Roman Hausner
Data i miejsce urodzenia

11 czerwca 1883
Lwów

Data i miejsce śmierci

10 marca 1947
Londyn

Przedstawiciel Ambasady RP przy Dowództwie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w Jangi-Jul pod Taszkentem
Okres

od 1942

Poprzednik

Józef Mieszkowski

Następca

Andrzej Jenicz

Odznaczenia

Roman Henryk Hausner (ur. 11 czerwca 1883 we Lwowie, zm. 10 marca 1947 w Londynie) – polski prawnik, specjalista z zakresu prawa administracyjnego, wyższy urzędnik państwowy i urzędnik konsularny.

Życiorys

Absolwent C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie z 1901 (w jego klasie był m.in. Kazimierz Barancewicz). Ukończył studia na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Lwowskiego w 1906. Od 1919 pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, stopniowo awansując poprzez starszego referenta, naczelnika wydziału, dyrektora Departamentu IV, aż do stanowiska dyrektora Gabinetu Ministra (1934). W listopadzie 1926 został powołany do Rady Prawniczej. Specjalizował się w ustroju administracji, opracował m.in. projekt rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 19 stycznia 1928 o organizacji i zakresie działania władz administracji ogólnej (Dz.U. z 1928 r. nr 11, poz. 86, z późn. zm.). Zajmował się redagowaniem przydatnych w pracy prawników i urzędników skorowidzów obowiązujących przepisów prawnych (ukazało się co najmniej siedem wydań tych skorowidzów). Publikował również na temat zasad techniki prawodawczej oraz zasad tworzenia i ogłaszania prawa.

W czasie wojny znalazł się w ZSRR, dołączył do tworzącej się armii polskiej w charakterze przedstawiciela Ambasady RP przy Dowództwie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w Jangi-Jul pod Taszkentem (1942) i wraz z nią ewakuował się do Iraku. Od 1943 był radcą prawnym w rządzie Władysława Raczkiewicza.

Ordery i odznaczenia

Prace własne

  • Przygotowywanie i ogłaszanie obowiązujących przepisów. Materjały Komisji dla usprawnienia administracji publicznej przy Prezesie Rady Ministrów, t. VII, Warszawa 1932.
  • Organizacja administracji rządowej. Materjały Komisji dla usprawnienia administracji publicznej przy Prezesie Rady Ministrów, t. VII, Warszawa 1932.
  • Zasady techniki ustawodawczej (współautorzy: Jan Aker, Cezary Berezowski, Ludwik Krajewski), Warszawa 1934.
  • Zagadnienie zmniejszenia obiegu papierów w urzędach. Uwagi i wnioski, Warszawa 1937.
  • Pierwsze dwudziestolecie administracji spraw wewnętrznych, Warszawa 1939.
  • Legal Aspects of the Present Situation in Poland, London 1946.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum Lwowskiego im. Franciszka Józefa za rok szkolny 1901. Lwów: Fundusz Naukowy, 1901, s. 99.
  2. ↑ Paweł Ceranka, Krzysztof Szczepanik (opr.): Urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945 : informator archiwalny, Ministerstwo Spraw Zagranicznych/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Warszawa 2020.
  3. ↑ M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 295 „za zasługi na polu administracji państwowej”.
  4. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Rzeczpospolita Polska Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 24.
  5. ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 411 „za zasługi w służbie państwowej”.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.