Stanisław Stahlberger

mjr Stanisław Stahlberger (przed 1934)
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

18 kwietnia 1891
Jadamwola

Data śmierci

17 stycznia 1959

Przebieg służby
Siły zbrojne

c. k. Obrona Krajowa
Wojsko Polskie

Jednostki

2 Pułk Strzelców Podhalańskich
6 Pułk Strzelców Podhalańskich

Stanowiska

dowódca batalionu piechoty
kwatermistrz pułku
II zastępca dowódcy pułku

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Stanisław Emil Witold Stahlberger (ur. 18 kwietnia 1891 w Jadamwoli, zm. 17 stycznia 1959) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 18 kwietnia 1891 w Jadamwoli. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. 1 maja 1915 roku został mianowany chorążym rezerwy piechoty. W 1917 roku jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 32. W 1918 roku działał w konspiracyjnej organizacji „Wolność”.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego dekretem z 3 kwietnia 1919 z zatwierdzeniem posiadanego stopnia chorążego. Otrzymał przydział z dniem 1 listopada 1918 do 20 pułku piechoty. W szeregach 2 pułku strzelców podhalańskich brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Został awansowany do stopnia kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Był oficerem rezerwowym zatrzymanym w służbie czynnej odpowiednio 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku w 1923 i 6 pułku strzelców podhalańskich w Stryju. W 1928 był zweryfikowany z lokatą 22 i służył w 6 pułku strzelców podhalańskich. 2 kwietnia 1929 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 roku i 76. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 6 lipca 1929 roku został przeniesiony do 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku na stanowisko dowódcy batalionu. Do 1939 był II zastępcą dowódcy (kwatermistrzem) 2 pułku strzelców podhalańskich. W Sanoku w latach 30. był członkiem sanockiego koła Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej 1939 został dowódcą batalionu nadwyżek (drugiego rzutu) 2 pułku strzelców podhalańskich w składzie Ośrodka Zapasowego 22 Dywizji Piechoty Górskiej, który został rozbity 11 września w Samborze.

Zmarł 17 stycznia 1959 i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LXIV-4-13).

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia ze „Stanisław” na „Stanisław Emil”. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Zmiany (sprostowania) nazwisk, imion i dat urodzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 27, 26 stycznia 1934.

Przypisy

  1. ↑ Stanisław Stahlberger. fahnen.republika.pl. [dostęp 2014-11-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2 lipca 2015)].
  2. ↑ Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 154, 346.
  3. ↑ 1302. Dekret. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 992, nr 41 z 12 kwietnia 1919.
  4. ↑ 1334. Rozkaz. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 1002, nr 41 z 12 kwietnia 1919.
  5. ↑ Migdał 1929 ↓, s. 32.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 481.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 422.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 380.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 337.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 106, 200.
  11. ↑ Giza 2002 ↓, s. 43.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929 roku, s. 106.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 191.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 35, 616.
  15. ↑ Giza 2003 ↓, s. 33.
  16. ↑ Groński 2008 ↓, s. 263.
  17. ↑ Mieczysław Granatowski: Jeszcze nie zapomniałem. W: Andrzej Brygidyn, Magdalena Brygidyn-Paszkiewicz: Wspomnienia i relacje żołnierzy Sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: 2012, s. 97. ISBN 978-83-903080-5-0.
  18. ↑ Jerzy Kapłon: Zarys historii Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Sanoku. cotg.pttk.pl. [dostęp 2005-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-05)].
  19. ↑ Andrzej Brygidyn: Żołnierskimi rzuceni losami. Sanok: 1994, s. 216. ISBN 83-87282-47-2.
  20. ↑ Giza 2003 ↓, s. 38.
  21. ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2020-12-29].
  22. ↑ Stanisław Emil Stahlberger. myheritage.pl. [dostęp 2017-03-07].
  23. ↑ Andrzej Stahlberger: Księga Gości, Lata 2003–2009. sowa.website.pl, 2009-01-13. [dostęp 2017-03-07].
  24. ↑ M.P. z 1936 r. nr 66, poz. 131 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  25. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 1, 19 marca 1936.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.