Stanisław Gierka
major piechoty
Pełne imię i nazwisko

Stanisław Józef Gierka

Data i miejsce urodzenia

20 marca 1898
Myślenice

Data i miejsce śmierci

9 kwietnia 1940
Katyń

Przebieg służby
Lata służby

1914–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

9 Pułk Piechoty Legionów

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Stanisław Józef Gierka (ur. 20 marca 1898 w Myślenicach, zm. 9 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 20 marca 1898 w Myślenicach, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka i Anny z Watychów. Ukończył pięć klas w c. k. Gimnazjum w Myślenicach. Od 1910 należał do drużyny skautowej im. Tadeusza Kościuszki, a w 1912 wstąpił do „Sokoła”.

2 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i razem z myślenicką drużyną „Sokoła” wcielony do 12. kompanii 2 pułku piechoty. „Po kilku tygodniach ćwiczeń został zwolniony jako fizycznie do służby wojskowej za słaby”. W styczniu 1915 został przyjęty do kompanii saperów I Brygady Legionów Polskich. Brał udział w bitwach pod Łowczówkiem, walkach nad Nidą, budowie mostów na Turią i Stochodem, fortyfikacji Kowla, w bitwie pod Kostiuchnówką i walkach pozycyjnych pod Stowygorożem w 1915.

Za walki nad Nidą w styczniu 1915, w których m.in. ochotniczo wziął udział w niebezpiecznym zadaniu zwiadowczym i zdobył cenne informacje o nieprzyjacielu został odznaczony Orderem Virtuti Militari. W marcu 1917, po ukończeniu szkoły podoficerskiej, został awansowany na kaprala.

Jesienią 1917 wcielony do armii austriackiej, walczył na froncie włoskim. Po upadku Austrii wrócił do Myślenic i służył w POW.

W listopadzie 1918 zgłosił się do 5 pułku piechoty (kompania techniczna). Brał udział w obronie Lwowa. W marcu 1919 przeniesiony do 1 pułku piechoty, walczył w wojnie z bolszewikami do lipca 1920. Odkomenderowany w stopniu starszego sierżanta do Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy, w charakterze ucznia VI klasy. 4 stycznia 1921, po ukończeniu kursu i dwutygodniowy urlopie, został przydzielony do bydgoskiej szkoły, późniejszej Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów na stanowisko instruktora. 27 kwietnia 1921 został mianowany podporucznikiem w piechocie z dniem 1 kwietnia 1921. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 68. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1920 i 17. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od 21 sierpnia 1928 w 15 pułku piechoty. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 23. lokatą. Następnie przeniesiony do 61 pułku piechoty w Bydgoszczy. W 1935 został komendantem Obwodu PW w 61 pp. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 116. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 8 marca 1937 przeniesiony do 9 pułku piechoty w Zamościu na stanowisko dowódcy I batalionu.

Dostał się we wrześniu 1939 do niewoli radzieckiej, osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Stanisław Gierka był żonaty z Łucją z Urbanowskich, z którą miał córkę Irenę (ur. 9 lutego 1924).

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Gierka Stanisław Józef, ps. „Gierkowski” - Żołnierze Niepodległości [online], zolnierze-niepodleglosci.pl [dostęp 2022-09-20].
  3. 1 2 3 Polak (red.) 1993 ↓, s. 59.
  4. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  5. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 3.
  6. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 4.
  7. ↑ Szkic historyczny 1924 ↓, s. 80.
  8. ↑ Szkic historyczny 1924 ↓, s. 37.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 125, 446, 1510.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 121, 389, 1373.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 146, 243, 1096.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 7 maja 1921 roku, s. 903.
  13. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 123.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 15 lutego 1923, s. 90.
  15. 1 2 3 4 5 6 Polak (red.) 1993 ↓, s. 58.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929, s. 107.
  17. 1 2 Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 380.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 70, 589.
  19. ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 70.
  20. ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 67.
  21. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 27.
  22. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 558.
  23. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 23 grudnia 1922, s. 962.
  25. ↑ M.P. z 1932 r. nr 217, poz. 249.
  26. ↑ Monitor Polski nr 260, poz. 636. 1928-11-10. [dostęp 2023-01-19].
  27. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 417.
  28. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 foto, 4, 6.
  29. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1 foto.
  30. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.
  31. ↑ Kolekcja ↓, s. 6.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.