Songnen Pingyuan

Songnen Pingyuan (chiń. 松嫩平原; pinyin Sōngnèn Píngyuán) – nizina w północno-wschodnich Chinach (Jilin i Heilongjiang), w dorzeczu rzek Sungari i Nen Jiang, między Wielkim i Małym Chinganem; północna część Niziny Mandżurskiej. Nizina nie wznosi się wyżej niż 200 m n.p.m.. Klimat umiarkowany chłodny, kontynentalny, z cyrkulacją monsunową. Występują liczne bagna i jeziora, a na północy wieczna zmarzlina. Miejscami zachowały się stepy. Część terenów wykorzystana jest pod uprawę (buraki, kukurydza, proso, pszenica, soja, sorgo, ziemniaki). Główne miasta niziny to Harbin, Daqing (największy region wydobycia ropy naftowej w kraju) i Qiqihar.

Przypisy

↑ 东北平原. 中国科学院地理科学与资源研究所, 2007-04-24. [dostęp 2011-11-28]. (chiń.).
1 2 Sungnun Nizina. WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2011-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-09)].
↑ Регионы Китая – ЦЗИЛИНЬ. china.org.cn. [dostęp 2011-11-28]. (ros.).
↑ Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: Chiny. red. Hanna Krzysztofik. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 133–138. ISBN 83-01-00952-7.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] 东北平原. 中国科学院地理科学与资源研究所, 2007-04-24. [dostęp 2011-11-28]. (chiń.).

[wiem-2] 1 2 Sungnun Nizina. WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2011-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-09)].

[3] Регионы Китая – ЦЗИЛИНЬ. china.org.cn. [dostęp 2011-11-28]. (ros.).

[4] Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: Chiny. red. Hanna Krzysztofik. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 133–138. ISBN 83-01-00952-7.