Spirit of St. Louis

Samolot Spirit of St. Louis w National Air and Space Museum
Dane podstawowe
Państwo

 Stany Zjednoczone

Producent

Granville Brothers Aircraft

Typ

górnopłat

Konstrukcja

mieszana

Załoga

1

Historia
Data oblotu

kwiecień 1927

Liczba egz.

1

Dane techniczne
Napęd

Wright Whirlwind J-5

Moc

220 KM

Wymiary
Rozpiętość

14 m

Długość

8,22 m

Wysokość

2,46 m

Powierzchnia nośna

30,65 m²

Masa
Własna

967 kG

Startowa

2329 kG

Zapas paliwa

2000 l

Osiągi
Prędkość maks.

207 km/h

Prędkość przelotowa

190 km/h

Prędkość minimalna

114 km/h (przy pełnym obciążeniu)

Pułap

5000 m

Zasięg

6615 km

Dane operacyjne
Użytkownicy
Charles Lindbergh
Rzuty

Spirit of St. Louis – amerykański samolot rajdowy, skonstruowany dla Charlesa Lindbergha, na którym dokonał on pierwszego w historii samotnego przelotu nad Atlantykiem z nowojorskiego Long Island do Paryża.

Historia

Prototyp samoloty został oblatany w kwietniu 1927 r. Samolot był dostosowaną, dla potrzeb planowanego przelotu nad Atlantykiem, wersją seryjnie produkowanego modelu Ryan M-2. Planowana przez Charlesa Lindbergha trasa wytyczona została między Long Island w stanie Nowy Jork, a Paryżem, zaś zakup samolotu sfinansowały organizacje finansowe z Saint Louis, co znalazło odzwierciedlenie w nazwie. 20 maja rozpoczął się trwający 33 i pół godziny lot na liczącej 5800 km trasie Nowy Jork–Paryż. Charles Lindbergh tym lotem jako pierwszy samotny pilot pokonał Atlantyk bez lądowania (przed nim Atlantyk pokonali Brytyjczycy John Alcock i Arthur Whitten Brown na samolocie Vickers Vimy).

Opis konstrukcji

Jednoosobowa, oszklona kabina pilota pozbawiona była przedniej szyby, której rolę przejął wmontowany peryskop. Samolot miał konstrukcję mieszaną. Był górnopłatem zastrzałowym, którego kadłub stanowiła spawana z rur stalowych kratownica, w przedniej części kryta blachą w tylnej płótnem. Skrzydła, podparte parą zastrzałów z każdej strony kadłuba, były drewnianą konstrukcją dwudźwigarową pokrytą w części sklejką i płótnem. Zarówno w kadłubie jak i w skrzydłach znajdowały się zbiorniki paliwa mogące pomieścić ponad 2000 l paliwa. Powierzchnie sterowe stanowiły nieoprofilowane i podparte zastrzałami, zbudowane na szkielecie z rur stalowych, pokryte płótnem ruchome elementy zewnętrzne samolotu. Stałe podwozie składało się z amortyzowanych gumą, trójgoleniowych dwóch kół i płozy ogonowej. Urządzeniem napędowym było stałe, dwupłatowe, metalowe śmigło.

Dane techniczne

Napędzany 9 cylindrowym silnikiem gwiazdowym Wright Whirlwind J-5, o mocy 220 KM samolot miał rozpiętość skrzydeł 14 m, długość 8,22 m i wysokość 2,46 m. Powierzchnia nośna wynosiła 30,65 m². Przy ciężarze własnym wynoszącym 967 kg i całkowitym 2329 kg osiągał prędkość przelotową 190 km/h. Prędkość maksymalna wynosiła 207 km/h, zaś minimalna przy pełnym obciążeniu wynosiła 114 km/h. Pułap jaki samolot mógł osiągnąć wynosił 5000 m, zaś zasięg 6615 km.

Przypisy

  1. Kazimierz Dąbrowski: Przegląd samolotów sportowych i ich osiągnięć. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1964, s. 42.
  2. 1 2 3 Kazimierz Dąbrowski: Przegląd samolotów sportowych i ich osiągnięć. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1964, s. 218–219.
  3. 1 2 Bartłomiej Kozłowski: Pierwszy przelot samolotem przez Atlantyk. [dostęp 2011-07-01].
  4. Samoloty niezapomniane modele 2013 ↓, s. 135.

Bibliografia

  • Samoloty niezapomniane modele. Warszawa: Grupa Wydawn. Foksal, 2013. ISBN 978-83-280-0077-3. OCLC 881384238.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.