka Starnawskiego II (ur. 1845) i Stefanii Mazurkiewicz. Był starszym bratem Antoniego (1901–1985), majora kawalerii Wojska Polskiego, kawalera Orderu Virtuti Militari.

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1920 i 6. lokatą w korpusie oficerów jazdy. W 1923, 1924 był oficerem 20 pułku ułanów w Rzeszowie. Jako oficer tej jednostki w 1928 na przełomie lat 20. i 30. pozostawał w kadrze Centrum Wyszkolenia Kawalerii. W tym czasie został awansowany na stopień rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie do 20 pułku ułanów w Rzeszowie. Na stopień majora awansował ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 30. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1939 był dowódcą szwadronu zapasowego 14 pułku ułanów jazłowieckich.

Po wybuchu II wojny światowej w kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą nadwyżek 14 pułku ułanów w składzie Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Stanisławów”. Ponadto był zastępcą dowódcy pułku marszowego Podolskiej Brygady Kawalerii.

W końcu maja 1940 we Francji został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu zapasowego kawalerii motorowej w Ośrodku Zapasowym Kawalerii Motorowej. 21 czerwca tego roku w porcie La Rochelle dowodzony przez niego batalion załadował się na brytyjski okręt i ewakuował do Wielkiej Brytanii. W połowie lipca 1940 został zastępcą dowódcy 1. batalionu strzelców, który początkowo wchodził w skład 1 Brygady Strzelców i 15 sierpnia tego roku otrzymał ustną zgodę Naczelnego Wodza na używanie nazwy batalion im. 14 pułku ułanów jazłowieckich. W październiku 1940 batalion wszedł w skład 2 Brygady Strzelców, późniejszej 10 Brygady Kawalerii Pancernej. 31 maja 1942 objął dowództwo 14 pułku kawalerii pancernej. W listopadzie tego przebywał na praktyce w brytyjskiej 42 Dywizji Pancernej. Dowodząc pułkiem awansował na podpułkownika. Po zakończeniu wojny i rozformowaniu pułku na początku 1947 pełnił stanowisko dowódcy 114 Oddziału w składzie Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Do końca życia pozostawał w stopniu pułkownika. Zmarł 14 lipca 1980 w Hammersmith.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. Tu podano, że matką Stefana była Eleonora z Chlipalskich urodzona około 1845. Stefan Starnawski [online], geni_family_tree [dostęp 2022-05-16] (pol.).

Przypisy

  1. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-07-08]..
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 15 lutego 1923, s. 100.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 687.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 610.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 639.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 575.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 333, 357.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 812.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 155.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932, s. 421.
  11. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 132.
  12. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 699.
  13. Tym 2009 ↓, s. 51.
  14. Tym 2009 ↓, s. 55.
  15. Tym 2009 ↓, s. 58.
  16. Tym 2009 ↓, s. 69.
  17. Tym 2009 ↓, s. 141.
  18. Tym 2009 ↓, s. 382.
  19. Tym 2009 ↓, s. 154, 227.
  20. 1 2 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 39–40, s. 129, Grudzień 1980. Koło Lwowian w Londynie.
  21. Stefan Starnawski [online], geni_family_tree [dostęp 2022-05-16] (pol.).
  22. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-07-08]..
  23. M.P. z 1934 r. nr 27, poz. 41.
  24. M.P. z 1928 r. nr 14, poz. 20.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934, s. 121.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.