Słowikówka
Icteria virens
(Linnaeus, 1758)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

Icteriidae
S.F. Baird, 1858

Rodzaj

Icteria
Vieillot, 1808

Gatunek

słowikówka

Synonimy
  • Turdus virens Linnaeus, 1758
Podgatunki
  • I. v. auricollis (Deppe, 1830)
  • I. v. virens (Linnaeus, 1758)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

     okres lęgowy

     przeloty

     poza sezonem legowym

Słowikówka (Icteria virens) – gatunek małego ptaka z rodziny słowikówek (Icteriidae), której jest jedynym przedstawicielem. Tradycyjnie uznawany był za nietypowego przedstawiciela rodziny lasówek (Parulidae) lub też zaliczano go do rodziny kacykowatych (Icteridae). W 2013 roku Barker i współpracownicy zaproponowali umieszczenie tego taksonu w monotypowej rodzinie Icteriidae.

Systematyka

Wyróżnia się dwa podgatunki I. virens:

  • I. virens auricollis – południowo-zachodnia Kanada, zachodnie USA i północno-zachodni Meksyk. Zimuje głównie w Meksyku i Gwatemali.
  • I. virens virens – południowo-wschodnia Kanada i wschodnie USA do północno-wschodniego Meksyku. Zimuje głównie na obszarze od wschodniego Meksyku do Panamy.

Proponowane podgatunki longicauda i tropicalis uznano za synonimy I. virens auricollis, a takson danotia za synonim podgatunku nominatywnego.

Morfologia i ekologia

Długość ciała 19 cm, masa ciała 20,2–33,8 g. Czarny kantarek kontrastuje z białymi „okularami”, brwią i wąsami. Dziób duży, silny, czarny. Wierzch ciała oliwkowoszary. Ogon długi. Podbródek, gardło oraz pierś jaskrawożółte; brzuch i pokrywy podogonowe białe. Obie płci są podobne. Młode ptaki z wierzchu brązowe lub szarooliwkowe, brakuje żółtego na spodzie ciała. Gardło oraz pierś w plamki. Żeruje i śpiewa ukryty w krzakach.

Zasięg, środowisko

Zadrzewienia o gęstym podszycie i zarośla na nizinnych i wilgotnych terenach w środkowej oraz południowej części Ameryki Północnej. Zimę spędza od południowo-środkowej części Ameryki Północnej do północno-zachodniej części Ameryki Południowej.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje słowikówkę za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2021). W 2019 organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji na około 17 milionów dorosłych osobników. W tym samym roku trend liczebności populacji oceniano jako umiarkowanie spadkowy.

Przypisy

  1. Icteria virens, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Icteria, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2013-04-12] (ang.).
  3. 1 2 3 Curson, J. & Garcia, E.F.J: Yellow-breasted Chat (Icteria virens). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-03-01].
  4. 1 2 BirdLife International, Icteria virens, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2021-3 [dostęp 2022-01-07] (ang.).
  5. 1 2 3 P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Icteriidae Baird,SF, 1858 – słowikówki – Yellow-breasted chats (wersja: 2019-05-02). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-01-07].
  6. Jon Curson: Family Parulidae (New World Warblers). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 15: Weavers to New World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2010, s. 798. ISBN 978-84-96553-68-2. (ang.).
  7. F. Keith Barker, Kevin J. Burns, John Klicka, Scott M. Lanyon, Irby J. Lovette. Going to extremes: contrasting rates of diversification in a recent radiation of new world passerine birds. „Systematic Biology”. 62 (2), s. 298–320, 2013. DOI: 10.1093/sysbio/sys094. (ang.).
  8. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Enigmatic Oscines. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-01]. (ang.).

Bibliografia

  • Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.