Leliwa | |
| Data śmierci | |
|---|---|
| Ojciec | |
| Matka |
Anna Szamotulska |
Stanisław Ocic Pilecki (herbu Leliwa) (zm. 13 kwietnia 1523) – podkomorzy przemyski 1510–1523, starosta zamechski 1509–1523 i sanocki 1516–1523. Dworzanin królewski przed 1509–1523, sekretarz królewski od 1512; poseł na sejmy piotrkowski 1509, krakowski 1515 i 1518, bydgoski 1520, piotrkowski 1522. Uczestnik bitew pod Wiśniowcem (1512), Orszą (1514) i Chojnicami (1520).
Syn podkomorzego lubelskiego Otto Pileckiego (zm. 1504) i Anny z Szamotulskich, a wnuk wojewody ruskiego Jana (zm. 1496). Młodszy brat Mikołaja i Andrzeja Ociców.
W rezultacie podziału dóbr ojcowskich przed 1508 otrzymał klucz sośnicki oraz klucz łańcucki, na którym dożywocie trzymała jego matka. Po śmierci brata Andrzeja w 1509 objął po nim tenutę zamechską. Między 1519 a 1521 przejął od kuzyna Stanisława, starosty gródeckiego, zarząd dóbr tyczyńskich. W 1518 i 1519 kupił place przed klasztorem św. Andrzeja i kościołem św. Marcina przy ul. Grodzkiej w Krakowie. W 1522 otrzymał od króla w dożywocie młyn słodowy w Krośnie.
Cieszył się szczególnymi względami Zygmunta I. Wziął z orszakiem udział w powitaniu Bony Sforzy pod Krakowem i w uroczystościach ślubnych pary królewskiej 18 kwietnia 1518. Zmarł bezpotomnie w wyniku obrażeń po upadku z konia na drodze z Tarnowa do Krakowa. Całość ojcowskiego majątku przejął wówczas jedyny pozostały przy życiu z braci Ociców Mikołaj.
Uwagi
- ↑ Podkomorzy przemyski i starosta sanocki Stanisław Ocic, zwany tak od imienia ojca, bywa mylony ze swym bratem stryjecznym Stanisławem, synem Jana, starostą gródeckim (zm. 1527), a także z najstarszym bratem ojca o tym samym imieniu, również podkomorzym przemyskim (zm. 1493). W Herbarzu Uruskiego informacje o trzech wspomnianych przedstawicielach rodu są przemieszane z dotyczącymi samego Oty (Ottona).
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Sikora 1981 ↓.
- ↑ Przyboś 1987 ↓, s. 378.
- 1 2 Wac 2004 ↓, s. 483–484.
- ↑ Fastnacht 2002 ↓, s. 200, 202.
- 1 2 Wac 2004 ↓, s. 484.
- ↑ Uruski 1917 ↓, s. 9-10.
Bibliografia
- Adam Fastnacht, Tyczyn, [w:] Adam Fastnacht, Słownik historyczno-geograficzny ziemi sanockiej w średniowieczu, t. 3, Kraków: Societas Vistulana, 2002, s. 199 [zarchiwizowane z adresu 2023-02-03].
- Kazimierz Przyboś, Urzędnicy województwa ruskiego XIV–XVIII wieku (ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, ISBN 83-04-02512-4 [zarchiwizowane z adresu 2022-04-01].
- Franciszek Sikora, Pilecki h. Leliwa Stanisław, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 26, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1981.
- Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 14, Warszawa: Gebethner i Wolff, 1917, s. 8-11.
- Ewa Wac, Kilka uwag o działalności gospodarczej panów z Pilicy w XIV–XVI wieku, „Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis. Studia Historica”, 21 (3), 2004, s. 475-484.