Ryszard Borowiec (ur. 3 listopada 1933 w Samborze) – polski nauczyciel, dyrektor szkoły średniej, działacz polityczny w PRL, radny Rad Narodowych.

Życiorys

Syn Andrzeja (1897-1965, funkcjonariusz w więzieniu w Sanoku) i Bronisławy (1905-1992).

W szkołach ekonomicznych w Sanoku ukończył trzyletnie Gimnazjum Handlowe w 1949 (szkoła istniała wówczas pod nazwą Prywatne Koedukacyjne Gimnazjum Kupieckie i Liceum Handlowe Związku Nauczycielstwa Polskiego) oraz Technikum Administracyjno-Gospodarcze II stopnia w 1951 (szkoła pod nazwą Państwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze II stopnia), zaś wraz z nim w klasach byli Wiesław Nahurski oraz Krzysztofa Pastuszak – późniejsza żona. Absolwent Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach oraz zaocznych studiów podyplomowych w Studium Pedagogicznym w Szkole Głównej Planowania i Statystyki i w Instytucie Kształcenia Nauczycieli. Po studiach rozpoczął pracę w macierzystej szkole w Sanoku, Zespole Szkół Ekonomicznych. Od 1956 był nauczycielem przedmiotów zawodowych. W szkole pełnił funkcję zastępcy dyrektora od 1961 do 1974 oraz dyrektora od 1974 do 1991. Łącznie przepracował w szkole 37 lat, w tym 7 jako nauczyciel, 13 jako zastępca dyrektora i 17 jako dyrektor. Ponadto od 1958 do 1959 był nauczycielem przedmiotów ogólnokształcących w szkołach mechanicznych w Sanoku. W 1991 przeszedł na emeryturę.

W 1961 został powołany do Komisji Oświaty i Kultury Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku, ponownie w 1965. Przystąpił do PZPR w 1956. Od 1974 był członkiem Plenum i Egzekutywy Komitetu Miejskiego PZPR w Sanoku, pełnił funkcję przewodniczącego Miejskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Sanoku (wybrany 29 listopada 1972). Został radnym Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku: 1973 (od 1973 do 1975 był przewodniczącym Komisji Oświaty i Wychowania, w 1974 został zastępcą przewodniczącego komisji ds. odznaczeń), 1978 (członek Komisji Oświaty i Wychowania. 13 listopada 1975 został wybrany na członka Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krośnie. W latach 70. i 80. pełnił mandat radnego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krośnie (wybrany w: 1976, 1988, został wówczas przewodniczącym Komisji Wychowania, Oświaty, Kultury i Turystyki). Został zastępcą przewodniczącego prezydium powołanej podczas stanu wojennego 16 września 1982 Tymczasowej Miejskiej Rady Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON). 4 lipca 1983 został przewodniczącym komisji wychowania patriotycznego w powołanym wówczas Komitecie Wykonawczym Rady Miejskiej PRON w Sanoku, a 25 lutego 1987 wybrany wiceprzewodniczącym RM PRON w Sanoku. W listopadzie 1987 został przewodniczącym Miejskiej Komisji do Spraw Referendum. Na przełomie lat 70. i 80. był uważany za główną osobę kierującą polityką miasta Sanoka. W 1988 otrzymał nominację na wyższy stopień oficerski kapitana rezerwy Ludowego Wojska Polskiego.

Według informacji upublicznionych w 1992 przez Komitet Obywatelski w Sanoku Ryszard Borowiec miał po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce uczestniczyć w dniu 13 lutego 1982 w posiedzeniu zespołu ds. oceny kadry pedagogicznej szkól i placówek oświatowo-wychowawczych w Sanoku, powołanego celem weryfikacji nauczycieli w tym mieście.

Został członkiem Bieszczadzkiego Okręgowego Zrzeszenia Pszczelarzy w Sanoku.

Jego żoną była Krzysztofa Borowiec, z domu Pastuszak (1932-1997), która także została nauczycielką w sanockim Zespole Szkół Ekonomicznych.

Odznaczenia i nagrody

Odznaczenia

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1988)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979)
• Złoty Krzyż Zasługi (1974)
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975)
• Srebrny medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1988)
• Medal Komisji Edukacji Narodowej
• Złota Odznaka ZNP
• Odznaka Specjalna ORMO (1975)
• Srebrna Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1976)
• Złota Odznaka „Za pracę społeczną dla miasta Krakowa” (1978)
• Odznaka „Zasłużony Działacz Frontu Jedności Narodu”
• Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (1976)
• Odznaka „Zasłużony dla Sanockiej Fabryki Autobusów” (1980)
• Odznaka „Zasłużony dla województwa rzeszowskiego”
• Odznaka „Za zasługi dla województwa krośnieńskiego” (1987)
• Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa krośnieńskiego” (1982)

Nagrody

• Nagroda Kuratora Oświaty i Wychowania
• Nagroda Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia – trzykrotnie (1972, 1977, 1982)
• Nagroda specjalna wojewody krośnieńskiego (1986)
• Nagroda Dyrektora ZSE w Sanoku
• Trzecia nagroda w konkursie „Węgry – kraj naszych Przyjaciół” Rozgłośni Polskiego Radia Rzeszów i przedsiębiorstwa Nyírtourist z Nyíregyháza (1977)

Przypisy

Bibliografia

• Nasi kandydaci na radnych do Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krośnie. Ryszard Borowiec. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 5 (50) z 1-15 marca lutego 1976. 
• Marian Ziobro. Pedagog z zawodu – społecznik z zamiłowania. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 232 z 15 października 1979. 
• Marek Boczar: Sylwetki nauczycieli z długoletnim stażem. W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 270-271. ISBN 83-903469-0-7.
• Ryszard Borowiec: Sylwetki nauczycieli z długoletnim stażem. W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 279-285. ISBN 83-903469-0-7.
• Władysław Stachowicz. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
• Ryszard Borowiec (oprac. s. Alicja Zygmunt, Beata Liszka): Niektórzy spośród wielu... Historia, jakiej nie znacie. W: Jubileusz 85-lecia Sanockiego Ekonomika 1925–2010. Księga pamiątkowa. Sanok: 2010, s. 58-. ISBN 978-83-62260-27-0.Sprawdź autora rozdziału:1.