Stare Wnory
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

wysokomazowiecki

Gmina

Kobylin-Borzymy

Liczba ludności (2011)

209

Strefa numeracyjna

86

Kod pocztowy

18-208

Tablice rejestracyjne

BWM

SIMC

0399261

Położenie na mapie gminy Kobylin-Borzymy
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Położenie na mapie powiatu wysokomazowieckiego
53°03′19″N 22°35′09″E/53,055278 22,585833

Stare Wnory – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Kobylin-Borzymy.

Przez miejscowość przepływa rzeka Rokietnica.

Część wsi położona po północnej stronie rzeki Rokietnica nazywana jest Waniewkiem, co znajduje odzwierciedlenie na mapach, a także w aktach prawa miejscowego.

Na terenie wsi funkcjonują dwa sołectwa: Stare Wnory i Stare Wnory Kolonia.

Historia

Historia wsi

Wieś założona na początku XV w. przez Wnora, przybysza ze wsi Kłoski w łęczyckiem. Wzmiankowana w 1456 r. Zasiedlona przez drobną szlachtę herbu Rola.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich podaje, że w roku 1827 we Wnorach-Starych należących do parafii Kobylin, gmina Piszczaty w 32 domach żyło 188. mieszkańców.

W roku 1921 było tu 50 budynków z przeznaczeniem mieszkalnym oraz 318. mieszkańców (159. mężczyzn i 159 kobiet). Wszyscy podali narodowość polską i wyznanie rzymskokatolickie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

We wsi istniały: sklep spożywczo-przemysłowy, filia biblioteczna oraz zlewnia mleka.

Historia kościoła w Starych Wnorach

Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej Matki Boskiej Szkaplerznej, należącej do metropolii białostockiej, diecezji łomżyńskiej, dekanatu Kobylin. W pobliżu znajduje się cmentarz parafialny.

  • kościół drewniany, salowy wzniesiono w latach 1957-1958,
  • w ołtarzu głównym wykorzystano elementy barokowe z manierystyczną dekoracją snycerską pochodzące z kościoła w Kobylinie,
  • dzwon barokowy z 1718 r. pochodzi również z Kobylina,
  • parafia pod wezwaniem Matki Boskiej Szkaplerznej erygowana w roku 1974,
  • dzwonnica murowana, wzniesiona w 2006 roku.

Urodzeni w Starych Wnorach

Transport

Układ komunikacyjny wsi cechuje ją jako wielodrożnicę. Przez miejscowość przechodzą drogi powiatowe: 2007B Rutki – Stare Wnory, 2048B Wnory-Kużele – Wnory-Pażochy, 2052B (DK 66) Wysokie Mazowieckie – Kropiewnica skrz.(DW 671) oraz drogi gminne. We wsi zlokalizowany jest jeden przystanek autobusowy, z którego przewozy autobusowe realizuje PKS Nova (Oddział Zambrów).

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wieś Stare Wnory w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2021-02-05], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1197 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 129417
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. ↑ Geoportal.gov.pl [online], mapy.geoportal.gov.pl [dostęp 2017-07-13].
  8. ↑ Uchwała Nr XXI/116/09 Rady Gminy Kobylin-Borzymy z dnia 18 czerwca 2009 r.
  9. ↑ Uchwała Nr XVIII/76/96 Rady Gminy kobylin-Borzymy z dnia 28 kwietnia 1996 roku w sprawie uchwalenia statutu sołectwa
  10. ↑ Katalog zabytków sztuki, Województwo łomżyńskie, Pod redakcją M. Kałamajskiej-Saeed, Ciechanowiec, Zambrów, Wysokie Mazowieckie i okolice, PAN Instytut Sztuki, Warszawa 1986, str. 87.
  11. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie pierwszego powszechnego spisu ludności z dnia 30 września 1921 r., Województwo białostockie, Wysokie Mazowieckie, Gmina Piszczaty
  12. ↑ Katalog zabytków sztuki, Województwo łomżyńskie, str. 87.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.