Roman Knoll

Roman Knoll
Data i miejsce urodzenia	27 października 1888 ; Kijów, gubernia kijowska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci	6 marca 1946 ; Katowice, Polska
	Poseł RP w Turcji
Okres	od 25 czerwca 1924; do 24 marca 1926
Poprzednik	Władysław Günther-Schwarzburg (chargé d’affaires a.i.)
Następca	Karol Bader
	Wiceminister spraw zagranicznych
Okres	od 13 maja 1926; do 20 grudnia 1926
Poprzednik	Kajetan Dzierżykraj-Morawski
Następca	Alfred Wysocki
	Poseł RP we Włoszech
Okres	od 20 grudnia 1926; do 30 czerwca 1928
Poprzednik	Stanisław Kozicki
Następca	Stefan Przezdziecki
	Poseł RP w Niemczech
Okres	od 1 lipca 1928; do 31 grudnia 1930
Poprzednik	Kazimierz Olszowski
Następca	Alfred Wysocki
	Odznaczenia

Roman Knoll (ur. 27 października 1888 w Kijowie, zm. 6 marca 1946 w Katowicach) – polski polityk i dyplomata, wolnomularz, założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922 roku.

Życiorys

Ukończył studia na wydziale prawnym Uniwersytetu Kijowskiego. Od 1908 brał czynny udział w organizacjach niepodległościowych.

W marcu 1917 roku został członkiem Polskiego Komitetu Wykonawczego na Rusi. W 1918 urzędnik w przedstawicielstwie Rady Regencyjnej w Piotrogrodzie, od 1919 referent Wydziału Wschodniego w MSZ. W wojnie polsko-bolszewickiej 1920 walczył jako ochotnik. Podczas rokowań pokojowych z Rosją Sowiecką w Rydze pełnił funkcję sekretarza generalnego delegacji polskiej. Od 16 grudnia 1922 do 30 grudnia 1923 był kierownikiem poselstwa polskiego w RFSRR w Moskwie w randze Chargé d’affaires ad interim. 30 grudnia 1922 Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka stała się częścią utworzonego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, Polska uznała powstanie ZSRR notą z 13 grudnia 1923. Roman Knoll był ostatnim przedstawicielem dyplomatycznym Polski przy rządzie Rosji Sowieckiej.

Od 25 czerwca 1924 poseł RP w Ankarze. W marcu 1926 powrócił do Polski, do centrali MSZ. Brał udział w przygotowaniach do przewrotu majowego. Po przewrocie majowym mianowany wiceministrem w Ministerstwie Spraw Zagranicznych z datą 13 maja 1926. Pełnił następnie funkcję posła polskiego w Rzymie (1926–1928) i Berlinie (1928–1930).

W grudniu 1930 odwołany z placówki i przeniesiony w stan spoczynku. Faktyczną przyczyną jego zwolnienia był wygłoszony publicznie komentarz: „Najazd bandytów na dom wariatów”, jakim określił sytuację w resorcie po wejściu do kierownictwa MSZ Józefa Becka i Wiktora Drymmera. W 1936 współpracował z Frontem Morges.

Podczas II wojny światowej pełnił funkcję szefa Sekcji Spraw Zagranicznych Delegatury Rządu na Kraj (kryptonim „Moc”), którą sprawował do lutego 1945. W opinii Janusza Pajewskiego, znającego go osobiście, był obdarzony chyba najbardziej oryginalną, najbardziej błyskotliwą pamięcią.

Ożenił się z Anną Bagniewską (1909–1946).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1926)
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)
Wielka Wstęga Orderu Korony Włoch (Włochy)
Wielka Wstęga Orderu św. Sawy (Jugosławia)
Wielki Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja)

Przypisy

↑ Ludwik Hass, Ambicje rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928. Warszawa 1984, s. 320.
↑ Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...]: 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa].
↑ Zjazd Polski na Rusi w Kijowie w dniach 18–24 czerwca 1917 roku, Winnica [b.r.w], s. 132.
↑ M.P. z 1926 r. nr 259, poz. 726 „za wybitne zasługi na polu dyplomatycznem”.
1 2 3 4 Czy wiesz kto to jest?. Stanisław Łoza (red.). Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 345.
↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1082 „za zasługi na polu dyplomatycznem”.

Bibliografia, literatura

Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M. Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, ISBN 83-7066-569-1, s. 100.
Bartoszewicz H., The Russian Period in the Diplomatic Career of Roman Knoll p. 1 [w:] Studia z Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej (Studies in the History of Russia and Central-Eastern Europe) 2004, z.39, s. 61–84.
Bartoszewicz H., The Russian Period in the Diplomatic Career of Roman Knoll p. 2 [w:] Studia z Dziejów Rosji i Europy środkowo-Wschodniej 2005, z. 40, s. 63–81.
Roman Knoll, Memoriał w sprawach ukraińskich, żydowskich i litewskich sporządzony w marcu 1940 w Warszawie dla rządu RP na uchodźstwie.

Linki zewnętrzne

Roman Knoll – dzieła w bibliotece Polona

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Ludwik Hass, Ambicje rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928. Warszawa 1984, s. 320.

[2] Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...]: 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa].

[3] Zjazd Polski na Rusi w Kijowie w dniach 18–24 czerwca 1917 roku, Winnica [b.r.w], s. 132.

[4] M.P. z 1926 r. nr 259, poz. 726 „za wybitne zasługi na polu dyplomatycznem”.

[sl-5] 1 2 3 4 Czy wiesz kto to jest?. Stanisław Łoza (red.). Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 345.

[6] M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1082 „za zasługi na polu dyplomatycznem”.