S/2003 J 2
Planeta

Jowisz

Odkrywca

Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna, Yanga Fernández i Henry Hsieh

Data odkrycia

5 lutego 2003

Tymczasowe oznaczenie

S/2003 J 2

Charakterystyka orbity
Półoś wielka

28 347 000 km

Mimośród

0,4100

Okres obiegu

980,53 d

Nachylenie do ekliptyki

157,291°

Długość węzła wstępującego

344,782°

Argument perycentrum

165,201°

Anomalia średnia

237,932°

Własności fizyczne
Średnica równikowa

2 km

Masa

~1,5 x 1013 kg

Albedo

0,04

Jasność absolutna

16,6m

Jasność obserwowana
(z Ziemi)

23,2m

S/2003 J 2 – najbardziej zewnętrzny znany księżyc Jowisza. Został odkryty w roku 2003 przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego, kierowaną przez Scotta Shepparda.

Średnica wynosi około 2 km, okrąża Jowisza w średniej odległości 28 347 000 km w ciągu około 980 dni. Jego orbita ma nachylenie 157,3° do ekliptyki i mimośród 0,41. Satelita ten nie należy do żadnej z grup księżyców nieregularnych Jowisza. Najprawdopodobniej obiekt ten został przechwycony w przeszłości przez grawitację Jowisza.

Od momentu odkrycia w 2003, księżyc ten nie został ponownie zaobserwowany aż do 2020. W tym czasie był uznawany za zagubionego. Odnalezienia satelity dokonał Scott Sheppard oraz niezależnie astronom amator o imieniu Kai Ly. Odnalezienie zostało ogłoszone przez Minor Planet Center 26 stycznia 2021.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2014-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-03)]. (ang.).
  2. 1 2 3 Scott Sheppard, Moons of Jupiter [online], Carnegie Science [dostęp 2020-03-14] (ang.).
  3. 1 2 S/2003 J2 | Urania - Postępy Astronomii [online], www.urania.edu.pl [dostęp 2020-07-11] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-03] (pol.).
  4. ↑ In Depth | S/2003 J2 [online], NASA Solar System Exploration [dostęp 2020-07-11].
  5. ↑ Marina Brozović, Robert A. Jacobson, The Orbits of Jupiter’s Irregular Satellites, „The Astronomical Journal”, 153 (4), 2017, s. 147, DOI: 10.3847/1538-3881/aa5e4d, ISSN 0004-6256, Bibcode: 2017AJ....153..147B [dostęp 2020-07-11] (ang.).
  6. ↑ R. Jacobson i inni, Irregular Satellites of the Outer Planets: Orbital Uncertainties and Astrometric Recoveries in 2009-2011, „The Astronomical Journal”, 144 (5), 2012, s. 132, DOI: 10.1088/0004-6256/144/5/132, ISSN 0004-6256, Bibcode: 2012AJ....144..132J [dostęp 2020-07-11] (ang.).
  7. ↑ Jeff Hecht, AMATEUR ASTRONOMER FINDS “LOST” MOONS OF JUPITER [online], 11 stycznia 2021 [dostęp 2021-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-15] (ang.).
  8. ↑ MPEC 2021-B134 : S/2003 J 2 [online], 26 stycznia 2021 [dostęp 2021-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-03] (ang.).

Linki zewnętrzne

  • S/2003 J2. [w:] Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [dostęp 2009-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-24)].
  • S/2003 J2. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-23]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.