Sapwuahfik - zdjęcie NASA | |
| Państwo | |
|---|---|
| Stan | |
| Akwen | |
| Powierzchnia |
1,551 km² |
| Populacja (2012) • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Mikronezji | |
| 5°49′N 157°16′E/5,816667 157,266667 | |
Sapwuahfik, wcześniej znany jako Ngatik (inne nazwy: Los Valientes, Seven Islands, Islas de la Passion) – miasto i atol w Mikronezji, w stanie Pohnpei. Należy do archipelagu Karolin na Oceanie Spokojnym. Atol został odkryty w 1773 r. przez hiszpańskiego żeglarza Felipe Tompsona.
Geografia
Sapwuahfik leży 138 km na południowy wschód od Pohnpei i 320 km na północny wschód od Nukuoro. Długość atolu wynosi 22,5 km, a szerokość 9,6 km. Atol składa się z 10 płaskich wysp gęsto porośniętych przez palmy kokosowe. Największa z nich to Ngatik. Wyspy zajmują łączną powierzchnię 1,551 km². Powierzchnia laguny wynosi 78,56 km², natomiast powierzchnia całego atolu to 114 km². Największa głębokość laguny wynosi 159 m.
Do laguny wiedzie jedna bezpieczna droga morska z kierunku południowo-wschodniego. Kanał ten ma szerokość 114 m.
| Wyspa | Powierzchnia km² | Położenie |
|---|---|---|
| Ngatik | 0,906 | zachodni koniec |
| Peina | 0,206 | północ |
| Bigen Karakar | 0,025 | północny wschód |
| Jirup | 0,023 | wschód |
| Bigen Kelang | 0,047 | wschód |
| Pikepe (Piken Mategan) | 0,009 | wschód |
| Dekehnman | 0,009 | wschodni koniec |
| Wat | 0,281 | wschodni koniec |
| Pikenmetkow | 0,006 | południowy wschód |
| Uataluk (Wateiluk) | 0,039 | południe |
| Sapwuahfik | 1,551 |
Ludność
Populacja Sapwuahfik wynosiła w 2012 roku ok. 640 osób. Kultura mieszkańców atolu jest bardzo zbliżona do kultury najbliższej wyspy – Pohnpei, jednakże posiada pewne unikalne cechy.
Lokalna społeczność, Ngatikanie, rozwinęła się jako wynik masakry na wyspie dokonanej w lipcu 1837 roku, kiedy to wszyscy męscy mieszkańcy zostali zabici przez załogę australijskiego kapitana C.H. Harta oraz wojowników z wyspy Pohnpei. Część z tych najeźdźców, wśród których byli zarówno Europejczycy, jak i mieszkańcy Pohnpei wzięli za żony mieszkanki wyspy. W ten sposób powstała nowa kultura i nowy język - mieszanka angielskiego i dialektu Sapwuahfik języka pohnpei. Wyspę zamieszkują też potomkowie przybyszów z Kiribati, Stanów Zjednoczonych i innych wysp Mikronezji.
Ngatik jest jedyną zamieszkaną wyspą, sześć większych z pozostałych wysp służy społeczności do zbierania kokosów i uprawiana taro, a także hodowli świń, czy kur. Na wyspach tych znajduje się 12 budynków służących jako tymczasowe schronienie. Na wyspie Ngatik znajduje się nadajnik radiowy.
Przyroda
Na atolu dominują palmy kokosowe. Oprócz tego występują drzewa z rodzajów: pandan, Scaevola i figowiec, oraz takie gatunki jak: chlebowiec właściwy, morwa indyjska, keben okazały, Cordia subcordata, Allophylus timorensis, Calophyllum inophyllum, Guettarda speciosa, Hernandia nymphaeifolia, Intsia bijuga, Neisosperma oppositifolia, Pisonia grandis, Premna serratifolia i Terminalia samoensis. Występują tu także 2 gatunki żółwi morskich i 12 gatunków jaszczurek (w tym 5 gekonowatych i 7 scynkowatych).
Przypisy
- ↑ Deutsches Kolonial-Lexikon. 1920. [dostęp 2013-07-13]. (niem.).
- 1 2 Caroline Islands - Sapwuahfik. [dostęp 2013-07-13]. (ang.).
- 1 2 3 PUB. 126 (Enroute) Sailing Directions 2013, Pacific Islands. The United States Goverment. [dostęp 2013-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-02)]. (ang.).
- ↑ Atoll Area, Depth and Rainfall. The Geological Society of America. [dostęp 2013-07-13]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Donald W. Buden: The Reptiles of Sapwuahfik Atoll, Federated States of Micronesia. [dostęp 2014-10-10]. (ang.).
- ↑ GeoNames - Sapwuahfik. [dostęp 2013-07-13]. (ang.).
- 1 2 Lin Poyer: The Ngatik massacre: history and identity on a Micronesian atoll. Smithsonian Institution Press, 1993, s. 1-3, 46. ISBN 1-56098-262-4. (ang.).