SM UB-46

Bliźniak UB-46 – SM UB-45 z załogą na Morzu Czarnym w 1916 roku
Klasa

okręt podwodny

Typ

UB II

Historia
Stocznia

AG Weser, Brema (Werk 248)

Początek budowy

31 lipca 1915

Położenie stępki

4 września 1915

Wodowanie

31 maja 1916

 Kaiserliche Marine
Wejście do służby

26 maja 1916

Wycofanie ze służby

7 grudnia 1916

Los okrętu

zatopiony na Morzu Czarnym

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
 na powierzchni
 w zanurzeniu


263 tony
287 ton

Długość

36,13 metra

Szerokość

3,2 metra

Zanurzenie

3,7 metra

Zanurzenie testowe

50 metrów

Rodzaj kadłuba

jednokadłubowy

Napęd
2 x silnik Diesla (284 KM), 2 x silnik elektryczny (180 KM)
2 wały napędowe, 2 śruby
Prędkość
 na powierzchni
 w zanurzeniu


9,15 węzła
5,81 węzła

Zasięg

6940 Mm przy 5 węzłach (pow.)
45 Mm przy 4 węzłach (zan.)

Uzbrojenie
4 torpedy, potem 6, działo kal. 5 cm SK L/40
Wyrzutnie torpedowe

2 × 500 mm (dziób)

Załoga

23 osoby

SM UB-46niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu UB II zbudowany w stoczni AG Weser (Werk 248) w Bremie w roku 1916. Zwodowany 31 maja, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 12 czerwca 1916 roku. W czasie swojej służby SM UB-46 odbył 5 patroli, w czasie których zatopił 4 statki o łącznej pojemności 8099 BRT. Okręt 7 grudnia 1916 roku zatonął na minie, na pozycji 41°26′N 28°35′E/41,433333 28,583333.

Budowa

SM UB-46 był dwudziestym szóstym z typu UB II, który był następcą typu UB I. Był średnim jednokadłubowym okrętem przeznaczonym do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 36,13 metra, wyporności w zanurzeniu 263 ton, zasięgu 6940 Mm przy prędkości 5 węzłów na powierzchni oraz 45 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. W typie II poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań, które były uważane za wadliwe w typie I. Zwiększono moc silników, pojedynczy wał zastąpiono dwoma.

Służba

12 czerwca 1916 roku (w dniu przyjęcia okrętu do służby) dowódcą jednostki został mianowany kapitan marynarki (niem. Kapitänleutnant) Cäsar Bauer, który wcześniej był pierwszym dowódcą okrętu SM UC-12. Jednostka rozpoczęła służbę we Flotylli Pula (niem. Deutsche U-Halbflotille Pola). 7 października 1916 roku UB-46 został przeniesiony do służby na Morzu Czarnym i przydzielony do Flotylli Konstantynopol (niem. Deutsche U-Halbflottille Konstantinopel).

Okręt odbył łącznie pięć patroli, w czasie których zatopił 4 statki o łącznej pojemności 8099 BRT. Pierwszym z nich był japoński parowiec „Kohina Maru” o pojemności 3164 BRT. Statek był zbudowany w 1884 roku w stoczni Harland & Wolff w Belfaście. Płynął z Bizerta w Tunezji do Port Saidu. Został storpedowany i zatopiony w dniu 2 sierpnia 1916 roku u wejścia do portu w Aleksandrii. Statek należał do 1905 roku do japońskiego armatora Nakamura S. z Kobe. 9 sierpnia u wybrzeży Egiptu UB-46 zatopił grecki żaglowiec „Basileios” o pojemności 488 BRT.

9 października 12 mil na południowy wschód od wyspy Skyros UB-46 storpedował i zatopił brytyjski transportowiec „Huntsfall” o pojemności 4331 BRT. Zbudowany w 1906 roku w Swan, Hunter & Wigham Richardson Ltd. w Newcastle statek należący do The Moorgate Investment & Agency Co. Ltd. z Londynu płynął z ładunkiem siana z Port-Saint-Louis-du-Rhône do Salonik. Nikt z załogi nie zginął, ale kapitan statku został wzięty do niewoli. Miesiąc po przydzieleniu okrętu do Flotylli Konstantynopol, UB-46 zatopił ostatni statek w swojej historii. Był nim niewielki rosyjski statek „Melanie” (116 BRT), który został zatopiony u wybrzeży Krymu.

7 grudnia 1916 roku na pozycji 41°26′N 28°35′E/41,433333 28,583333 niedaleko od tureckiej wsi Akpinar, niecałe 20 mil od wejścia do Bosforu okręt wszedł na minę i zatonął. Nikt z załogi nie przeżył. Symboliczny grób poległych znajduje się na cmentarzu wojennym w Heikendorf.

W 1993 roku w czasie prac górniczych w wodach przybrzeżnych Kemerburgaz odkryto szczątki okrętu podwodnego, który został zidentyfikowany jako UB-46. Część z nich została wydobyta i jest prezentowana w Dardanelles Naval Museum w Çanakkale.

Uwagi

  1. SM – Seiner Majestät.

Przypisy

  1. 1 2 Guðmundur Helgason: WWI U-boats UB 46. [w:] The U-boats of World War One 1914-1918 [on-line]. uboat.net. [dostęp 2017-04-08]. (ang.).
  2. R. Gardiner, Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906-1921, s. 181.
  3. Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 102. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
  4. Cäsar Bauer, Kapitänleutnant (Crew 4/04). [w:] The U-boats of World War One 1914-1918 [on-line]. uboat.net. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  5. Guðmundur Helgason: Ships hit by UB 46. [w:] WWI U-boat Successes [on-line]. uboat.net. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  6. Guðmundur Helgason: Ships hit during WWI – Kohina Maru. [w:] WWI U-boat Successes [on-line]. uboat.net. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  7. Kohina Maru (+1916). www.wrecksite.eu. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  8. Guðmundur Helgason: Ships hit during WWI – Basileios. [w:] WWI U-boat Successes [on-line]. uboat.net. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  9. Guðmundur Helgason: Ships hit during WWI – Huntsfall. [w:] WWI U-boat Successes [on-line]. uboat.net. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  10. SS Huntsfall (+1916). www.wrecksite.eu. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  11. Guðmundur Helgason: Ships hit during WWI – Melanie. [w:] WWI U-boat Successes [on-line]. uboat.net. [dostęp 2017-04-09]. (ang.).
  12. Heikendorf (Möltenort), Landkreis Plön, Schleswig-Holstein: U-Boot-Ehrenmal Möltenort UB-46 Typ UB II, Küsten-Torpedo-Klasse, Konstantinopel Flottille. Onlineprojekt Gefallenendenkmäler. [dostęp 2017-04-09]. (niem.).
  13. MANUAL FOR TEACHERS, Heritage for Peace and Reconciliation Heritage for Peace and Reconciliation [online], www.unesco.org [dostęp 2023-09-27] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-15].

Bibliografia

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 43. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
  • Robert Gardiner (red.): Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 180. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 99. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.