Richard Richardsson
Data i miejsce urodzenia

1 lutego 1974
Undersåker

Klub

Åre SLK

Wzrost

180 cm

Debiut w PŚ

28.11 1996, Tignes
(12. miejsce - PSL)

Pierwsze punkty w PŚ

28.11 1996, Tignes
(12. miejsce - PSL)

Pierwsze podium w PŚ

5.03 1997, Grächen (3. miejsce - snowcross)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwecja
Igrzyska olimpijskie
srebro Salt Lake City 2002 PGS
Mistrzostwa świata
złoto Berchtesgaden 1999 PGS
Puchar Świata
2. miejsce
1997/1998
Puchar Świata (Slalom)
Mała Kryształowa Kula
1997/1998
Puchar Świata (PSL)
3. miejsce
2000/2001
Puchar Świata (Snowcross)
3. miejsce
1996/1997
Zakończenie kariery: 2006

Nils Olov Richard Richardsson (ur. 1 lutego 1974 w Undersåker) – szwedzki snowboardzista, wicemistrz olimpijski i mistrz świata.

Kariera

W Pucharze Świata zadebiutował 28 listopada 1996 roku w Tignes, gdzie zajął 12. miejsce w slalomie równoległym (PSL). Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanął 5 marca 1997 roku w Grächen, kończąc rywalizację w snowcrossie na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Włoch Alex Voyat i Austriak Willi Wieser. Łącznie 21 razy stawał na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 20 listopada 1997 roku w Zell am See i 11 lutego 2001 roku w Berchtesgaden wygrywał w PSL, 18 lutego 2000 roku był najlepszy w gigancie równoległym (PGS), a 19 stycznia 2002 roku w Bardonecchii triumfował w gigancie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu wywalczył Małą Kryształową Kulę. Rok wcześniej był trzeci w klasyfikacji snowboardcrossu, a w sezonie 2000/2001 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji slalomu równoległego.

W 1999 roku wywalczył złoty medal w gigancie równoległym na mistrzostwach świata w Berchtesgaden. Pokonał tam dwóch Austriaków: Stefana Kaltschütza i Haralda Waldera. Był też między innymi czwarty w slalomie podczas mistrzostw świata w San Candido w 1997 roku, gdzie w walce o podium lepszy był Anton Pogue z USA. W 1998 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zajął 24. miejsce w gigancie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City wywalczył srebrny medal w gigancie równoległym, plasując się między Philippem Schochem ze Szwajcarii i Chrisem Klugiem z USA. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie w tej samej konkurencji był dwunasty.

W 2006 roku zakończył karierę.

Jego ojciec, Per-Olov Richardsson, uprawiał narciarstwo alpejskie.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
24. 8 lutego 1998 Nagano Gigant Ross Rebagliati
2. 15 lutego 2002 Salt Lake City Gigant równoległy Philipp Schoch
12. 22 lutego 2006 Turyn Gigant równoległy Philipp Schoch

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
4. 23 stycznia 1997 San Candido Slalom Bernd Kroschewski
23. 25 stycznia 1997 San Candido Slalom równoległy Mike Jacoby
8. 26 stycznia 1997 San Candido Snowboardcross Helmut Pramstaller
5. 13 stycznia 1999 Berchtesgaden Gigant Markus Ebner
1. 14 stycznia 1999 Berchtesgaden Gigant równoległy –
17. 15 stycznia 1999 Berchtesgaden Slalom równoległy Nicolas Huet
91. 22 stycznia 2001 Madonna di Campiglio Gigant Jasey-Jay Anderson
22. 24 stycznia 2001 Madonna di Campiglio Gigant równoległy Nicolas Huet
10. 26 stycznia 2001 Madonna di Campiglio Slalom równoległy Gilles Jaquet
12. 13 stycznia 2003 Kreischberg Gigant równoległy Dejan Košir
13. 14 stycznia 2003 Kreischberg Slalom równoległy Siegfried Grabner
13. 18 stycznia 2005 Whistler Gigant równoległy Jasey-Jay Anderson
21. 19 stycznia 2005 Whistler Slalom równoległy Jasey-Jay Anderson

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium

  1. Grächen – 5 marca 1997 (snowcross) – 3. miejsce
  2. Bardonecchia – 9 marca 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce
  3. Morzine – 15 marca 1997 (slalom równoległy) – 2. miejsce
  4. Zell am See – 20 listopada 1997 (slalom równoległy) – 1. miejsce
  5. Sölden – 30 listopada 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce
  6. Les Gets – 7 marca 1998 (slalom równoległy) – 2. miejsce
  7. Sestriere – 29 listopada 1998 (gigant) – 3. miejsce
  8. Whistler – 10 grudnia 1998 (supergigant) – 3. miejsce
  9. Morzine – 6 stycznia 1999 (gigant równoległy) – 3. miejsce
  10. Park City – 5 lutego 1999 (slalom równoległy) – 2. miejsce
  11. Olang – 11 listopada 1999 (gigant równoległy) – 3. miejsce
  12. Sestriere – 30 listopada 1999 (gigant równoległy) – 3. miejsce
  13. Morzine – 9 stycznia 2000 (slalom równoległy) – 3. miejsce
  14. Sapporo – 18 lutego 2000 (gigant równoległy) – 1. miejsce
  15. Livigno – 16 marca 2000 (slalom równoległy) – 2. miejsce
  16. Whistler – 11 grudnia 2000 (gigant równoległy) – 3. miejsce
  17. Berchtesgaden – 11 lutego 2001 (gigant równoległy) – 1. miejsce
  18. Ruka – 14 marca 2001 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  19. Bardonecchia – 19 stycznia 2002 (gigant) – 1. miejsce
  20. Berchtesgaden – 8 lutego 2004 (gigant równoległy) – 2. miejsce
  21. Sungwoo – 25 lutego 2005 (slalom równoległy) – 2. miejsce
  • W sumie 4 zwycięstwa, 7 drugich i 10 trzecich miejsc.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.