Stanisław Gładysz (ur. 22 marca 1920 we Piotrowie, zm. 10 grudnia 2001 we Wrocławiu. ) – polski matematyk.

Życiorys

Studia ukończył w 1948 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na Politechnice Wrocławskiej pracował w latach 1949-1985 i 1986-1991. Od 1967 r. profesor w Katedrze Matematyki, a od 1968 r. na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej. W latach 1974-1981 był dyrektorem Instytutu Matematyki i Fizyki Teoretycznej, a później Instytutu Matematyki.

Specjalizował się w teorii ergodycznej oraz procesach stochastycznych, współpracował z przemysłem, m.in. w zastosowaniu teorii stochastycznych procesów ergodycznych do analizy systemów transportowych kopalń odkrywkowych. Był także współinicjatorem powstania Studium Podstawowych Nauk Technicznych, przekształconego później w Wydział Podstawowych Problemów Techniki. Wypromował 9 doktorów.

W 1985 roku przeniósł się do Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, ale rok później wystąpił z koncepcją koordynacji Centralnego Problemu Badań Podstawowych Wykorzystania Metod Matematycznych w Technice w Instytucie Matematyki Politechniki Wrocławskiej, a po jego zakończeniu na Politechnice Wrocławskiej powstało z jego i prof. Aleksandra Werona inicjatywy Centrum Metod Stochastycznych im. Hugona Steinhausa.

Przypisy