Robert Hołyst

fot. Grzegorz Krzyżewski
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

1963

profesor nauk chemicznych
Specjalność: termodynamika statystyczna, chemia polimerów, chemia fizyczna miękkiej materii
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1989

Habilitacja

29 marca 1993
Instytut Chemii Fizycznej PAN

Profesura

16 lutego 1998

Odznaczenia

Robert Piotr Hołyst (ur. 1963) – polski fizyk i nauczyciel akademicki, profesor nauk chemicznych w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk. , specjalizujący się w zakresie termodynamiki i fizyki statystycznej, fizykochemii miękkiej materii oraz reakcjach biochemicznych zachodzących w żywych komórkach.

Życiorys

Ukończył studia fizyki teoretycznej w 1986 na Uniwersytecie Warszawskim. Obronił pracę doktorską w 1989. 29 marca 1993 habilitował się na podstawie rozprawy zatytułowanej Struktura cienkich błon smektycznych. Od 16 lutego 1998 profesor nauk chemicznych, zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk oraz, do roku 2011, w Katedrze Chemii Wydziału Matematycznego i Przyrodniczego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Współzałożyciel Szkoły Nauk Ścisłych (1994), w której pełnił funkcję prorektora w latach 1994-1996 – obecnie placówka ta jest częścią Wydziału Matematyczno Przyrodniczego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W latach 2011-2015 był dyrektorem Instytutu Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk, który zreformował, wprowadzając płaską strukturę zarządzania, opartą o grupy badawcze i pełną swobodę działania młodych liderów.

Jest współautorem 300 publikacji, cytowanych 8500 razy (h=50 wg Google Scholar), trzech podręczników termodynamiki (w tym Springer-Verlag 2012) i 45 wynalazków. Współpracował z firmami Unilever, Samsung i Mitsui Chemicals. Współzakładał trzy start-upy (w tym Scope Fluidics (2010) i Curiosity Diagnostics (2012)). Był promotorem ponad 30 doktoratów i opiekunem 30 staży podoktorskich. Wygłaszał wykłady w renomowanych ośrodkach akademickich, w tym na Harvardzie, w Broad Institute of Harvard and MIT, Yale, Princeton, MIT, Oksfordzie, Cambridge, Ecole Normale, w Instytutach Maxa Plancka, a także w Chinach, Japonii, Rosji, Korei Południowej, Kanadzie. Pomysłodawca konkursów naukowych "Złoty Medal Chemii" i "Dream Chemistry Award".

W 2004 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Tematyka badawcza

Prowadzi badania na styku fizyki statystycznej, chemii materiałowej i biologii komórki. Odkrył zasadę rządzącą dyfuzją we wnętrzu żywych komórek i w płynach złożonych, uogólnił wzór Einsteina na współczynnik dyfuzji (wspólnie z Karolem Makuchem i Tomaszem Kalwarczykiem), stworzył opis stanów nierównowagowych w ramach globalnej termodynamiki (wspólnie z Karolem Makuchem), podał (wspólnie z Markiem Litniewskim) wzory na szybkość parowania cieczy, wykazując niepoprawność wzorów Hertza-Knudsena i Maxwella. Opisał wspólnie z Olgierdem Cybulskim podział przestrzeni w oparciu o wartości własne Laplasjanu. Wraz z Wojciechem Góździem odkrył nowe periodyczne powierzchnie minimalne o wysokim genusie.

Życie prywatne

Syn Brunona.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Prof. dr hab. Robert Hołyst, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-03-30].
  2. 1 2 IChF Soft Condensed Matter Group [online], groups.ichf.edu.pl [dostęp 2022-01-16].
  3. 1 2 3 prof. dr hab. Robert Hołyst. webcache.googleusercontent.com. [dostęp 2021-03-30].
  4. ↑ ICHF PAN, zespół badawczy nr 10 [online] [dostęp 2024-03-08].
  5. ↑ Wydział Matematyczno-Przyrodniczy UKSW. [dostęp 2024-03-10].
  6. ↑ Profesor przy okazji. forumakademickie.pl. [dostęp 2024-03-07].
  7. ↑ Robert Hołyst w Google Scholar.
  8. ↑ Thermodynamics for Chemists, Physicists and Engineers.
  9. ↑ Google Patents, Inventor: Robert Hołyst. [dostęp 2024-03-07].
  10. 1 2 Robert Hołyst Team. [dostęp 2024-03-07].
  11. ↑ Scope Fluidics. [dostęp 2024-03-07].
  12. ↑ Złoty Medal Chemii. [dostęp 2024-03-07].
  13. ↑ Dream Chemistry Award. [dostęp 2024-03-07].
  14. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 września 2004 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2005 r. nr 2, poz. 14).
  15. ↑ Karol Makuch i inni, Diffusion and flow in complex liquids, „Soft Matter”, 16 (1), 2020, s. 114–124, DOI: 10.1039/C9SM01119F [dostęp 2024-03-09] (ang.).
  16. ↑ Krzysztof Sozański i inni, Activation Energy for Mobility of Dyes and Proteins in Polymer Solutions: From Diffusion of Single Particles to Macroscale Flow, „Physical Review Letters”, 111 (22), 2013, s. 228301, DOI: 10.1103/PhysRevLett.111.228301 [dostęp 2024-03-09].
  17. ↑ Tomasz Kalwarczyk i inni, Comparative Analysis of Viscosity of Complex Liquids and Cytoplasm of Mammalian Cells at the Nanoscale, „Nano Letters”, 11 (5), 2011, s. 2157–2163, DOI: 10.1021/nl2008218 [dostęp 2024-03-09] (ang.).
  18. ↑ Robert Hołyst i inni, Thermodynamics of stationary states of the ideal gas in a heat flow, „The Journal of Chemical Physics”, 157 (19), 2022, DOI: 10.1063/5.0128074 [dostęp 2024-03-09].
  19. ↑ Karol Makuch i inni, Steady-state thermodynamics of a system with heat and mass flow coupling, „The Journal of Chemical Physics”, 159 (19), 2023, DOI: 10.1063/5.0170079 [dostęp 2024-03-09].
  20. ↑ Robert Hołyst i inni, Fundamental Relation for the Ideal Gas in the Gravitational Field and Heat Flow, „Entropy”, 25 (11), 2023, s. 1483, DOI: 10.3390/e25111483, PMID: 37998175, PMCID: PMC10670277 [dostęp 2024-03-09] (ang.).
  21. ↑ Robert Hołyst i inni, Fundamental Relation for Gas of Interacting Particles in a Heat Flow, „Entropy”, 25 (9), 2023, s. 1295, DOI: 10.3390/e25091295, PMID: 37761594, PMCID: PMC10529676 [dostęp 2024-03-09] (ang.).
  22. ↑ Robert Hołyst, Marek Litniewski, Daniel Jakubczyk, A molecular dynamics test of the Hertz–Knudsen equation for evaporating liquids, „Soft Matter”, 11 (36), 2015, s. 7201–7206, DOI: 10.1039/C5SM01508A [dostęp 2024-03-09] (ang.).
  23. ↑ Robert Hołyst, Marek Litniewski, Evaporation into vacuum: Mass flux from momentum flux and the Hertz–Knudsen relation revisited, „The Journal of Chemical Physics”, 130 (7), 2009, DOI: 10.1063/1.3077059 [dostęp 2024-03-09].
  24. ↑ Robert Hołyst, Marek Litniewski, Heat Transfer at the Nanoscale: Evaporation of Nanodroplets, „Physical Review Letters”, 100 (5), 2008, s. 055701, DOI: 10.1103/PhysRevLett.100.055701 [dostęp 2024-03-09].
  25. ↑ Robert Hołyst i inni, Nanoscale transport of energy and mass flux during evaporation of liquid droplets into inert gas: computer simulations and experiments, „Soft Matter”, 9 (32), 2013, s. 7766–7774, DOI: 10.1039/C3SM50997D [dostęp 2024-03-09] (ang.).
  26. ↑ O. Cybulski, R. Hołyst, Tiling a Plane in a Dynamical Process and its Applications to Arrays of Quantum Dots, Drums, and Heat Transfer, „Physical Review Letters”, 95 (8), 2005, s. 088304, DOI: 10.1103/PhysRevLett.95.088304 [dostęp 2024-03-09].
  27. ↑ O. Cybulski, R. Hołyst, Three-dimensional space partition based on the first Laplacian eigenvalues in cells, „Physical Review E”, 77 (5), 2008, s. 056101, DOI: 10.1103/PhysRevE.77.056101 [dostęp 2024-03-09].
  28. ↑ Wojciech T. Góźdź, Robert Hołyst, Triply periodic surfaces and multiply continuous structures from the Landau model of microemulsions, „Physical Review E”, 54 (5), 1996, s. 5012–5027, DOI: 10.1103/PhysRevE.54.5012 [dostęp 2024-03-24].
  29. ↑ Hołystowie. forumakademickie.pl. [dostęp 2023-08-01].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.