Alfred Wysocki
Pełne imię i nazwisko

Alfred Tadeusz Kazimierz Wysocki h. Odrowąż

Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1873
Łańcut, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

3 września 1959
Kraków, Polska

Chargé d’affaires RP w Niemczech
Okres

od 14 października 1920
do 1 sierpnia 1921

Poprzednik

Ignacy Szebeko

Następca

Jerzy Madeyski

Poseł RP w Szwecji
Okres

od 18 stycznia 1924
do 30 kwietnia 1928

Poprzednik

Zygmunt Michałowski

Następca

Konstanty Rozwadowski

Wiceminister spraw zagranicznych
Okres

od 1 lipca 1928
do 4 grudnia 1930

Poprzednik

Roman Knoll

Następca

Józef Beck

Poseł RP w Niemczech
Okres

od 10 stycznia 1931
do 2 lipca 1933

Poprzednik

Roman Knoll

Następca

Józef Lipski

Ambasador RP we Włoszech
Okres

od 3 sierpnia 1933
do 1 czerwca 1938

Poprzednik

Tadeusz Romer (Chargé d’affaires ad interim)

Następca

Bolesław Wieniawa-Długoszowski

Senator V kadencji (II RP)
Okres

od 13 listopada 1938
do 2 października 1939

Odznaczenia

Alfred Wysocki (ur. 26 sierpnia 1873 w Łańcucie, zm. 3 września 1959 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata, senator V kadencji w II RP.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Alfreda Wysockiego h. Odrowąż (1848–1904), inżyniera, właściciela majątku Polna k. Grybowa w Małopolsce, i Rozalii z Miłkowskich h. Prus (1847–1903). Maturę zdał w Nowym Sączu. W 1898, po studiach na Wydziale Prawniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i dwu semestrach prawa międzynarodowego w Berlinie, uzyskał stopień doktorski. Na przełomie stuleci dziennikarz Gazety Lwowskiej i członek młodopolskiej bohemy lwowskiej.

Pracę rozpoczął w Namiestnictwie we Lwowie. W 1900 wstąpił do służby dyplomatycznej Austro-Węgier. W 1910 został referentem prasy polskiej w Prezydium Rady Ministrów w Wiedniu (zastąpił na stanowisku Adama Bieńkowskiego). Po odzyskaniu niepodległości – od 1919 w MSZ RP. W latach 1919–1920 radca poselstwa i chargé d’affaires w Pradze, następnie w Berlinie. W latach 1922–1923 generalny inspektor urzędów konsularnych w Paryżu. W latach 1923–1924 w centrali MSZ. W latach 1924–1928 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny w Sztokholmie. W 1924 odebrał (w imieniu chorego Władysława Reymonta) Nagrodę Nobla, którą następnie przekazał autorowi Chłopów.

W latach 1928–1930 wiceminister spraw zagranicznych RP (podsekretarz stanu). W latach 1931–1933 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny w Berlinie, w latach 1933–1938 ambasador w Rzymie (przy Kwirynale). Z dniem 15 maja 1938 przeniesiony w stan spoczynku. W latach 1938–1939 senator Rzeczypospolitej z nominacji Prezydenta RP.

W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie, po 1945 osiadł w Krakowie. Pisywał wówczas do Tygodnika Powszechnego, Życia Literackiego i Twórczości. Pozostawił pamiętniki, częściowo tylko opublikowane:

  • Alfred Wysocki: Sprzed pół wieku. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1958,
  • Alfred Wysocki: Tajemnice dyplomatycznego sejfu, Warszawa: Wyd. Książka i Wiedza, 1974,
  • Alfred Wysocki: Na placówce dyplomatycznej w Sztokholmie, Toruń: Wyd. Adam Marszałek, 2004, ISBN 83-7322-989-2.

Zmarł w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XIIIA-płd-po prawej Rudnickich).

Był mężem Marii z Lange'ów (1877–1958).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ po śmierci ambasadora Stefana Przezdzieckiego 26 września 1932
  2. ↑ Alfred Wysocki, przyszły dyplomata, pracował wówczas w „Gazecie Lwowskiej” i jako młody odporny, zwykł być tak odprowadzać do domu z winiarni George’a Jana Kasprowicza, zawołanego zabawowicza o słabej głowie, i robił to tak, żeby Kasprowicz był przekonany, że to on Wysockiego odprowadza. Palestra 11-12/2006.
  3. ↑ Nowy referent prasy polskiej. „Nowości Illustrowane”. Nr 11, s. 13, 12 marca 1910.
  4. ↑ Gen. Wieniawa-Długoszowski ambasadorem R. P. przy Kwirynale. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 101 z 6 maja 1938.
  5. ↑ Alfred Wysocki. „Wschód”. Nr 84, s. 5, 20 maja 1938.
  6. ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2021-01-12].
  7. ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592 „za wybitne zasługi w służbie państwowej”.
  8. ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 468 „za wybitne zasługi w służbie państwowej”.
  9. ↑ Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 11, s. 300, 1936.
  10. ↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1082 „za zasługi, położone na polu dyplomatycznem” - jako dr. Alfred Odrowąż-Wysocki.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 824–825.
  12. ↑ M.P. z 1928 r. nr 145, poz. 262 „za wybitne zasługi na polu ekspansji gospodarczej Polski zagranicą”.
  13. ↑ Twórcy i badacze kultury zmarli w 1959 roku. Alfred Wysocki 1873–1959. „Znak”, s. 549–550, 1961.
  14. ↑ CIDADÃOS ESTRANGEIROS AGRACIADOS COM ORDENS PORTUGUESAS. presidencia.pt. [dostęp 2011-05-02]. (port.).
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 19, s. 262, 1932.
  16. 1 2 3 Alfred Wysocki – ambasador Polski we Włoszech. nac.gov.pl. [dostęp 2015-09-24].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.