Stefan Cieński
Stephan Ritter Cieński-Cienia
von Pomian
pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

20 sierpnia 1875
Tomaszowce

Data i miejsce śmierci

1940
USRR, ZSRR

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

Pułk Ułanów Nr 6
6 Pułk Ułanów Kaniowskich
Komenda Miasta Łodzi

Stanowiska

dowódca pułku
zastępca komendanta miasta
komendant miasta

Odznaczenia

Stefan Cieński (ur. 20 sierpnia 1875 w Tomaszowcach, zm. 1940 w ZSRR) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się 20 sierpnia 1875 w Tomaszowcach. Był synem Bolesława

Był oficerem C. K. Armii. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Służąc w pułku ułanów nr 6 w czerwcu 1917 został awansowany do stopnia majora.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany do stopnia podpułkownika. W tej randze od 1919 do 1920 był dowódcą 6 pułku Ułanów Kaniowskich. Został awansowany do stopnia pułkownika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 pozostawał w Rezerwie Oficerów Sztabowych Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI. Z dniem 1 marca 1924 został przydzielony do 6 pułku Ułanów Kaniowskich w Stanisławowie, jako nadetatowy z równoczesnym odkomenderowaniem do Inspektoratu Jazdy przy Inspektoracie Armii Nr 5. Z dniem 20 września tego roku został przydzielony na stanowisko zastępcy komendanta miasta Łódź. W październiku 1926 został zatwierdzony na stanowisku komendanta miasta Łódź. Z dniem 1 marca 1927 roku został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1928 mieszkał we Lwowie. W 1934, jako pułkownik kawalerii w stanie spoczynku, był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam prawdopodobnie na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście dyspozycyjnej 72/1-89 oznaczony numerem 3165). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Czterej pułkownicy kawalerii w stanie spoczynku z Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI w 1934 wymienieni jako oficerowie przewidziani do użycia w czasie wojny, tj. Stefan Cieński, Rudolf Lang, Wawrzyniec Łobaczewski, Gwido Poten, zostali zamordowani w 1940 i widnieją na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Stefan Cieński. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2020-12-21].
  2. 1 2 Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 14. [dostęp 2020-12-20].
  3. ↑ Mianowania w c. i k. armii. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 140 z 22 czerwca 1917.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 675.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 553.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 611.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 11 marca 1924 roku, s. 114.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 116 z 31 października 1924 roku, s. 647.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 597, 1329.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 25 października 1926 roku, s. 374.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 38, 44.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 883.
  13. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335, 971.
  14. 1 2 3 4 5 6 7 Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1015.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.