Saint-Marcellin – francuski ser z surowego lub pasteryzowanego mleka krowiego lub koziego (do 1876 wyłącznie koziego). Nazwa pochodzi od miasteczka Saint-Marcellin.
Charakterystyka
Ser jest charakterystyczny dla regionu Rodan-Alpy, departamentów 26 (Drôme) i 38 (Isère). Posiada łagodny, kwaskowato-słony smak, rozwijający się w czasie, w miarę dojrzewania produktu (od dwóch do sześciu tygodni). Miąższ jest kremowy, beżowy. Dojrzałe sery posiadają charakterystyczny drożdżowy posmak i orzechowo-owocowe nuty. Posiada trzy typy: fermier, artisanal oraz industriel. Dostępny jest przez cały rok.
Najczęściej ma kształt okrągły i pomarszczoną, naturalną skórkę z okwitem białych drożdży. Podstawowe dane sera: średnica – 7 cm, grubość – 2 cm, minimalna waga – 80 gramów, waga suchej masy – minimum 50 gramów na 100 gramów sera, zawartość tłuszczu – minimum 40%.
Wina
Sugerowane do tego sera wina to: Côtes du Ventoux, Gigondas, Châteauneuf-du-Pape i Beaujolais. Zalecane jest wolne przeżuwanie każdego kęsa, tak, aby wydobyć zeń pełnię smaków.
Galeria
Legenda
Legenda głosi, że Ludwik XI podczas polowania zaatakowany był przez niedźwiedzia. Uratowali go dwaj lokalni drwale. Po sprawie poczęstowali króla tym serem, a ten, zadowolony, wprowadził go do menu dworu królewskiego.
Zobacz też
- Le Pitchou - produkt na bazie marynowanego sera Saint-Marcellin
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Seromaniacy, Ser Saint Marcellin. [dostęp 2017-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-21)].
- 1 2 3 4 5 Kazuko Masui, Tomoko Yamada, Francuskie sery, wydawnictwo Wiedza i Życie, 1997, s.182-183, ISBN 83-7184-888-9