| ||||
| Liczba uczestników |
32+8 (w rundzie dzikich kart) | |||
|---|---|---|---|---|
| Miejsce | ||||
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
143 Shaun Murphy | |||
| Rozegrane mecze |
31+8 (w rundzie dzikich kart) | |||
Shanghai Masters 2011 − drugi duży turniej rankingowy sezonu snookerowego 2011/2012. Rozegrany został w Szanghaju w Chinach w dniach 5−11 września 2011 roku.
Obrońcą tytułu był Allister Carter, który już w pierwszej rundzie turnieju przegrał z Markiem Kingiem 4-5.
Zwycięzcą turnieju został Anglik Mark Selby, który w finale pokonał Walijczyka Marka Williamsa 10-9. Dla Anglika był to drugi triumf w turnieju rankingowym w karierze.
Nagrody
Pieniężne
Zwycięzca: £ 65 000
II miejsce: £ 32 000
Półfinalista: £ 15 000
Ćwierćfinalista: £ 10 000
Ostatnia 16: £ 7000
Ostatnia 32: £ 4000
Ostatnia 48: £ 2300
Ostatnia 64: £ 1500
Najwyższy break (kwalifikacje): £ 200
Najwyższy break (turniej): £ 2000
Pula nagród: £ 350 000
Punkty do rankingu
Zwycięzca: 7000
II miejsce: 5600
Półfinalista: 4480
Ćwierćfinalista: 3500
Ostatnia 16: 2660
Ostatnia 32: 1960 (980)*
Ostatnia 48: 1610 (805)*
Ostatnia 64: 1260 (630)*
Ostatnia 80: 910 (455)*
Ostatnia 96: 560 (280)*
- *Zawodnicy odpadający w swoim pierwszym meczu otrzymują liczbę punktów z nawiasu (połowę).
Zawodnicy
Zawodnicy rozstawieni
W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu, natomiast na 2. pozycji rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej:
Zawodnicy nierozstawieni
|
W nawiasie podano miejsce w oficjalnym rankingu:
Reszta zawodników będzie wpisana po rundzie dzikich kart. |
Runda dzikich kart
Mecze zawodników z dziką kartą odbyły się w Szanghaju w dniu 5. września 2011 roku.
| Mecz | Wynik | ||
|---|---|---|---|
| WC1 | Fergal O’Brien | 5–1 | Hossein Vafaei |
| WC2 | James Wattana | 5–1 | Jin Long |
| WC3 | Anthony Hamilton | 5–0 | Li Hang |
| WC4 | Dominic Dale | 5–3 | Cao Xinlong |
| WC5 | Jack Lisowski | 5–2 | Rouzi Maimaiti |
| WC6 | Nigel Bond | 5–2 | Thanawat Thirapongpaiboon |
| WC7 | Robert Milkins | 5–0 | Tang Jun |
| WC8 | Michael Holt | 5–3 | Cai Jianzhong |
Drabinka turniejowa
Finał
| Finał: Do 10 frame’ów Grand Stage, Szanghaj, Chiny, 11 września 2011r. Sędzia: Eirian Williams | ||
| Mark Selby | 10−9 | Mark Williams |
| Sesja południowa: 74–75 (Selby 74), 58–42, 115–0 (113), 38–76 (68), 83–1 (78), 0–132 (132), 84–55 (Williams 51), 95–0 (95), 45–68 (67) Sesja wieczorna: 55–25, 37–64, 63–42, 5–69, 39–70, 42–75, 6–88 (88), 83–48, 78–60, 69–0 | ||
| 113 | Najwyższy break | 132 |
| 1 | Breaki stupunktowe | 1 |
| 4 | Breaki 50-punktowe | 4 |
Breaki stupunktowe turnieju zasadniczego
| Zawodnik | Break |
| Shaun Murphy | 143, 102 |
| Mark Williams | 132, 130, 129, 100 |
| Anthony Hamilton | 129, 123, 112, 107, 104 |
| Stuart Bingham | 129, 112 |
| Dominic Dale | 128, 102 |
| Mark Selby | 117, 113, 110 |
| John Higgins | 112 |
| Ronnie O’Sullivan | 111, 110 |
| Robert Milkins | 109 |
| Jamie Cope | 101 |
| Mark Allen | 100 |
| Michael Holt | 100 |
Statystyki turnieju
Statystyki pierwszej rundy
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 18 | 56,25% | |
| Szkocja | 4 | 12,50% | |
| Walia | 4 | 12,50% | |
| Chiny | 2 | 6,25% | |
| Irlandia | 1 | 3,13% | |
| Irlandia Północna | 1 | 3,13% | |
| Australia | 1 | 3,13% | |
| Tajlandia | 1 | 3,13% |
- Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 9
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 7
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 116 (144)
- Średnia liczba partii w meczu: 7,25
- Najwyższe zwycięstwo: 5-0
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3
Statystyki drugiej rundy
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 10 | 62,50% | |
| Walia | 2 | 12,50% | |
| Szkocja | 1 | 6,25% | |
| Australia | 1 | 6,25% | |
| Irlandia | 1 | 6,25% | |
| Irlandia Północna | 1 | 6,25% |
- Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 9
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 7
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 56 (72)
- Średnia liczba partii w meczu: 7,00
- Najwyższe zwycięstwo: 5-0
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
Statystyki ćwierćfinałów
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 4 | 50,00% | |
| Walia | 2 | 25,00% | |
| Szkocja | 1 | 12,50% | |
| Australia | 1 | 12,50% |
- Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 3
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 28 (36)
- Średnia liczba partii w meczu: 7,00
- Najwyższe zwycięstwo: 5-0
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
Statystyki półfinałów
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
| Anglia | 2 | 50,00% | |
| Walia | 1 | 25,00% | |
| Australia | 1 | 25,00% |
- Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 3
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 1
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 17 (22)
- Średnia liczba partii w meczu: 8,50
- Najwyższe zwycięstwo: 6-0
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
Kwalifikacje
Mecze kwalifikacyjne do turnieju odbyły się w dniach 1 – 4 sierpnia 2011 roku w World Snooker Academy, Sheffield w Anglii. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy zostali rozstawieni do turnieju zasadniczego.
Runda pre-eliminacyjna
(Do 5 frame’ów)
| Nr meczu | Zawodnik | Wynik | Zawodnik |
|---|---|---|---|
| 1 | Lucky Vatnani | w/d-w/o | David Hogan |
| 2 | Luca Brecel | 4-5 | Adam Duffy |
Drabinka kwalifikacji
Breaki stupunktowe kwalifikacji
| Zawodnik | Break |
| Michael White | 145, 100 |
| James Wattana | 138, 107 |
| Fergal O’Brien | 136, 104 |
| Tom Ford | 136 |
| Anthony Hamilton | 129 |
| Jamie Burnett | 129 |
| Robin Hull | 127 |
| Kurt Maflin | 123, 123, 100 |
| Ben Woollaston | 123 |
| Nigel Bond | 120 |
| Passakorn Suwannawat | 119, 110 |
| Adam Duffy | 118 |
| Barry Pinches | 117, 100 |
| Mark Davis | 115 |
| Liu Chuang | 114, 100 |
| Aditya Mehta | 114 |
| Stuart Bingham | 111, 107, 103 |
| Anthony McGill | 111 |
| Cao Yupeng | 110 |
| Alfie Burden | 107 |
| Jack Lisowski | 104, 104 |
| Adam Wicheard | 104, 100 |
| Dominic Dale | 102 |
| Joe Jogia | 101 |
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Shanghai Masters 2011. WWW Snooker. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
- ↑ Breaki 100-punktowe Shanghai Masters 2011 w Szanghaju. [dostęp 2011-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-21)]. (ang.).
- ↑ Shanghai Masters 2011 – Kwalifikacje. WWW Snooker. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).