Mały Chingan
小兴安岭
Kontynent

Azja

Państwo

 Chiny

Najwyższy szczyt

Pingding Shan
(1429 m n.p.m.)

Długość

600 km

Sąsiednie pasma

Wielki Chingan

Położenie na mapie Chin
48°47′30″N 127°12′30″E/48,791667 127,208333

Mały Chingan (chiń. 小兴安岭 pinyin Xiǎo Xīng’ān Lǐng; ros.: Малый Хинган) – góry w północno-wschodnich Chinach i częściowo w Rosji, oddzielające Nizinę Mandżurską od doliny środkowego Amuru. Rozciągają się na długości ok. 600 km. Najwyższym szczytem jest Pingding Shan (1429 m n.p.m.). Połączone z Wielkim Chinganem poprzez pasmo Yilehuli Shan.

Są to stare góry, zbudowane ze skał krystalicznych, z występującymi jednak miejscami śladami działalności wulkanicznej. Wypiętrzone i sfałdowane w orogenezie hercyńskiej, wypiętrzone blokowo w okresie ruchów jenszańskich (mezozoik).

Mały Chingan jest na ogół silnie zalesiony. Góry pokrywają lasy zwane "tajgą ussuryjską". Są to lasy mieszane, odznaczające się dużym bogactwem gatunków (sosna koreańska, dąb mongolski, orzech mandżurski i inne) i bardzo silnie rozwiniętym podszyciem. Występowanie roślin zbliżonych do lian powoduje trudną dostępność tych lasów. Tajga tej części Mandżurii należy do najważniejszych obszarów leśnych w Chinach.

We wschodniej części eksploatowane są złoża węgla kamiennego; największym ośrodkiem wydobywczym w regionie jest miasto Hegang. Na północy, w górskich rzekach, prowadzi się wydobycie złota aluwialnego.

Po stronie rosyjskiej, na zboczach gór, znajduje się Rezerwat Chingański.

Przypisy

  1. ↑ Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005, s. 301. ISBN 83-05-13407-5.
  2. ↑ Xiao Hinggan Range, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2010-08-31] (ang.).
  3. 1 2 Andrzej Halimarski, Andrzej Maryański: Chiny. s. 190.
  4. ↑ Chingan, Mały. WIEM - darmowa encyklopedia. [dostęp 2010-08-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-02)].
  5. ↑ Andrzej Halimarski, Andrzej Maryański: Chiny. s. 80.
  6. ↑ Andrzej Halimarski, Andrzej Maryański: Chiny. s. 199-200.
  7. ↑ Природа Хинганского заповедника [online], khingan.ru [dostęp 2022-01-15].

Bibliografia

  • Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski, Marek Maryański, Chiny, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980, ISBN 83-01-00952-7, OCLC 830954350.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.