Adopcja herbowa – urzędowe uznanie osoby o pochodzeniu nieszlacheckim za członka swojego rodu i nadanie mu własnego herbu. Sam herb był często przy tym odmieniany. Była to jedna z wcześniejszych form nobilitacji.

Adopcja herbowa, istniała w Polsce już w XIV wieku, szczególnie zaś częsta była w wieku XV. Została zakazana w 1616 roku.

Znanym z historii aktem zbiorowej adopcji było przyjęcie do swych herbów przez czołowych polskich magnatów i szlachtę litewskich i ruskich rodów bojarskich w związku z unią horodelską.

Ponieważ adopcja herbowa stwarzała możliwość nadużyć, adopcji za opłatą, kupowania sobie szlachectwa i niekontrolowanego rozrostu stanu szlacheckiego, od 1578 każda adopcja herbowa wymagała już zatwierdzenia sejmu, a od 1601 – Konstytucji.

Przypisy

  1. 1 2 3 Ryszard Jurzak: Polskie herby szlacheckie – historia i znaczenie. Genealogia Grocholski. [dostęp 2014-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-04)].
  2. ↑ Meandry heraldyki i genealogii. Instytut Genealogii. [dostęp 2014-09-04].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.