Roland Bogusz
Roland Ritter Bogusz von Ziemblice
pułkownik dyplomowany kawalerii
Pełne imię i nazwisko

Roland Włodzimierz Karol Henryk Bogusz

Data i miejsce urodzenia

14 września 1888
Kraków

Data śmierci

1964

Przebieg służby
Lata służby

1907–1933

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Komenda Miasta Kraków

Stanowiska

komendant miasta

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Roland Włodzimierz Bogusz (ur. 14 września 1888 w Krakowie, zm. w 1964) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 14 września 1888 w Krakowie, w rodzinie Antoniego, nadporucznika 11 galicyjskiego pułku ułanów, i Róży z Trenklerów. W 1898, po ukończeniu dwóch klas w c. k. Gimnazjum I w Przemyślu, wstąpił do Wojskowej Niższej Szkoły Realnej w Fischau. Od 1904 kontynuował naukę w Wojskowej Wyższej Szkole Realnej w Mährisch Weißkirchen. W 1907 został przyjęty do Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt. 1 września 1910, po ukończeniu akademii, został mianowany porucznikiem i wcielony do 4 galicyjskiego pułku ułanów w Żółkwi. W latach 1912–1914 ukończył dwa kursy szkoły brygadowej przy 17 i 21 Brygadzie Kawalerii. W 1914 został odkomenderowany do szkoły jazdy w Wiedniu. Na stopień nadporucznika awansował ze starszeństwem z 1 sierpnia 1914. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach macierzystego pułku. Na froncie dowodził kolejno plutonem, szwadronem i dywizjonem, a przez sześć tygodni również 16. kompanią 54 pułku piechoty. W kwietniu 1917 został powołany na kurs Sztabu Generalnego w Lublanie. Na rotmistrza awansował ze starszeństwem z 1 maja 1917. Po ukończeniu kursu wrócił do pułku na stanowisko adiutanta i wziął udział w walkach na froncie włoskim.

W listopadzie 1918 wstąpił do Legii Oficerskiej w Krakowie. W pierwszej dekadzie stycznia 1919 z rozkazu Dowództwa Wschód zorganizował grupę wypadową i z powodzeniem dowodził nią w walkach z Ukraińcami pod Przemyślem, Niżankowicami, Chyrowem i Ustrzykami Dolnymi. W kwietniu 1919 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 1 Brygady Jazdy (15 września 1919 został formalnie przeniesiony do 2 pułku szwoleżerów jako oficer nadetatowy z odkomenderowaniem do 1 Brygady Jazdy na stanowisko szefa sztabu). Wziął udział w walkach pod Wilnem, nad Dźwiną i bitwie pod Dyneburgiem. W lutym 1920 został przydzielony do Departamentu I Broni Głównych i Wojsk Taborowych Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko szefa wydziału Sekcji II Jazdy. 10 czerwca został szefem sztabu Dywizji Jazdy gen. Sawickiego. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora Sztabu Generalnego, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 12 sierpnia został szefem sztabu 2 Dywizji Jazdy, a cztery dni później wyróżnił się w bitwie pod Płońskiem. 12 września 1920 pod wsią Michały na Wołyniu został ranny.

W marcu 1921 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 25 pułku ułanów. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był Oddział V Sztabu MSWojsk. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 79. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). 8 czerwca tego roku został wcielony do 25 puł. jako oddziału macierzystego. 1 października 1922 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu doszkolenia. Z dniem 15 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Departamentu II Jazdy MSWojsk. w Warszawie na stanowisko szefa wydziału remontu. 1 września 1927 mianowany dowódcą 19 pułku ułanów w Ostrogu Wołyńskim. 1 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień pułkownika w korpusie oficerów kawalerii i 5. lokatą. W marcu 1929 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto I na stanowisko komendanta. W marcu 1930 został przeniesiony do Komendy Placu Lublin na stanowisko komendanta. W październiku 1931 został przeniesiony do Komendy Placu Kraków na stanowisko komendanta placu. W następnym roku kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Miasta Kraków, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę komendant miasta. W listopadzie 1932 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V, a z dniem 28 lutego 1933 przeniesiony w stan spoczynku.

Po zakończeniu służby wyjechał do Brazylii, zamieszkał w Rio de Janeiro przy alei Pasteura 339 i pracował w klubie hippicznym jako instruktor jazdy konnej. Został członkiem Towarzystwa Wychowania Fizycznego „Junak” w Kurytybie i Towarzystwa „Polonia” w Rio de Janeiro.

Od 18 września 1940 przebywał w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. 29 października tego roku został wybrany sędzią Sądu Honorowego dla Oficerów Sztabowych.

Był dwukrotnie żonaty. Po rozwodzie ożenił się po raz drugi z Adelą z Chwalibogów (1899–1965), z którą miał syna Józefa Rolanda (ur. 18 października 1921).

Ordery i odznaczenia

austro-węgierskie

Przypisy

  1. ↑ Mijakowski, Rozdżestwieński i Kukawski 2013 ↓, s. 74.
  2. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  3. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  4. ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 734, 818.
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Kolekcja ↓, s. 4.
  7. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 549.
  8. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 621.
  9. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 806.
  10. 1 2 3 4 5 Ranglisten 1918 ↓, s. 1011.
  11. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 914.
  12. ↑ Wniosek ↓, 1–5.
  13. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 93 z 25 października 1919, poz. 3562.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 28 lipca 1920, s. 645.
  15. ↑ Kolekcja ↓, s. 4, 6.
  16. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  17. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 8.
  18. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 562.
  19. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 155.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 8 czerwca 1922, s. 399.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 649, 676.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923, s. 586.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 17, 580, 598.
  24. ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 7.
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 25 sierpnia 1927, s. 256.
  26. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 308, 337.
  27. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 2 stycznia 1928, s. 2.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929, s. 91.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930, s. 106.
  30. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931, s. 338.
  31. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140, 504.
  32. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 15 listopada 1932, s. 398.
  33. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 20 maja 1933, s. 121.
  34. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 2.
  35. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.
  36. ↑ Rozkaz dzienny ↓, Nr 22 z 18 września 1940.
  37. ↑ Rozkaz dzienny ↓, Nr 65 z 8 listopada 1940.
  38. ↑ Marek Jerzy Minakowski: Adela Chwalibóg z Janowic i Wróblowic h. Strzemię. [w:] Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl) [on-line]. Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne. [dostęp 2023-04-25].
  39. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 15, 16.
  40. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 407.
  41. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 140.
  42. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 39 z 29 października 1921, s. 1448.
  43. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 11, 19.
  44. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 308.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.