Slaterman
Producent

Inflexion Development

Wydawca

TimSoft

Projektant

Tomasz Olszewski
Mariusz Waras
Miłosz Ignatowski

Data wydania

1994

Gatunek

gra platformowa

Tryby gry

gra jednoosobowa

Język

angielski

Wymagania sprzętowe
Platforma

Commodore 64

Nośniki

dyskietka 5¼ cala, kaseta

Kontrolery

klawiatura lub dżojstik

Slatermanplatformowa gra komputerowa stworzona przez Inflexion Development, a wydana przez TimSoft w 1994 roku na komputery Commodore 64.

Rozgrywka

W Slaterman gracz steruje postacią przypominającą z wyglądu robota, ciemnoszarego kosmonautę lub głównego bohatera filmu RoboCop. Gra to platformówka składająca się z 40 poziomów w poziomym układzie side-scrolling. Na każdym z nich należy zebrać z góry określoną liczbę gwiazdek oraz dotrzeć do jego końca przed upływem założonego limitu czasowego. Gracz może stracić życie poprzez kontakt z wodą lub przeciwnikami, takimi jak ptaki czy myszy. Bohater dysponuje bronią laserową, która jest pomocna przy eliminowaniu antagonistów.

Poziom trudności rozgrywki został określony jako średni. W grze zaimplementowano system kodów, który umożliwia rozpoczęcie gry od jednego z wyższych poziomów.

Odbiór gry

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
64’er 6/10
Commodore & Amiga 75/100
Secret Service 83,33%
Top Secret 8/10


Gra została dobrze przyjęta przez ówczesnych recenzentów gier komputerowych. Rafał Piasek z czasopisma „Top Secret” pochwalił dobrą grafikę i muzykę. Zauważył, że gra jest podobna do innego wydawnictwa TimSoftu, również z 1994 roku – gry komputerowej Drip. Slaterman został też nazwany ówcześnie „najlepszą polską platformówką”. Przyznana ocena ogólna wyniosła 8 na 10 możliwych punktów.

Redaktor „Secret Service” Adam Wieczorek również porównał grę do Drip uznając, że pomimo podobieństw w oprawie graficznej, Slaterman jest trudniejszy i bardziej skomplikowany. Gra otrzymała oceny 90% za grafikę i oprawę dźwiękową oraz 85% w kategorii miodność.

Recenzent „Commodore & Amiga” uznał, że grafika zastosowana w grze nie jest zbyt zaawansowana, ale ma swój specyficzny styl. Na uwagę zasługuje natomiast muzyka, która została określona jako doskonała. W podsumowaniu napisano, iż gra jest świetna i godna polecenia miłośnikom gier platformowych. Ocena ogólna to 75/100.

Były również głosy bardziej sceptyczne. Jörn-Erik Burkert z niemieckiego miesięcznika „64’er” zwrócił uwagę na dużą monotonię gry, duże podobieństwo kolejnych poziomów i brak różnorodności. Uznał również detekcję kolizji za bardzo frustrującą. Przyznana ocena ogólna w tym wypadku wyniosła 6/10.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Ged. Slaterman. Commodore & Amiga”, s. 30–31, czerwiec 1995. Warszawa: Wydawnictwo Bajtek. ISSN 0867-8022.
  2. 1 2 3 4 5 Rafał Piasek „Badjoy”. Slatterman. Top Secret”, s. 41, grudzień 1994. Warszawa: Spółdzielnia Bajtek. ISSN 0867-8480.
  3. 1 2 3 4 Adam Wieczorek „Harti”. Slaterman. Secret Service”, s. 10, luty 1995. Warszawa: ProScript Sp. z o.o.. ISSN 1230-7726.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Jörn-Erik Burkert. Slaterman. Nach den Sternen greifen. „64’er”. 9/95 (wrzesień 1995), s. 7. Haar: MagnaMedia Verlag. ISSN 0176-8824. (niem.).

Linki zewnętrzne

  • Slater Man. MobyGames. [dostęp 2017-02-01]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.