Zdjęcie Quaoara wraz z jego księżycem wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
4 czerwca 2002 |
| Numer kolejny |
50000 |
| Oznaczenie tymczasowe |
2002 LM60 |
| Charakterystyka orbity (2023-09-13) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
43,31 au |
| Mimośród |
0,0395 |
| Peryhelium |
41,60 au |
| Aphelium |
45,02 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
285,1 lat |
| Inklinacja |
7,99° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
ok. 1070 km |
| Masa |
1,4±0,21 × 1021 kg |
| Średnia gęstość |
2,2 ± 0,4 g/cm3 |
| Okres obrotu |
ok. 8,84 h |
| Albedo |
0,127 ± 0,010 |
| Jasność absolutna |
ok. 2,42m |
| Satelity naturalne |
1 – Weywot |
(50000) Quaoar (wym. [kwa-war]) – duża planetoida transneptunowa z Pasa Kuipera, obiekt typu cubewano. Okrąża ją księżyc i pierścienie materii.
Odkrycie i nazwa
Został odkryty 4 czerwca 2002 w Obserwatorium Palomar przez Michaela Browna i Chada Trujillo przy pomocy Teleskopu Samuela Oschina. Otrzymał najpierw oznaczenie prowizoryczne 2002 LM60.
Nazwa pochodzi z kultury Indian ze szczepu Tongva i oznacza pradawne bóstwo stwórcze.
Orbita
Orbita Quaoara nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 8,0°. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje ok. 285 lat, krążąc w średniej odległości 43,3 au od niego. Średnia prędkość orbitalna wynosi ok. 4,5 km/s.
Właściwości fizyczne
Quaoar ma średnicę szacowaną na ok. 1070 km. Jego albedo wynosi ok. 0,13, a jasność absolutna to ok. 2,5m. Średnia temperatura na jego powierzchni sięga ok. 43 K.
Na powierzchni Quaoara stwierdzono za pomocą badań spektroskopowych obecność lodu wodnego. Planetoida ma czerwonawą powierzchnię. Quaoar jest wystarczająco duży, by w przeszłości posiadać atmosferę. Jego wulkany wyrzucają na powierzchnię lodowe błoto, które zamarza. Jest jednak zbyt mały, by na stałe zatrzymać substancje lotne, jak metan, tlenek węgla czy azot. W kilka miliardów lat utracił atmosferę, z której pozostały jedynie resztki metanu. Pod wpływem promieniowania kosmicznego metan przekształcił się w długie łańcuchy węglowodorów o czerwonym zabarwieniu, co nadało powierzchni czerwonawego zabarwienia.
Księżyc i pierścienie
Quaoar ma jeden znany księżyc – Weywot. Został odkryty w 2006 roku. Prowizorycznie został oznaczony jako S/2006 (50000) 1, nazwę otrzymał w 2009 roku. Nazwa księżyca pochodzi od syna bóstwa Quaoara w wierzeniach ludu Tongva. Średnica księżyca to ok. 81 ± 11 km. Obiega on Quaoara w odległości ok. 13 800 km w czasie ok. 12,26 dni.
W 2023 roku odkryto także pierścienie otaczające Quaoara. Zewnętrzny ma promień 4057 ± 6 km i został odkryty w lutym, wewnętrzny o promieniu 2520 ± 20 km opisano w kwietniu. Znajdują się one dalej niż granica Roche’a, co jest nietypowe w przypadku gęstych pierścieni, ale dużo bliżej niż orbita Weywota.
Zobacz też
Uwagi
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 (50000) Quaoar w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.) [dostęp 2023-09-24]
- 1 2 3 4 Wm. Robert Johnston, List of Known Trans-Neptunian Objects [online], Johnston’s Archive, 23 lipca 2023 [dostęp 2023-09-24] (ang.).
- ↑ Distant EKOs, „The Kuiper Belt Electronic Newsletter”, 69, czerwiec 2010, s. 11.
- 1 2 3 4 5 6 Wm. Robert Johnston, (50000) Quaoar and Weywot [online], Johnston’s Archive, 21 września 2014 [dostęp 2020-12-21] (ang.).
- 1 2 Nick Street, Heavenly bodies and the people of earth: asking the tribe that once owned LA to name a newly discovered moon seemed like the right thing to do. Then things got complicated, „Search”, 4, 19, 2008, s. 34–40.
- ↑ C.L. Pereira i inni, The two rings of (50000) Quaoar, „Astronomy and Astrophysics”, 2023, DOI: 10.1051/0004-6361/202346365, arXiv:2304.09237 (ang.).
- ↑ B.E. Morgado i inni, A dense ring of the trans-Neptunian object Quaoar outside its Roche limit, „Nature”, 614, 2023, s. 239–243, DOI: 10.1038/s41586-022-05629-6 (ang.).
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (50000) Quaoar w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (50000) Quaoar w bazie Minor Planet Center (ang.)
- Informacje o Quaoarze i jego księżycu (ang.)