Sienicki (Jelita odmienne III) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Jelita, z nobilitacji.
Opis herbu
Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu błękitnym trzy kopie w gwiazdę złote - dwie w krzyż skośny i trzecia na opak, na nich.
Klejnot - ramię zbrojne, trzmające płonącą pochodnię.
Labry błękitne, podbite złotem.
Najwcześniejsze wzmianki
Nadany 1 marca 1581 Janowi Sienickiemu. Herb powstał z adopcji do herbu Jelita. Niemal identyczny herb (z inną tynkturą) otrzymał tego samego dnia Stefan Maszalski (herb własny Maszalski). Nobilitacja była nagrodą za odwagę przy zdobywaniu Wielkich Łuków.
Herbowni
Sienicki.
Przypisy
- ↑ Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 113. ISBN 83-7181-217-5.
- ↑ Anna Wajs: Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie. Warszawa: DiG, 2001, s. 110. ISBN 83-7181-173-X.
Bibliografia
- Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
Linki zewnętrzne
- Herb Sienicki z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.