Stanisław Hejnich
major kawalerii
Data i miejsce urodzenia

12 lutego 1894
Wolica

Data i miejsce śmierci

1940
USRR

Przebieg służby
Lata służby

1918–1940

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

26 Pułk Ułanów

Stanowiska

zastępca dowódcy pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
I wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Stanisław Tadeusz Hejnich (ur. 12 lutego 1894 w Wolicy, zm. 1940 w USRR) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 12 lutego 1894 w Wolicy, w rodzinie Kazimierza i Heleny z domu Rejb (Ryb?). Ukończył sześć klas szkoły realnej w Winnicy na Podolu. W grudniu 1914, po wybuchu I wojny światowej, został powołany do Armii Imperium Rosyjskiego. W grudniu 1915 ukończył szkołę chorążych w Saratowie. W 1917 awansował na porucznika. Był cztery razy rany. Od grudnia 1917 służył w 3 pułku ułanów I Korpusu Polskiego w Rosji.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego w listopadzie 1918. Służył w Dowództwie Okręgu Generalnego „Łódź”. Od 1 lipca 1920 w szwadronie zapasowym 1 pułku szwoleżerów. Następnie w trakcie wojny polsko-bolszewickiej w stopniu podporucznika został dowódcą 2. szwadronu w 201 pułku szwoleżerów.

Po wojnie zweryfikowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari. Po wojnie ukończył Centrum Wyszkolenia Kawalerii. Od 1922 do 1925 nadał służył w swoim wojennym pułku, przemianowanym na 3 pułk szwoleżerów na stanowisku dowódcy szwadronu. Został awansowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. Z dniem 7 kwietnia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 19 szwadronu kawalerii. Z dniem 31 lipca 1930 został przeniesiony z KOP do 3 pszwol. w Suwałkach. 2 grudnia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 30. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1931 został przeniesiony do 4 pułk ułanów w Wilnie na stanowisko kwatermistrza. W 1938 został przeniesiony do 26 pułku ułanów w Baranowiczach na stanowisko II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza). Pozostawał na tym stanowisku do września 1939.

W czasie kampanii wrześniowej służył nadal jako zastępca dowódcy, a następnie jako dowódca 26 pułku ułanów. Walczył na Lubelszczyźnie.

30 września w Starej Woli został aresztowany przez Sowietów w trakcie próby przekroczenia granicy z Węgrami. Był przetrzymywany w Samborze. Został zamordowany przez NKWD prawdopodobnie wiosną 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 56/3-86 oznaczony numerem 3100, jego tożsamość została podana jako Stanisław Chejnik). Ofiary z tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Był żonaty, miał syna Tadeusza (ur. 24 grudnia 1922).

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Inne źródło podało, jakoby Stanisław Hejnich poniósł śmierć 27 września 1939 w lasach Rajtarowice.

Przypisy

  1. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  3. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  4. 1 2 Kolekcja ↓, s. 4.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 21 lipca 1925 roku, s. 400.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 120.
  7. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 13, 79.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 330.
  9. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 130.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 104, tu ogłoszono przeniesienie na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego 3 pszwol. w Grodnie.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 285, sprostowano przeniesienie do 4 puł. na stanowisko kwatermistrza.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 146, 631.
  13. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 708.
  14. ↑ Straceni na Ukrainie 1994 ↓, s. 12.
  15. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922 roku, s. 8.
  17. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 146.
  19. ↑ M.P. z 1929 r. nr 216, poz. 508.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929, s. 362.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.