| ||||
| Liczba uczestników |
40 | |||
|---|---|---|---|---|
| Miejsce | ||||
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
130 Stephen Maguire 147 Mike Dunn (kwalifikacje) | |||
German Masters 2012 − czwarty rankingowy turniej snookerowy w sezonie 2011/2012. Odbył się w dniach 1 – 5 lutego 2012 roku. Miejscem rozegrania była ponownie hala Berlin Tempodrom w stolicy Niemiec.
W kwalifikacjach do turnieju Anglik Mike Dunn wbił swojego pierwszego w karierze breaka maksymalnego w meczu z Kurtem Maflinem.
Obrońcą tytułu był Walijczyk Mark Williams.
Nagrody
Zwycięzca: 50 000 €
Finalista: 30 000 €
1/2 finału: 15 000 €
1/4 finału: 9000 €
ostatnia 16: 6000 €
ostatnia 32: 3750 €
ostatnia 48: 1500 €
Najwyższy break: 2000 €
Łączna pula nagród: 280 000 €
Zawodnicy
Zawodnicy rozstawieni
|
Zawodnicy nierozstawieni
W nawiasie podano miejsce w oficjalnym rankingu po UK Championship:
|
|
Runda dzikich kart
Runda dzikich kart została rozegrana podczas pierwszego dnia turnieju, czyli 1 lutego.
| Mecz | Wynik | ||
|---|---|---|---|
| WC1 | Ken Doherty | 5 – 1 | Patrick Einsle |
| WC2 | Adrian Gunnell | 5 – 3 | Peter Bullen |
| WC3 | Yu Delu | 5 – 3 | Chris Norbury |
| WC4 | Mike Dunn | 3 – 5 | Craig Steadman |
| WC5 | Liu Song | 5 – 0 | Soner Sari |
| WC6 | James Wattana | w/o–w/d | Mario Wehrmann |
| WC7 | Paul Davison | 5 – 2 | Krzysztof Wróbel |
| WC8 | Tom Ford | 5 – 1 | Philip Arnold |
Drabinka turniejowa
Finał
| Finał: Do 17 frame’ów Berlin Tempodrom, Berlin, Niemcy, 5 lutego 2012. Sędzia: Michaela Tabb | ||
| Ronnie O’Sullivan |
9 – 7 | Stephen Maguire |
| Sesja południowa: 111–26 (111), 0–130 (130), 8-106 (106), 5-132 (128), 58–73 (O’Sullivan 58), 63–8, 20–69 (55), 75–24 (75) Sesja wieczorna: 0-115 (69), 96-40 (96), 78-0 (54), 68-59 (Maguire 52), 94–37 (67), 75–31, 43–75 (75), 66–41 | ||
| 111 | Najwyższy break | 130 |
| 1 | Breaki stupunktowe | 3 |
| 6 | Breaki 50-punktowe | 7 |
Breaki stupunktowe turnieju
Ta sekcja będzie uzupełniana w trakcie turnieju.
| Stephen Maguire | 130, 128, 106, 100 |
|---|---|
| Ali Carter | 129 |
| Stuart Bingham | 128 |
| Shaun Murphy | 128 |
| Ronnie O’Sullivan | 123, 111, 110 |
| Barry Hawkins | 113 |
| Mark Selby | 111, 104 |
| Judd Trump | 111 |
| Peter Ebdon | 109 |
| Mark Williams | 107 |
| Mike Dunn | 102 |
| Ricky Walden | 102 |
| Joe Perry | 102 |
| Stephen Lee | 101 |
| Tom Ford | 100 |
Kwalifikacje
Mecze kwalifikacyjne do turnieju odbyły się w dniach 21 – 25 listopada 2011 roku w World Snooker Academy w Sheffield w Anglii. Wyłoniły one 16 zawodników: 8 z nich zagra od razu w głównym turnieju, natomiast 8 pozostałych zagra mecze z zawodnikami, którzy otrzymają dzikie karty.
Decydująca runda kwalifikacji
| Zawodnik | Wynik | Zawodnik |
|---|---|---|
| Ken Doherty | 5 – 4 | Sam Craigie |
| Peter Ebdon | 5 – 4 | Jimmy White |
| Marco Fu | 1 – 5 | Adrian Gunnell |
| Jamie Cope | 3 – 5 | Yu Delu |
| Joe Perry | 5 – 3 | Robert Milkins |
| Andrew Higginson | 5 – 2 | Jamie Jones |
| Mark King | 3 – 5 | Mike Dunn |
| Marcus Campbell | 5 – 3 | Peter Lines |
| Fergal O’Brien | 4 – 5 | Liu Song |
| Stephen Hendry | 1 – 5 | James Wattana |
| Ricky Walden | 5 – 1 | Liu Chuang |
| Barry Hawkins | 5 – 4 | Andy Hicks |
| Dominic Dale | 4 – 5 | Paul Davison |
| Tom Ford | 5 – 0 | Anthony Hamilton |
| Ryan Day | 5 – 4 | Anthony McGill |
| Mark Davis | 5 – 2 | Michael White |
Breaki stupunktowe kwalifikacji
|
|